Haal je met evangelisatie de wereld in de kerk?

Evangeliseren is een opdracht. Maar dan laten we toch de wereld binnen? De gemeente is het zout der aarde. Zout is bederfwerend. Als de gemeente de wereld binnenlaat of binnenhaalt, verliest ze toch haar getuigend karakter?

Het gaat in deze vraag over de verhouding tussen kerk en wereld. De kerk moet de wereld zoveel mogelijk buiten de deur zien te houden. Er staat immers: „Wordt deze wereld niet gelijkvormig". (Met wereld wordt hier bedoeld het verkeerde, zondige). Als de kerk de wereld binnenlaat, wordt de Heilige Geest bedroefd. De Heilige Geest wijkt dan. Daarom moeten we als gemeente ons afzonderen van de wereld en zoveel mogelijk heilig voor de Heere leven. Denk ook aan de kanselboodschap die op de biddag in onze gemeenten werd voorgelezen. Door de eeuwen heen hebben de oprechte christenen een van de wereld afgezonderd leven gehad. Laten we hieraan, ook als jóngeren, ook in onze tijd denken.

De kerkmensen staan wel in de wereld maar behoren niet te zijn van de wereld. Laat dat maar zichtbaar en hoorbaar zijn. Dat zal blijken jongelui, uit jullie uiterlijk, maar ook uit de dingen waarover je wel en waarover je niet weet mee te praten. Zo behoort er verschil te zijn tussen kerkelijke jongeren en wereldse jongeren. Dit verschil moeten we niet op een agressieve manier benadrukken, maar het zal op natuurlijke wijze vanzelf blijken. Zoals jozef en Daniël wel in de wereld leefden, studeerden en werkten, maar duidelijk niet van de wereld waren.

Boodschap

Er is ook een andere kant. De kerk heeft een boodschap voor de wereld. (Hier verslaan we onder de wereld de mensheid in het algemeen). De kerk heeft hel licht van het Woord te laten schijnen in deze wereld. Het Woord mag en moet uitgedragen worden. Want wie zou anders aan de wereld de boodschap van Gods Woord bekend maken? Dat is nu juist de opdracht van de kerk. Aan deze opdracht mogen we ons niet onttrekken. Trouwens, als we zelf iets zouden mogen weten van de grote waarde en rijkdom van de boodschap van de Bijbel, zouden we deze dan voor anderen verbergen? Dat kan toch niet!

Ook onze levensopenbaring behoort zo te zijn dat wij als lichten schijnen in de wereld, in het midden van een krom en verdraaid geslacht. Aan Abram zag zijn omgeving wat het inhield de Heere te vrezen; aan Lot helaas veel minder. De eerste christengemeenten groeiden sterk, middelijkerwijs hoofdzakelijk door het getuigenis dat sprak uit hun leven.

Dezelfde bron

We kunnen kerk en wereld ook op andere wijze benaderen. Niet als een tegenstelling, maar in een zekere gelijkheid. Het gaat zowel in de kerk als in de wereld over mensen. Mensen die schepselen van God zijn, maar die ook gevallen zondaren zijn. Mensen aan wie God toch Zijn wet en Woord gegeven heeft om naar te (even. Zo hebben kerk en wereld beide naar God en Zijn Woord te luisteren en te leven. Kerk en wereld zijn er omdat God dat wil en hen in stand houdt. (Er is ook groot onderscheid: de wereld valt onder de bediening der voorzienigheid; de kerk onder de bediening der verzoening). Het getuigt van ondankbaarheid en zelfverheffing wanneer de mens in de wereld, en ook in de kerk, God verlaat en niet van Zijn inzettingen weten wil. Zo komt in onze tijd de afval van de Schepper, die al in het paradijs begon, steeds meer openlijk naar buiten. Vooral in de wereld; maar helaas ook in de kerk.

Met elkaar te maken

Kerk en wereld zijn op elkaar aangewezen; er is ook sprake van een zekere invloed over en weer. De kerk mag en moet de wereld, ook de overheid, wijzen op het heilzame van Gods inzettingen en de ernstige gevolgen van het zich afkeren van Gods wet. De kerk leeft en verkeert in de wereld en is afhankelijk van de algemene kaders die de wereld stelt. Zo kan de kerk op zondag en tweede feestdagen erediensten beleggen, omdat de wereld deze dagen ook erkent. Zo kan de kerk het huwelijk dat burgerlijk gesloten is, kerkelijk bevestigen.

Leven in en gebed voor de wereld

In ons land is het eeuwenlang zo geweest dat de kerk - beter: de norm van Gods Woord - grote invloed had in de wereld. In onze tijd verandert dat.

Hel gebed voor en het Woord tot de wereld zijn daarom harder nodig dan ooit. En dan moeten we denken aan evangelisatie, maar ook aan politieke en maatschappelijk betrokkenheid. Omdat het loslaten van Gods inzettingen hoogst ernstig is en het onderhouden van Zijn geboden zeer heilzaam. Dat moet de wereld ook kunnen zien aan ons leven. En als de gelegenheid zich voordoet, ook horen uit onze woorden. Ook evangelisatie moet in het kader staan van in de wereld, maar niet van de wereld.

Capelle aan den Ijssel ds. P. Mulder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen