Juf, wat eten we vandaag?

Kamperen met kinderen

Deze zomer organiseerde 'Commissie Kinderkampen Gereformeerde Gemeenten' voor de tweede keer zomerkampen. Vorig jaar werden er twee weken georganiseerd van maandag tot zaterdag. Dit jaar zijn er vier weken geweest. Nee, niet in een kamphuis, zoals vorig jaar, maar in tenten. Op een groot grasveld bij een boer in Laren stonden wel zes tenten: drie slaaptenten, een tent voor de staf, een recreatietent en een kooktent. De groepen bestaan uit gemiddeld 49 kinderen die in zeven kleinere groepjes zijn verdeeld met een eigen juf of meester. En er zijn twee jufs die heel de week voor het eten en drinken zorgen.

Wat doe je in zo'n week?

Elke morgen is het vroeg dag. Om acht uur zitten we met z'n allen aan tafel. Daarvoor is iedereen al druk in de weer geweest: aankleden, wassen, tandenpoetsen. De groep die ontbijt-coivee heeft, zorgt voor: een gedekte tafel (met een zakje voor het lunch-pakket) thee zetten en na het ontbijt de 'grote afwas' (58 borden, 58 bekers, 58 messen, 58 vorken!!!).

Bijbelstudie

Wanneer de afwas klaar is, komen we in de recreatie-tent samen voor de bijbelstudie. Een juf of meester vertelt eerst een bijbelverhaal. Ze staan in het teken van Hebreën 11: 'Door het geloof'. Er zijn vier bijbelstudies: over: Abraham, Mozes, Noach en Rachab. Na de vertelling gaan de kinderen in groepjes uiteen. Ze lezen dan een stukje uit de Bijbel over de geschiedenis en beantwoorden de vragen die in de map staan. Het zijn praatvragen en opzoekvragen. Zo vliegt de morgen voorbij.

Excursie

’s Middags gaan we op excursie. We hebben geen fietsen, we doen dus alles lopend. We zitten midden in een prachtige bosrijke omgeving, we kunnen dus heerlijk wandelen. Het centrum van Laren ligt op twintig minuten loopafstand. Daarom hebben we daar de vossenjacht gedaan. Leuk, kinderen van het kamp opzoeken. De een staat ramen te zemen, de ander zit verscholen in de struiken als zwerver, ook is er een 'echte soldaat'. Een andere dag zijn we naar het zwembad gegaan (want het was heerlijk weer), weer een andere dag hebben we zo ongeveer twee uur gelopen naar een speel-en kinderboerderij. Terug mogen we mee op de grote 'boerenkar'.

Om zes uur staat het eten weer klaar. Daarvoor heeft de corvee-ploeg het een en ander gedaan, zoals tafel dekken, helpen bij het eten klaar maken enzovoort. Na de heerlijke maaltijd doen de corveeërs de afwas, ja, en omdat we kamperen, hebben we geen keukenkraan, maar halen we ons afwas-water bij de boer uit de melkschuur. De sterke jongens gaan dan een grote pan met warm water halen. Tijdens de afwas hebben de andere kinderen die niet in de corvee-ploeg zitten tijd voor zich zelf. Verschillende doen mee aan een balspel, anderen gaan kaarten schrijven naar huis en er zijn ook kinderen die de boer helpen de koeien uit het weiland te halen.

We doen nóg veel meer. We hebben een avond nagedacht rond het thema 'Straatkinderen in Brazilië' waarover we ook dia's hebben gezien. Voor het werk onder de straatkinderen hebben we een collecte gehouden. Verder deden we levend-ganzenbord, een quiz met hele moeilijke vragen, samen zingen en natuurlijk hebben we ook een kampvuur gehad. De jongens hebben samen met de boer hout verzameld en een vuurtje gemaakt. Het was heel warm rond hel vuur, hoe later het werd, hoe dichter we om het vuurtje gingen zitten. Tot slot van de avond met elkaar de avond-sluiting en meestal nog een avondwandeling.

Ja, en dan naar bed. Met twintig meisjes of jongens in een tent slapen... Gelukkig slapen er twee jufs of meesters bij, want anders is het best wel eng. Het is ondertussen zo rond de klok van tien uur, dus hoogste tijd! (eigenlijk al veel te laat!!) Snel tandenpoetsen, wassen, naar de w.c. en pyjama aan. De kinderen hebben dan eerst voor zichzelf 'stille tijd', waarna de juf nog een stukje voorleest uit een spannend boek. Daarna moet het muisstil zijn, want morgen is het weer vroeg dag!

Tot slot

Zowel de stafleden als de kinderen kunnen zeggen een heel fijne week gehad te hebben, waaraan nog heel vaak terug gedacht zal worden. Helaas zien sommigen elkaar niet meer, maar door middel van foto's of brieven schrijven met elkaar vergeten we het kamp in Laren nooit meer!!!

Arina Dijkstra

Carolien Bossenbroek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen