Oogje op een ander
„jolanda is verliefd!"
Schuddend van het lachen komt Bas, Jolanda's broertje van dertien, binnenrennen. Hij heeft een onherkenbaar veranderde schoolagenda in zijn handen. Hij zwaait er triomfantelijk mee naar degenen die in de kamer zijn. Die reageren niet zoals Bas verwacht had. Er gebeurt namelijk helemaal niets. Het is immers nieuws dat wekelijks wordt aangekondigd...
Achter Bas stuift jolanda naar binnen.
„Geef hier, gemeen jong!" Vuurrood ziet ze. Bas duikt weg achter zijn moeder die aardappels zit te schillen.
„Ma, ze pakt me."
„Ga ergens anders vechten. Ik ben nu de aardappels aan het schillen. Hoe was het op school, jolanda? " „O, gewoon." Jolanda haalt haar schouders op en loopt naar de keuken. Ze schenkt voor zichzelf een glas cola in. De keukendeur gaat open. Het hoofd van Bas komt even poolshoogte nemen. De rest van zijn lichaam blijft veiligheidshalve op de gang. In vluchthouding.
„Haha, ik heb het wel gezien hoor. Je hebt net zo lang met Marieke staan praten tot Eric wegreed op school. En toen moest je toevallig opeens naar huis, hé."
Bas duikt weg om de welgemeende tik van Jolanda te ontwijken. „Het is dus waar hè", treitert hij van een afstandje. Jolanda verslikt zich van woede.
„Hou je nou op, Bas!" „Het is waar, het is waar, het is waar", hoort jolanda hem het hele huis door vals zingen. „Ze is verliehiefd..." Met een lange uithaal bij verliefd.
Het is nog waar ook wat Bas zingt, jolanda is verliefd. Niet voor het eerst in haar zestienjarige leven. Ze is eerst op Jeroen geweest, maar dat was gauw over toen die met Tanja ging. Daarna was Steven de gelukkige, tot ze een half jaar achter hem aan had gelopen. Vorige week was ze het opeens zat. Die jongen kijkt niet eens naar meiden. En toen ze haar verjaardag vierde, had hij afgezegd.
Heel haar agenda staat vol met kreten die vriendinnen erin geschreven hebben. 'I love Jeroen' heeft Petra een paar weken geleden op de kaft gekalkt met rode stift. Kon ze haar agenda gaan kaften toen het over was. De overige bladzijden staan vol met allerlei rijmpjes. Vooral over verliefd zijn. Ergens tussendoor kun je met moeite haar huiswerk ontcijferen.
Ze moet er niet aan denken, dat Bas... Wat...? Hij heeft haar agenda nog. Daar moet ze onmiddellijk achteraan. Ze ziet het al voor zich. Hij is echt zo'n jongetje dat niks zal zeggen, tot ze gaan eten. Als ze dan bijna allemaal aan tafel zitten, zal hij met een ernstig gezicht op een stoel gaan staan. Luidkeels zal hij aankondigen: „Dames en heren, hooggeacht publiek, hier volgt slechts een klein voorbeeld van de edele dichtkunst van Jolanda. Het onderwerp is de liefde". Pas heeft hij dat ook al gedaan. Hij heeft al meer gedichtjes gelezen uit haar agenda. Ze kleurt als ze nog aan vanmiddag denkt. Petra had weer een nieuw rijmpje bij meneer De Groot. Die man heeft toch niet zoveel orde. Hij heeft al helemaal geen erg gehad in het briefje dat de klas doorging. Heel hun groepje heeft het gedichtje overgeschreven in hun agenda. Met een vaart vliegt ze de trap op. Ze moet Bas vóór zijn. Straks leest hij het aan tafel voor. Het is toch wel handig om je spullen beter op te bergen dan ze tot nu toe gewend is te doen.
„Geef mijn agenda terug, en gauw een beetje." Ze roffelt op de deur. „Vijf gulden", roept Bas terug. Hij verdient graag een beetje bij. „Geef hier joh, anders zeg ik het tegen mama!" Een zwak argument. Jolanda weet heel goed dat haar moeder niet voor een agenda naar boven komt. Hoogstens krijgt ze straf omdat ze zo'n herrie maakt. Bas weet dat ook wel. Hij ligt helemaal dubbel achter de dichte deur. Voor de zekerheid heeft hij die deur toch maar op slot gedaan.
„Haha", bauwt hij haar na, „ga ik zeggu, ga ik zeggu."
Dit wordt Jolanda toch wel een beetje te bar. Ze haalt dip adem. Dan zegt ze plechtig: „En je moet niet denken, dat ik hier wegga voor je deur, zonder agenda. Dus als je vanmiddag nog buiten wilt spelen, geef dan snel mijn agenda terug". Er ritselt iets, maar Bas geeft geen antwoord. Ze hoort wat scheuren. Er wordt een klein stukje wit papier onder de deur doorgeschoven. Een nep-donkere stem met een lach erin, die aan Bas toebehoort, zegt: „jij gaat éch wel weg meisje. Want anders krijg je je agenda terug in allemaal kleine stukjes."
Jolanda's ogen rollen bijna uit haar hoofd als ze naar het kleine stukje papier kijkt. „Ben je wel helemaal wijs? ", vraagt ze woedend. „Als je het waagt om er nóg een stukje uit te scheuren."
„Denk je dat ik echt bang voor je ben? je kunt me toch niet pakken." Weer wordt een klein stukje onder de deur doorgeschoven, jolanda is er ondertussen bij gaan zitten. Dit kan lang duren.
„Hier staat Eric op. Geef het maar een zoentje jolanda." En na even ademhalen: „Ze is zo verliehiefd."
„Wie is er hier verliefd? ", vraagt jolanda's vader. Midden in de gang zit jolanda bijna in tranen. Om haar heen liggen allemaal stukjes agenda. „Nu niet meer. je kunt hier nooit eens rustig verliefd zijn", snikt Jolanda.
Haar vader houdt met moeite zijn lachen in.
„Je hebt wel erg veel medelijden met jezelf. Trouwens, je bent veel te jong voor verkering."
„Je bent veel te jong voor verkering", zegt het stemmetje van Bas achter de deur.
Jolanda springt op. Haar vader zegt echter bars: „Het is dat je al op je kamer zit Bas, anders had ik je ernaar toegestuurd. Wat een brutaliteit! Doe de deur eens open Bas, en snel." Aarzelend wordt de sleutel in het slot omgedraaid. Jolanda's agenda zeilt naar buiten. „Alstublieft", roept Bas. „Ik blijf hier nog wel even."
Bas heeft wel gelijk, jolanda is verliefd. Ze droomt van Eric vlak voordat ze in slaap valt 's avonds. Ze kan aan niets anders denken. Hele dagen vult ze met denken over Eric. Op school houdt ze elk moment van de dag in de gaten waar Eric loopt. En vooral... met welke meisjes hij praat. Zou hij een oogje op Jantine hebben? Of op Karin? In de pauze staat hij meestal met een paar vrienden te praten. Jolanda probeert dan zo dicht mogelijk in de buurt te staan, zodat ze kan horen wat ze zeggen. Zou haar naam genoemd worden? Vast niet. Als hij op haar verliefd is, zal hij dat heus niet aan andere jongens laten merken. Hij droomt misschien wel in stilte van haar. Soms kijkt hij naar haar, als ze langsloopt, maar ze doet dan net alsof ze hem niet ziet. Hij moet maar wat moeite voor haar doen.
Vanmiddag had ze inderdaad met Marieke op Eric staan wachten. Vreemd trouwens, Marieke was heel stil geweest. Wat ze nou had, ze moest naar de dokter. Ze zal het nog wel eens vragen aan haar. Het kan best zijn dat Marieke gek op Eric is, dat weet je toch nooit. Eric zit in Havo-5, een jaar hoger dan jolanda. Eric fietst altijd dezelfde kant op als Marieke en jolanda. Al een paar weken probeert ze 's middags 'toevallig' naast hem te gaan rijden. Vanmiddag bij het stoplicht was het haar gelukt. Al weken heeft ze erover gefantaseerd. Nu was het opeens zover en wist ze niet eens wat ze moest zeggen! Verlegen stond ze naast hem, de seintjes van Marieke negerend. Toen ze wegfietsten bij het stoplicht bleven ze naast elkaar rijden. Ze hadden gepraat over de examens die er bijna aankwamen. Eric wist nog niet zeker of hij zou slagen. Hij had een vijf voor Frans gehaald bij de schoolonderzoeken. Gelukkig wist Bas niets van vanmiddag, anders zou hij haar vreselijk plagen. Jammer genoeg zit Bas op dezelfde school als jolanda. Thuis blijven ze dus precies op de hoogte van al haar liefdesperikelen.
De volgende morgen. Een nieuwe dag ligt weer voor jolanda. Een dag waarin ze weer een nieuwe kans heeft om Eric aan de haak te slaan. Zo mijmert jolanda voor de spiegel. Daar kijkt ze 's ochtends als eerste in. Toen ze op Jeroen was, en op Steven. Steeds vraagt ze zichzelf af: „Zou hij me wel leuk vinden, zoals ik eruit zie? ". Ze moet zich nu op haar best laten zien. Dat vindt ze nog het belangrijkst: hoe ze eruit ziet. Ze is niet ontevreden. Het kan er best mee door. Ze ziet er in ieder geval een stuk leuker uit dan Marieke of Petra. Halflange, blonde krullen, een spits gezicht en een stel felle blauwe ogen. Oei, ze is de tijd vergeten. Haar tas is nog niet ingepakt. Haar kleren slingeren nog op haar stoel. Nu gauw naar school. Ze vergeet haar morgengebed voor het gemak maar. Dat gebeurt tegenwoordig bijna iedere morgen. Alleen als ze een repetitie heeft, bidt ze. Je weet tenslotte maar nooit waar het goed voor is. Snel schiet ze in haar kleren.
Vijf voor half acht al, ze moet om kwart voor acht écht de deur uit, anders redt ze het niet.
„Mam, smeert u m'n brood effe, ik haal het echt niet meer."
Zonder iets te zeggen pakt jolanda's moeder een paar boterhammen en begint te smeren. Het is zoals altijd rumoerig 's ochtends vroeg. Bas staat zijn jas al aan te trekken. Die jongen is altijd zo vroeg, echt een brave brugpieper.
„Heb je je huiswerk af voor vandaag? ", vaagt Jolanda's moeder. „Jaha", mompelt jolanda met volle mond.
Haar brooddoos smijt ze haastig in haar tas. Dan staat ze op en doet haar schoenen aan. Haar jas nog, dan is ze klaar.
„Dag mam." Een haastige zoen. jolanda rijdt het hek al uit. Vlug fietst ze naar de plaats waar Marieke altijd al wacht. Vandaag zal ze wel weggereden zijn, want Jolanda is al tien minuten te laat.
Inderdaad, de plaats waar Marieke hoort te staan, is leeg. Er staat wel iemand anders tegen een lantarenpaal geleund. Het is Bas en hij houdt zijn fiets vast. Als hij Jolanda ziet, begint hij hard te zwaaien. Zijn gezicht staat voor de verandering wel erg serieus. Zou er wat zijn? Jolanda fietst snel naar hem toe. „je had al lang op school kunnen zijn, sta je op je vriendinnetje te wachten? "
„Nou ja, doe toch eens normaal. Dat jij nu altijd verliefd bent... ik wacht trouwens niet voor niks op je hoor." Samen fietsen ze hard door naar school.
„Misschien halen we het nog wel.
Heb je Marieke nog gezien? ", zegt Jolanda.
„Nee, wel haar zusje." „Marieke is vast al op school." „Marieke is thuis, zei haar zusje, en ze komt voorlopig niet ook. Ze is ziek en wordt misschien nooit meer beter", snauwt Bas. „En als jij niet zo druk met al die jongens bezig was geweest, had je dat al lang gemerkt!"
Capelle aan den Ijssel
Marianne van der Wilt
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 9 augustus 1996
Daniel | 32 Pagina's