Trek je niet in jezelf terug!

In de pauze staat er een groep jongelui gezellig met elkaar te kletsen. Ze hebben het over van alles en nog wat. Af en toe hoor je ze behoorlijk giechelen. Ilse hoor je er dikwijls boven uit. Zij is min of meer de aanvoerster van het geheel. Verschillende jongens en meisjes sluiten zich bij hen aan. Ze hebben zo hun vaste groepje...

Jos

jos bekijkt het van een afstandje. Hij eet zijn boterham met een vriend op. Samen staan ze aan de waterkant. Soms bekruipt jos het gevoel: stond ik daar ook maar bij! Kon ik maar met ze meedoen, dan hoorde ik er ook bij. Hij vraagt zich wel eens af: 'Hoe kunnen zij zo vrolijk zijn en plezier hebben? Ach, lachen hoort bij het leven', zegt hij dan direct tegen zichzelf. Maar waarom kan hij dan niet zo vrolijk zijn?

Ze begrijpen me niet

Sinds zijn opa is overleden en kort daarop een neef, denkt jos over heel andere dingen na: 'Waar gaat het om in het leven? ' Hij hoort de dominee aan het graf nog zeggen: 'Sterven is God ontmoeten! Dan is alles van dit leven voorbij', jos denkt verder: 'Waarom moeten we dan nog naar school? Waarom is dit leven er dan als er straks een eeuwigheid wacht? ' Thuis weten ze niet van zijn vragen. Daar praten ze nooit over de Heere en Zijn dienst. Trouwens, ook over de gewone, dagelijkse dingen van het leven praten ze maar zelden. Met zijn moeder heeft jos niet zo'n goed contact. Hij vindt dat zijn moeder hem niet begrijpt. Bovendien is moeder veel ziek. En vader, ja, daar kan hij wel mee praten, maar vader is weinig thuis...

Jos heeft het gevoel dat het leven steeds zwaarder wordt. Meteen

geladen gevoel staat hij dagelijks op en gaat hij naar school. Hij ervaart dit patroon als een sleur. Dat is nu al een paar maanden zo.

Op de achtergrond hoort hij het groepje jongelui weer lachen. Dat haalt jos uitzijn dromerige gedachten. Het gelach irriteert hem min of meer: 'Beseffen zij de ernst van het leven wel? '

Zou het groepje jongelui erg hebben in die twee jongens, een eindje verder op? En wie kent Jos echt goed? Een vaste vriend heeft Jos niet. Naar de jeugdvereniging gaat hij ook niet. Hij denkt: 'Zullen de leden mij met mijn vragen begrijpen? Ze zullen mij wel 'vroom' of zwaarmoedig vinden.' Zondags loopt hij dan ook maar met een boog om het groepje heen dat voor de kerk staat. Alleen zoekt hij een plekje in de bank.

Te serieus?

Misschien vind jij Jos wel veel te serieus en denk je: 'Zo hoeft het toch ook nog niet? Je bent toch jong en je mag toch genieten? Gezellig met elkaar op school, een reünie hier en een verjaardag daar... dat hoort er toch bij? ! Later, als ik wat ouder ben, dan ga ik ook wel eens over die vragen nadenken...' En toch, Jos wil er ook bij horen, maar uit zichzelf komen, durft hij niet. Ken jij zo'n jongen of meisje als jos? Wat doe je dan? Probeer jij hem of haar erbij te betrekken?

Jos vraagt zich wel eens af: 'Is het leven nu écht zo moeilijk of maak ik het mezelf zo moeilijk? ' Hij weet: met al je vragen en zorgen mag en moet je bij de Heere zijn, maar ik wil ook gezellig met leeftijdgenoten kunnen Net als optrekken: met hen kunnen lachen en huilen. anderen.

Mensen hebben mensen nodig

Jos herinnert zich wat een leraar, Van Santen, nog eens zei: 'Mensen hebben mensen nodig. Zo heeft de Heere ons geschapen'. Ja, Van Santen was iemand die hem begreep. Die naar hem luisterde en hem ook verder wilde helpen.

Maar... dat was niet makkelijk. Want Van Santen was duidelijk en eerlijk. Hij had gezegd: 'Jos, als je bij dat hek blijft staan en met een boog om de jongelui heen blijft lopen, dan krijg je geen vrienden. Je hoort erbij. Laat dat merken en doe mee. Dat verwachten je klasgenoten van je. En ook de leden van de J.V. Ze verwachten jóu! Je bent toch een jongere van de gemeente? Je kunt vrienden krijgen, maar... daar moet je wel wat voor doen. Daar moet je zelf aan werken.'

En als je moeite hebt om met bepaal de activiteiten mee te doen, zeg dat dan eerlijk. Probeer daarbij wel aan te geven, waarom je dat moeilijk vindt of waarom je niet kunt lachten om bepaalde dingen. Dan zul je merken: dat helpt jou en mogelijk ook anderen!

Daarom: trek je niet in jezelf terug. Zoek een oudere of een jongere met wie je kunt praten. Dat gaat niet vanzelf. Daar moet je je best voor doen. Maar het loont de moeite. Met anderen praten over je vragen kan je helpen een antwoord te vinden. Leg bovenal je vragen aan de Heere voor en vraag of Hij door middel van Zijn Woord licht over jouw levensvragen wil laten schijnen. Lees daarom ook je Bijbel. Elke dag!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen