Lezend in mijn boot

Ik was nog een jongen toen ik voor het eerst het verhaal van den Vliegenden Hollander las. 't was zomermiddag, ik was in mijn roeiboot de plas opgegaan en liet mij drijven: ik lag op mijn rug, de ruimte, de teerlucht, de lichte golfslag tegen het boord verrukten mij en ik dacht: wie .kan zeggen, dat hij het licht heeft gezien en muziek heeft gehoord, zolang hij het water niet kent en dit landschap niet heeft gezien?

van den hemel sneeuwde het licht. toen nam ik het boek, dat ik in den wind boven mij in de oneindigheid hield en ik las met een schok, die geen twijfel liet, het verhaal van mijn eigen ziel:

dit was mijn (even, mijn verzet tegen God, en groeiend van jongen tot man, begreep ik dat ik mijn leven lang veroordeeld was tot dit lot; en terwijl ik'het boek op den bodem wierp en haastig de riemen greep, zag ik boven mij in een bliksemzweep den God, die mij vellen zou.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen