Integratieweek Egmond aan Zee, oktober 1995

’t Moest wel een vreemd gezicht geweest zijn voor al die mensen die een strandwandeling gingen maken in Egmond. Een groep rokdragende en rolstoelrijdende jongelui waren daar in de herfstvakantie nogal eens te vinden. Niet iedereen bracht het er altijd droog af. En als rolstoelen van zeewater gaan roesten, hebben nu een paardeelnemers geen veivoer meer.

Met 37 'man' verbleven we een week in 'Ten Anker', een ideaal oord voor deze groep waarvan een aantal jongeren gebruik maakt van een rolstoel. Dankzij het mooie weer konden we vaak buiten zijn. Dat varieerde van met elkaar picknicken tot een bezoek aan het Zuiderzeemuseum.

Noord-Holland is een waterrijk gebied, dat hebben we geweten, we werden nogal eens in de boot genomen. Geen loopplank was ons te smal, geen trap te hoog, we kwamen overal waar we wezen wilden. We hebben van alle mogelijke vervoermiddelen gebruik gemaakt. Het begon 's morgens al met onze eigen auto's. Alle rolstoelen werden ingeladen, we kregen er al snel handigheid in. Sommige rolstoelen konden als een bouwpakketje in en uit elkaar. Eigenlijk maakte het niet zoveel uit wat we gingen doen, als we maar met elkaar waren. Serieuze gesprekken kwamen vooral naar boven door de bijbelstudies die we deden. Maar niet alleen dan, sommigen hadden aan de dag niet genoeg, maar kletsten de hele nacht door. Vermoeiend? Ach, slapen doen we thuis wel weer.

Tijdens het corveeën leerde je elkaar aardig kennen. Sommigen waren dan plotsklaps spoorloos verdwenen of waren bezig met een rolstoelrace, anderen waren de keuken niet uit te branden.

Als je geen corvee had, was er tijd genoeg om spelletjes te doen of te zingen bij het orgel, in verschillende stijlen bespeeld.

’s Zondags gingen we naar de evangelisatiepost in Alkmaar. Evangelist Van den Boogaartkwam maandagavond naar Egmond en hield met ons een preekbespreking en vertelde over zijn werk als evangelist.

Het doel van die kamp is de contacten te bevorderen tussen jongeren met en zonder lichamelijke handicap. Voor een aantal deelnemers was het best spannend om zich in te schrijven voor dit kamp. Begrijpelijk: als je nog nooit mee geweest bent, weet je niet goed watje te wachten staat. Vooral van-een aantal jongeren met een handicap hoorden we achteraf dat ze er erg tegenop zagen. Toen de ontmoetingsdag voorbij was, was dit omgeslagen in enthousiasme. En na de herfstvakantie hielden zoveel contacten stand, dat niemand zich meer kon voorstellen, dat we maar zo kort samen waren geweest. Sommigen zijn nu maar zelden meer thuis, want alle verjaardagen moeten bijgehouden worden.

In deze kampweek hebben we veel steun aan elkaar gehad, er zijn vriendschappen ontstaan, kortom niemand zou deze week hebben willen missen. Het was voor iedereen een verrijkende ervaring om te ontdekken dat we allemaal dezelfde levensvragen hebben, of we nu een handicap hebben of niet. Een aantal deelnemers gaf aan het positief gevonden te hebben van dichtbij te zien, wat het betekent om met een lichamelijke handicap door het leven te gaan. Anderen vonden het juist fijn om 'gewoon' met leeftijdgenoten op vakantie te zijn. Of het nu de eerste of de zesde keer was dat we meegingen, we hebben allemaal genoten van deze week.

Ook enthousiast geworden? In de week van D.V. 18 tot en met 25 oktober wordt er weer zo'n week georganiseerd voor jongeren met en zonder lichamelijke handicap. Meld je aan!

Twee kampgangers

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen