Kunnen mensen goed zijn zonder God?

’t Is toch niet zo dat alleen christelijke mensen goed kunnen zijn? Soms kunnen mensen van de kerk nog wel een voorbeeld nemen aan ongelovige mensen. Ik denk aan iemand als Albert Schweitzer. Wat heeft deze man veel betekend voor andere mensen. Je kunt toch niet zeggen dat zo iemand niet goed kan zijn?

Laat ik beginnen met een misverstand uit de weg te ruimen. Albert Schweitzer kun je niet rangschikken onder de mensen die we in ons spraakgebruik ongelovige mensen noemen. We denken dan aan mensen die geen christen zijn. Albert Schweitzer groeide op in een christelijk gezin. Hij studeerde godsdiensten wijsbegeerte. Hij was al jong een begaafd musicus. Kortom: een jonge man met grote carrière-mogelijkheden en opgegroeid bij de Bijbel. Heel veel heeft hij betekend voor andere mensen. Niet door een schitterende carrière, maar door zichzelf op te offeren in de binnenlanden van Afrika. In Lambarene in het toenmalige Belgische Congo kwam een stroom van ellende op hem af. Geen ziekte, of hier bleek ze te heersen: malaria, melaatsheid, dysentrie, framboesia en tal van andere ziekten. Een halve eeuw lang heeft hij in Lambarene gewerkt, het oerwoud bevochten en zijn ziekenhuis met telkens nieuwe barakken uitgebreid. Een groot levenswerk werd opgebouwd, tot zegen van velen.

Helaas moeten we ook eerlijk zeggen dat Albert Schweitzer zich liet leiden door een vorm van christelijk humanisme, waarin grote waarde wordt toegekend aan de vermogens van de mens. Van de noodzaak van een persoonlijke Zaligmaker wilde Schweitzer niet weten. Hij zei dat de Heere Jezus op het kruis stervend moest erkennen, dat het door Hem verwachte rijk uitbleef.

Wat is goed doen?

De Bijbel leert ons in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan wat goed doen betekent. Er was een mens in nood. De moordenaars lieten hem half dood liggen. Zo doen de mensen. Ze doen geen goed. Ze keren zich tegen hun medemens. Vanaf de zondeval is dat niet anders geweest. De oorzaak ligt in onze zonden. De Bijbel zegt dat wij vijanden van God en van onze naaste zijn.

En zo gaan ook de priester en de leviet voorbij, hoewel ze bezig in de dienst van God. Aangrijpend. En dan is er ook een Samaritaan. Hij ziet de gewonde man liggen. En hem ziende werd hij met innerlijke ontferming bewogen. Hij trekt zich het lot aan van de medemens in nood. En zijn bewogenheid brengt hem tot concrete hulpverlening. En dat is goed doen! De Heere Jezus onderstreept het en zegt: „Ga heen, en doe gij desgelijks". En dit woord van de Heere Jeuzs heeft nog niets aan actualiteit verloren. Wij worden geroepen om goed te doen.

Wie kan er goed doen?

De vraag lijkt eenvoudig te beantwoorden. Wie kan er goed doen? Kennelijk iedereen. De Samaritaan, Albert Schweitzer en zoveel mensen die zich inzetten voor de medemens in nood. Zelfs jij en ik worden geroepen om goed te doen. Maar hoe zit het dan met Romeinen 3:12b? Daar staat toch: Er is niemand, die goed doet". Nee, we komen er niet uit als we alleen kijken naar de menselijke mogelijkheden. Jouw en mijn portret in Romeinen 3 spreken duidelijke taal. Onze tong, onze mond, onze lippen, onze ogen, onze voeten; ze zijn allemaal gericht tegen God en onze naaste. De uitnemende gaven die God aan de mens als Zijn beelddrager gegeven heeft, zijn we kwijt geraakt. We waren goed, maar we zijn het niet meer. Hoe kun je dan toch iets voor de ander betekenen? Goede werken doen, waar komt dat dan vandaan?

Uit een waar geloof

Je hebt misschien wel eens aan iemand een kleinigheidje gegeven en gezegd: , , 'tls niet veel, maar uiteen goed hart". Je wilt er mee zeggen: 't gaat om de bedoeling. En inderdaad, onze bedoeling moet zuiver zijn. De vraag is: uit welke bron komt het voort? De goede bron ligt niet in ons hart. De Heere zegt in Zijn Woord: „Zonder geloof is het onmogelijk Gode te behagen". De bron is het ware geloof. Je vindt het ook terug in onze catechismus. Daar staat dat goede werken voortkomen uit een waar geloof dat aan Christus verbonden is. De norm voor onze goede werken is de wet van God en het doel is de eer van God. je ziet: ten diepste is het onmogelijk om goed te doen zonder God, omdat we niet goed zijn zonder God.

Gods goedheid

Intussen mogen we wel zeggen: at is Gods goedheid groot dat Hij mensen zoals Albert Schweitzer gaven heeft gegeven om de medemens te dienen. God geeft dat de ene mens nog oog heeft voor de andere mens. De Dordtse Leerregels zeggen dat er na de zondeval nog iets in de mens overgebleven is van wat past en niet past (hoofdstuk 3, art. 4). De Heere geeft de mogelijkheid om goed te doen. Anders zou er in de wereld geen leven meer mogelijk zijn. Dus als jij goed mag doen, dan is dat een gave van God. Bedenk echter dat aan dit goeddoen een einde komt. Maar wie een beker koud water te drinken geeft, in de naam van een discipel, daarvan zegt de Heere Jezus: Voorwaar zeg Ik u, hij zal zijn loon geenszins verliezen" (Mattheüs 10:25). "

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen