JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

GEDICHT

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

GEDICHT

BELICHT

3 minuten leestijd

Er is een uitspraak uit de oude kerk, die luidt: 'Midden in het leven zijn wij in de dood'. Ongetwijfeld heeft dedichter-dr. K. H. Heeroma (1909-1972), hoogleraar in de Nederlandse taal-en letterkunde te Groningen, die onder de naam Muus Jacobse zijn gedichten publiceerde - zich dit herinnerd. Maar hoe waar de uitspraak ook mag zijn, de dichter heeft zich hier niet bij willen neerleggen. Als hij dat wei had gedaan, zou dat zeker van een realistische kijk op het leven hebben getuigd. Zo is het immers: nooit kunnen we eens onbekommerd plezier hebben, nooit eens zorgeloos genieten van het pure bestaan op aarde. Er zijn altijd krachten die dat tegenwerken; krachten van dood en vernietiging van het leven. En we weten hoe die krachten er gekomen zijn. Ten dage als gij daarvan eet...!

Als zodanig is deze uitspraak ook de vertolking van een bijbelse levensinstelling, De Bijbel roept ons op om rekening te houden met het uur van onze dood. Leer ons onze dagen tellen, opdat wij een wijs hart bekomen.

Toch waagt de dichter het erop als christen deze werkelijkheid van de andere kant te benaderen. Het is immers Pasen geworden! Christus is de Eerste Die uit de doden is opgestaan. De dood heeft het laatste woord niet. Inderdaad, Gods kind is midden in de dood; de dood zit in zijn bloed, hij heeft de dood voor ogen, maar... tegelijk is hij in het leven, want Christus leeft in hem. Hij heeft Zijn levensbrood gebroken, opdat degene die in Hem gelooft, leven mag vinden in zijn doods bestaan door van dat brood te eten.

De dichter spreekt enerzijds vanuit de zekerheid: 'Hij geeft ons moed dat wij leven mogen met de dood in 't bloed'! Maareven later bidt hij: 'Geef ons levensmoed'. Hij beseft namelijk, dat hij van genade moet leven. De ontzaglijke werkelijkheden van het leven - de dood voor ogen, de dood in 't bloed - maken klein en bescheiden. Hij moet altijd maar weer opnieuw bediend worden uit Christus, altijd maar weer leven uit Zijn leven. Daarom het gebed: 'wees voor ons het brood', 'wees voor ons de wijn’.

En zelfs dat is niet genoeg! Muus Jacobse weet van de noodzaak om in Christus te zijn. Hij schuwt dan zelfs niet om mystieke termen te gebruiken: 'dat wij in U zinken, dat wij in U zijn'. Het gaat om de gemeenschap, het één-zijn in het geloof met Christus. Dat is het diepste verlangen van een kind van God. Dat verlangen kan alleen maar vervuld worden, omdat het Pasen is geweest! In dit eenvoudige, maar tegelijk diepzinnige lied geeft de dichter hiervan een geloofsgetuigenis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 april 1996

Daniel | 32 Pagina's

GEDICHT

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 26 april 1996

Daniel | 32 Pagina's