De wereld als pretpark

Misschien zeg je: wel een beetje overdreven zo'n verhaal. Wie gaat er nou naar zo'n pretpark. Je kunt daar toch eigenlijk niet naar toe gaan. 't Wordt steeds meer een sfeer van sprookjes, spanning en avontuur. Niets voor mij. Intussen blader je dat boekje van de Spoorwegen nog wat verder door. Hellendoorn. Het land van Ooit, Linnaeushof, Madam Tussaud, Madurodam, Omniversum, Ponypark

Slagharen. Er zijn tal van mogelijkheden om er in ons land op uit te trekken. Gelukkig staan er ook flink wat goede mogelijkheden in

Rail-Idee.

Elke dag zoiets als de Efteling?

Voor jongeren die wat verder weg willen, zijn er inmiddels tal van mogelijkheden. Je behoeft maar een reisbureau binnen te stappen om even later met een stapel folders onder je arm huiswaarts te keren. Als je al die folders moet geloven, lijkt het leven wel elke dag zoiets als een Efteling te zijn. Het leven is fijn. Geniet van je vakantie. Geniet van een vakantie aan zee. Duik een dagje onder. Geniet van het wilde vakantiefestijn.

Is dat wel zo?

Misschien heb jij weieens zo'n stapeltje folders in je hand gehad, je hebt ze doorgekeken. Aan de ene kant trekt het je wel. Je mag toch wel genieten van het leven. Je bent tenslotte maar één keer jong. Waarom zou je niet mogen genieten van je vakantie als je het hele jaar druk bent geweest met je studie of met je werk?

Maar er is ook een andere kant. Je zit nog steeds met dat stapeltje folders in je hand. je vraagt je af: is dat het nu echt wel? Is genieten nietsdoen? Bruin bakken in de zon? Is het kabaal maken?

Of is het genieten met drinken en gokken? Is het glitter en glamour met muziek en lichtflitsen?

Je voelt wel dat genieten op deze manier niet veel voorstelt. Het laat je leeg. Het gevoel van opwinding en spanning ebt weg. Het geluksgevoel glijdt als los zand tussen je vingers door.

De leegte blijft over. Net als bij een pretpark dat dicht gaat. De lampen gaan uit. Het is voorbij...

Een somber, bijna onheilspellend gevoel blijft over.

Veel jongeren in de wereld van vandaag voelen de leegte wel aan. Soms willen ze serieus zijn. Ze willen best wel christen zijn. Ze laten zich overhalen om mee te gaan naar de E.O.-jongerendag. Best gaaf zo'n dag, zeggen ze dan. Maar, je kunt niet altijd serieus zijn. Je bent jong en je wilt toch wel graag mee doen. je staat in de rij voor Ajax, je draait muziek van de Top-40 en je zorgt er wel voor dat je bij je vrienden niet uit de boot valt.

Jongeren van nu

Volgens de Rotterdamse professor A. Zijderveld is het niet zo best gesteld met de jongeren van vandaag. Ze lijden volgens hem aan eftelingisering. Ze worden thuis opgevoed voor de maatschappij als een grote, leuke Efteling. Maar natuurlijk is de echte wereld daarbuiten - de wereld van banen en werkloosheid, van maatschappelijke conflicten, van macht en machtsstrijd, van psychische problemen en zorgen - helemaal geen Efteling. Het is de stellige overtuiging van de Rotterdamse professor dat menige jongere en jong-volwassene daardoor vroeg of laat het spoor bijster raakt.

Het pretparksyndroom uit zich volgens hem in het feit dat het weekeinde en de vakantie steeds belangrijker en dat studie en werk onbelangrijker worden. Ouders en opvoeders moeten de jongeren van vandaag niet zo in de watten leggen, vindt professor Zijderveld. jongeren mogen best jong zijn, maar doe niet alsof het leven niet anders is dan een spelletje op de computer. Voor jongeren van vandaag dreigt het gevaar een generatie van NIX te worden. De dingen moeten snel en gemakkelijk gaan. Je moet je niet al te zeer inspannen. Er moet ook niet te veel een beroep op hen worden gedaan om iets te organiseren voor een ander of voor het goede doel. NIX van dat alles.

Geniet van je vakantie. Geniet van een t.v.-film of video, van computerspelletjes en virtual reality. Kortom: je dompelt je onder in een schijnwereld. Het 'pretparksyndroom' noemt professor Zijderveld deze ziekte. Je komt er niet verder mee. Het maakt weke mensen die niet echt bestand zijn tegen de problemen en de zorgen van het leven.

Wat doen wij er mee?

Al lezende in het verhaal van professor Zijderveld heb ik me de vraag gesteld: hoe is dat bij ons? Houden wij de echte wereld ook bij de jongeren vandaan? Worden kerkelijke jongeren ook verwend met de mogelijkheden van deze moderne maatschappij? Misschien voor een wat meer reformatorische Efteling? Sommige ouders zeggen: onze jongeren mogen best wat extra's hebben. Ze hebben toch al zo weinig. Je kunt ze toch niet alles onthouden. Wat is er tegen de Efteling? En tegen een royaal budget voor de vakantie, de spelletjes op de computer of surfen op Internet? 't Gaat er toch maar om hoe je er mee omgaat?

En natuurlijk is er niets tegen een verantwoorde ontspanning. De Spreukendichter wijst er op dat we zelfs mogen genieten van de goede dingen van het leven.

Gelukkig realiseren veel ouders en ambtsdragers zich dat het van belang is om jongeren toe te rusten voor hun taak in kerk en maatschappij. Ze weten uit ervaring dat het leven zeker geen grote, leuke

Efteling is. Ze vinden het ook telkens weer verdrietig als jongeren het spoor van het Woord kwijt raken. Alleen het Woord van God kan immers wijs maken tot zaligheid. En alleen de zegen des Heeren, die maakt rijk.

En jij?

Jongeren in reformatorische kring beseffen gelukkig heel goed dat de Bijbel en Ajax, de kerk en de Top-40 niet bij elkaar horen, je weet dat de zondag de dag van de Heere is.

Afgezonderd voor Zijn dienst. Je weet dat de door-de-weekse-dagen niet los staan van de zondag.

Maar hoe staat het met jouw stapeltje folders? Lijd je misschien toch ook aan een pretparksyndroom? In je eigen vriendenclubje? Zonder veel contact met andere jongeren van de kerk? Ga je misschien met je eigen vriendengroepje op stap in de vakantie? Geniet je van de dingen van elke dag op jouw manier?

Mag ik je vragen: hoe zit 't met jouw zaterdagavondbesteding? Is het niet meer dan tijdverdrijf? In een café zonder muziek maar met veel alcoholhoudende dranken? Tussen haakjes: Was jij er op 8 juni? In de RAI in Amsterdam? Of was het te moeilijk om op een warme zaterdag naar de bondsdag te gaan?

Echt geluk

We moeten eerlijk tegen elkaar zeggen dat deze wereld het echte geluk niet kan geven. Echt geluk is niet dat je opgaat in de dingen die de wereld biedt. Echt geluk is niet als je voor jezelf geniet en leeft. Het echte geluk is op de aarde niet te vinden. De Bijbel zegt dat het uitnemendste van dit leven moeite en verdriet is. De praktijk van elke dag bevestigt dat. De wereld is geen pretpark maar een tranendal. Het is niet goed als we dat niet onder ogen willen zien. Ook voor jou als jongere is het niet goed om deze werkelijkheid te ontvluchten. Het is verleidelijk om dat te doen. Satan doet er alles aan om je op dat spoor te brengen. Hij gebruikt wat hij gebruiken kan om de ernst van het leven bij je vandaan te houden.

Wat is het leven arm als de hoogtepunten daarvan alleen uit uitjes bestaan. Zoek toch het echte geluk daar waar blijvend geluk te vinden is.

Overweeg eens wat er staat in Prediker 11:9. )e leest daar: Verblijd u, o jongeling! in uw jeugd, en laat uw hart zich vermaken in de dagen uwer jongelingschap, en wandel in de wegen uws harten, en in de aanschouwing uwer ogen; maar weet, dat God, om al deze dingen, u zal doen komen in het gericht". De wijze koning Salomo wist wel waar het hart van jonge mensen naar uitgaat. Salomo kende het hart. Hij wist dat het van nature gericht is op de begeerlijkheden van deze wereld. Maar ik denk dat Salomo jonge mensen niet opwekte op zich te verblijden in de ijdelheden van deze wereld. Nee! Salomo wees een betere weg. Denk aan je Schepper in de dagen van je jeugd. In het dienen van de Heere is immers meer vreugde dan in alle dingen van deze wereld.

De blijdschap van deze wereld gaat voorbij, maar de vreugde in de Heere blijft.

Zou jij een grotere vreugde weten dan de hartelijke vreugde in God door Christus? Zou er een grotere blijdschap zijn, dan te ervaren dat de Heere naar een schuldig mensenkind wil omzien? Als een stroom van ongerechtigheden de overhand had over mij, en ik door Zijn genade mag gaan zingen: „Maar ons weerspanning overtreden verzoent en zuivert Gij"?

Dan zeg je ook: „Weg wereld, weg schatten, gij kunt niet bevatten, hoe rijk dat ik ben. Ik heb alles verloren, maar Jezus verkoren Wiens eigen ik ben".

J. H. Mauritz

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen