Het opvanghuis van de VBOK

Op 30 maart bestond de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind 25 jaar. Het bestuur van de VBOK heeft zich afgevraagd of dit gevierd moet worden, want het is toch treurig dat er al 25 jaar lang vrouwen zo in de nood zitten door hun zwangerschap, dat ze overwegen hun zwangerschap af te laten breken. Toch dachten ze het te mogen vieren, omdat ze al die jaren veel a.s. moeders met hun kinderen hebben kunnen helpen. Over het opvanghuis, dat de VBOK wil starten, hadden wij een gesprek met de directeur van de VBOK, drs. M. den Boer-Neele.

Redenen voor het opvanghuis

De VBOK wil een opvanghuis starten voor zwangere vrouwen, die 18 jaar of ouder zijn en die door hun zwangerschap geen onderdak hebben of in ieder geval extra begeleiding nodig hebben. Het is de bedoeling dat aan zes tot acht vrouwen tegelijk ruimte wordt geboden. Voor verschillende vrouwen die bij de VBOK aankloppen om hulp, is het belangrijk gedurende hun zwangerschap ergens te kunnen wonen, waar ze intensief kunnen worden begeleid. Dit kan een gastgezin of een opvanghuis zijn. Als opvanghuis komen bijvoorbeeld "Blijf van mijn Lijf-huizen" in aanmerking. Er zijn ook evangelische opvanghuizen waar deze vrouwen terecht kunnen. Toch geeft dit vaak problemen: bij de "Blijf van mijn Lijf-huizen" omdat men niet altijd achter de doelstelling van de VBOK staat (bescherming van het ongeboren leven) en omdat in deze opvanghuizen vrouwen wonen met veel verschillende en ernstige problemen, zoals mishandeling; bij de evangelische opvanghuizen ontstaan vaak problemen rond de signatuur van de huizen. Veel vrouwen die hulp bij de VBOK zoeken, hebben geen kerkelijke achtergrond. Bij de gastgezinnen kunnen problemen ontstaan omdat degene die er in huis komt, niet gewend is aan vaste regels. De vrouw moet ook passen in het gezin. Vooral bij een kerkelijk gastgezin en een niet-kerkelijke cliënt kunnen problemen ontstaan, bijvoorbeeld rond het naar de kerk gaan. De spanningen kunnen dan oplopen en dat is voor geen van beide partijen goed.

Tegenwoordig wordt er ook veel vaker hulp gezocht. Vroeger was de mogelijkheid tot abortus er nog niet en ongehuwd zwangerzijn was nog een schande. Als een ongehuwd meisje zwanger was, wilde de familie liever zelf de problemen oplossen, want men hing niet graag de vuile was buiten.

In onze tijd is dat heel anders: nu zegt men tegen iemand die in de problemen raakt, omdat ze als ongehuwde zwanger is: "Laat toch abortus plegen, dan ben je overal vanaf!" Als een vrouw haar kindje niet wil laten aborteren, is het niet denkbeeldig dat ze op straat wordt gezet. De familie zegt dan: "Zoek hel zelf maar uit, we willen niet jou èn een babyerbij in huis!”

Al deze redenen hebben ertoe geleid dat de VBOK een opvanghuis wil starten voor vrouwen die geen abortus willen laten plegen, maar het zelfstandig wonen meteen kind nog niet aankunnen. Vanuit de praktijk blijkt dat er speciaal voor deze doelgroep behoefte aan een opvanghuis is. Het voordeel van een eigen huis voor de VBOK is, dat de moeders of aanstaande moeders begeleid kunnen worden vanuit de doelstelling van de VBOK. De VBOK wil hulp bieden aan een ieder, ongeacht levensbeschouwing of land van herkomst. Men wil graag dat de vrouw de zwangerschap goed beleeft. De vrouw zou met vreugde en verwondering zwanger moeten zijnen naar de komst van haar kind moeten gaan uitzien.

De identiteit

In de doelstelling komt naar voren dat de VBOK hulp biedt ongeacht levensovertuiging. Dit zal dus ook naar voren komen in de identiteit van het huis. ledereen, ongeacht levensovertuiging, moet in het huis kunnen wonen en zich daar veilig en gerespecteerd voelen. Het wordt dus geen christelijk opvanghuis. Er zal veel nadruk gelegd worden op verdraagzaamheid, wat betreft levensovertuiging en levensstijl en op een verantwoorde levenshouding, ook naar het kind toe. ledereen moet zich er thuis kunnen voelen. Men heeftin ieder geval respect voor het ongeboren leven en men praat niet over de mogelijkheid tot abortus.

Het verblijf in het opvanghuis

De vrouwen kunnen tijdens hun zwangerschap in het huis gaan wonen, en er tot maximaal een jaar na de bevalling blijven. Voor de hulp wordt een begeleidingscontract getekend. Dit betekent dat een vrouw binnen een jaar na de bevalling plaats moet maken voor anderen. Als een vrouw al één of meerdere kinderen heeft, kan ze deze meenemen, voor hen is ook plaats in het opvanghuis. De vrouwen wonen in principe zelfstandig. Ze krijgen persoonlijke begeleiding van maatschappelijk werksters. Delen van de dag zal er een gastvrouw aanwezig zijn, om een luisterend oor te bieden, en allerlei vragen te beantwoorden.

Om de continuïteit van de begeleiding te waarborgen op tijden dat er geen maatschappelijk werkster is, wordt er overwogen de mogelijkheid te bieden dat de vrouwen met vragen en problemen bij een echtpaar terecht zouden kunnen. Dit echtpaar zou bijvoorbeeld in de buurt van het opvanghuis kunnen wonen. Eerst was het idee geopperd om het echtpaar in het huis te laten wonen, maar dat is weer van de baan. De belasting voor het echtpaar zou dan wel erg groot zijn. De vrouwen wonen er dus zelfstandig. Ze zullen ook helemaal voor zichzelf moeten zorgen. Het is natuurlijk wel mogelijk dat meerdere vrouwen gezamenlijk eten. Sommigen zullen moeten leren hoe je een huishouden moet runnen. Daarbij is het ook belangrijk dat ze leren omgaan met geld. Dit is voor jonge moeders vaak een probleem. Ook zullen ze moeten leren de verantwoordelijkheid voor hun kind te dragen. Dus geen avondje uitgaan, terwijl het kind alleen thuis is. Hun levensritme zal moeten worden aangepast aan het moeder-zijn. Vaak hadden deze jonge vrouwen al een planning voorde toekomst gemaakt, die door de komst van de baby door de war werd gegooid. Bij het aanvaarden van het moederschap is goede begeleiding nodig. Het is de bedoeling dat de vrouwen tijdens hun zwangerschap allemaal een eigen dagvulling hebben. Dit kan betekenen dat ze een baan hebben, maarze kunnen ook nog een opleiding volgen. Ook vrouwen die al moeder zijn, moeten soms nog leren goed voor hun kind te zorgen. Hierbij geven vooral de maatschappelijk werksters begeleiding. De bevalling zal waarschijnlijk niet plaatsvinden in het opvanghuis. Men denkt eraan om een contract meteen ziekenhuis te sluiten. Na de bevalling kunnen moeder en kind dan weer terug komen in het opvanghuis. Als het begeleidingscontract afloopt, zal de jonge moeder het opvanghuis verlaten en met haar baby helemaal zelfstandig gaan wonen. Bij hetzoeken naar geschikte woonnruimteen de overgang naar volledig zelfstandig wonen, wordt ook begeleiding geboden dooreen maatschappelijk werkster.

De bekostiging

Het hele project wordt niet gesubsidieerd door de overheid. Om dit project te kunnen bekostigen, is de VBOK gestart met een actie om 25.000 leden erbij te krijgen, want leden zorgen voor een constante bron van inkomsten (jouw lidmaatschap is hartelijk welkom!). Door het hele land wordt actie gevoerd voor het nieuwe opvanghuis. De moeders of aanstaande moeders moeten betalen voor die opvang. Als ze een baan hebben, kunnen ze bijdragen van hun loon, als ze geen werk hebben, kunnen ze een beroep doen op de bijstand. Mede daarom is de leeftijd op 18 jaar gesteld. Beneden de 18 jaar kun je niet terugvallen op de bijstand.

Concrete uitwerking

Maar hoe gaat het er nu concreet uitzien? Dat kan pas duidelijk worden als de VBOK een geschikt huis heeft gevonden. Er zijn verschillende andere opvanghuizen bezocht, om te kijken hoe alles daar geregeld is. Er zijn ook al verschillende panden bezocht, waar het opvanghuis eventueel zou kunnen worden gevestigd, maar er is nog niets gehuurd of gekocht. Het zou fijn zijn als het opvanghuis in de buurt van Amersfoort zou komen: dat ligt centraal in het land en daar is ook het hoofdkantoorvan de VBOK gevestigd.

Het huis moet aan verschillende eisen voldoen. Iedere vrouw moet in ieder geval een ruime kamer met een wastafel hebben, waar zij met haar kind kan wonen. Als ze nog andere kinderen heeft, moeten die ook een kamer hebben. Er moetin ieder geval een ruime keuken aanwezig zijn. Ook zal er altijd een bed zijn voor crisisopvang. Er is gedacht aan twee nieuwbouwhuizen, waarbij de muurwordt doorgebroken. Het huis staat dan midden in een gewone buurt en niet ergens achteraf weggestopt Het is dan ook niet duidelijk als opvanghuis herkenbaar. Dat is voor de mensen die er wonen veel fijner.

Besluit

In de toekomst zal het huis misschien nog uitgebreid worden. De VBOK wil klein beginnen en eivaring opdoen. Zo probeert de VBOK de zwangere vrouwen zo goed mogelijk te helpen en het ongeboren leven te beschermen. De VBOK wil vrouwen in nood helpen en hen zo laten zien dat er een andere en betere weg is dan abortus provocatus. In de Bijbel wordt met grote verwondering over het ongeboren leven gesproken: Mijn gebeente was voor U niet verborgen, toen ik in het verborgene gemaakt ben, en als een borduursel gewrocht ben, in de nederste delen der aarde. Uw ogen hebben mijn ongevormde klomp gezien; en al deze dingen waren in Uw boek geschreven, de dagen als zij geformeerd zouden worden, toen nog geen van die was" (Psalm 'F 39:15 en T 6). Aan dit ongeboren leven wil de VBOK bescherming bieden.

Nunspeet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen