waakzaamheid geboden - de Heilige Geest onmisbaar

Verslag tweede vervoigsynode

Correspondentieband met NRC

Ook nu was ds. A. F. Honkoop synodepreses (voorzitter). Hij opende deze synode door het lezen van het laatste gedeelte van Psalm 68, waarvan ook de laatste twee verzen werden gezongen. Direct aan het begin werd de synode weer geconfronteerd met de droevige scheuring in de Noord-Amerikaanse zustergemeenten. Er was een brief van de Heritage Netherlands Reformed Congregations waarin gevraagd werd om toch een correspondentieband aan te gaan. Hoewel enkele synode-leden voor enig contact pleitten, werd het verzoek door de synode op kerkrechterlijke gronden afgewezen.

Aantal evangelisatiefolders sterk gestegen

Uitgebreid wordt gesproken over het rapport van het Deputaatschap voor de Evangelisatie in Nederland en België. Ds. M. j. van Gelder, voorzitter van het deputaatschap, licht enkele zaken toe. Klaarblijkelijk zijn velen niet op de hoogte zijn van de folders die het deputaatschap uitgeeft. Het deputaatschap hanteert bij het opstellen van de folders vier noties: benadrukken van de diepe verlorenheid, de noodzaak van de zondekennis, hetwonder van de genade in Christus en de noodzaak van de doorwerking van de Heilige Geest. Hoewel plaatselijke evangelisatie-commissies, die altijd moeten werken onder verantwoordelijkheid van de kerkenraad, de mogelijkheid hebben zelf folders te maken, benadrukt ds. Honkoop zoveel mogelijk de folders van het deputaatschap te gebruiken, om zo eenheid te houden in het evangelisatiewerk. Ook wordt opgemerkt dat het verblijdend is dat het aantal afgenomen folders zeer sterk is gestegen: van 61.000 in 1993 naar 280.000 in 1994.

Er volgt een uitvoerige discussie over de verantwoordelijkheid voor het plaatselijke evangelisatiewerk. De synode is van mening dat het kerkrechterlijk zo is, dat evangelisatie onder verantwoordelijkheid van de kerkenraad plaatsvindt. Als er mensen zijn die bezwaren hebben, kunnen zij zich wenden tot de kerkenraad en daarna eventueel tot de classis. De synode heeft geen bevoegdheid om zaken, die goedkeuring hebben van een kerkenraad, tegen te houden. Dit is de taak van de classis.

Het volgende punt in de bespreking is de emiritaatsvoorziening van evangelisten. Ds. H. Paul vraagt zich af of de emeritaatsleeftijd van 70 jaar, die voor een evangelist geldt, niet te hoog is. Een evangelist heeft een zware taak: hij staat er vaak alleen voor en kan niets delegeren naar kerkenraadsleden.

Tenslotte wijst ds. Van Gelder erop dat de kosten en daarmee ook de behoefte aan inkomsten structureel sterk zijn gestegen. Daarom beveelt hij het deputaatschap als collectedoel van harte aan.

Afbakening werkterrein deputaatschappen

Het werk van de Deputaatschappen voor Bijbelverspreiding, Evangelisatie in Nederland en België, Hulpverlening in Bijzondere Noden en voor de Zending vertoont veel raakvlakken. Daarom komen voorstellen tot aanpassingen van de mandaten (opdrachten) op de synode aan de orde. Afgesproken wordt dat het Deputaatschap Bijbelverspreiding zich op het buitenland en het Deputaatschap voor Evangelisatie in Nederland zich op Nederland (inclusief Merksem in België) zal richten. Het werk onder asielzoekers in Nederland wordt gedaan door het Deputaatschap voor Evangelisatie, maar kan worden ondersteund door het Deputaatschap Bijbelverspreiding. Het Deputaatschap Bijzondere Noden richt zich voor wat betreft de diaconale hulp in

het buitenland op gebieden die niet door de zending worden bestreken. Wanneer diaconale hulp wordt geboden in de zendingsgebieden kan dit slechts in samenwerking met het Deputaatschap voor de Zending. Dit deputaatschap verricht in de eerste plaats woordverkondiging, alsook 'daad-activiteiten', maar dan alleen in de zendingsgebieden. jaarlijks zullen deze vier deputaatschappen overleg voeren over hun activiteiten. Ook wordt er voorgesteld om het Deputaatschap voor Evangelie-verkondiging onder Israël in dit overleg te betrekken.

Ds. B. van der Heiden sluit de morgenvergadering. De synodeleden vertrekken naar het verenigingslokaal om daar gezamenlijk een maaltijd te gebruiken. Overige bezoekers hoeven geen honger te lijden, want zoals op de vorige zittingen van de synode, worden ook nu weer de belangstellenden goed verzorgd door de koster en enkele dames van de Gereformeerde Gemeente van Utrecht. Een van de aanwezigen kruipt achter het orgel en voorziet degenen die tijdens de pauze in de kerkzaal achterbleven van een muzikale maaltijd. Na de pauze verzoekt ds. Honkoop ouderling Van de Kieft om de middagvergadering van de synode te openen. Onder begeleiding van de organist wordt Psalm 122 gezongen. Daarna leest ouderling Van de Kieft deze Psalm en gaat voor in gebed.

Verhouding kerk en school

Als eerste punt komt nu het 'Rapport van de commissie inzake nadere bezinning op de verhouding tussen Kerk en School' aan de orde. Uitvoerig gaat dit rapport in op de taak van opvoeders en het onderwijs, hoe (Nadere) Reformatoren hierover dachten, de schoolstrijd en het losser worden van de band tussen kerk en school. Aanwezigheid van bijbels verantwoorde scholing is mede een zaak van kerkenraden. Hierdoor is er steeds een nauwe band geweest tussen kerkenraden en reformatorisch basis-en voortgezet onderwijs en middelbaar en hoger beroepsonderwijs. Het rapport loopt uit op enkele aanbevelingen om deze band beter in te vullen. Deze worden door de synode besproken.

Ds. C Harincken ds. M. Golverdingen geven aan dat er sprake is van tanende belangstelling en geringere betrokkenheid bij het reformatorisch onderwijs, zowel bij ouders, als bij kerkenraden. Betrokkenheid moet worden gestimuleerd. Door verschillende synodeleden wordt daarom benadrukt dat het bezoeken van vergaderingen van Raden van Toezicht een belangrijk middel is om het contact te bevorderen en invloed uit te oefenen. Bespreken van verslagen van de verschillende scholen door bijvoorbeeld Particuliere Synodes is volgens enkele synodeleden een mogelijkheid. Anderen vinden dit een onnodige vergroting van de agenda's van de Particuliere Synodes. Het gevaar is groot dat deze stukken daar niet of nauwelijks besproken worden en dat er over deze stukken gesproken wordt zonder dat er iemand van de betreffende school bij is. Dan is er gevaar van 'inspraak zonder inzicht, geeft uitspraken zonder uitzicht' groot, zoals ds. Paul het verwoordde. Het idee om een Deputaatschap Kerk en School op te richten werd geopperd. Bestuursleden zitten namens de Gereformeerde Gemeenten in schoolbesturen. Een deputaatschap moet deze mensen niet bevoogden, maar geeft wel de mogelijkheid tot ruggesteun en brengt eenheid. Andere taken van dit deputaatschap zouden bijvoorbeeld kunnen zijn: verzorgen van bezinning op de thematiek en het gestalte geven aan een nauwere band tussen kerk en de scholen. Enkele synodeleden werpen tegen dat papieren structuren niet helpen, omdat identiteit van scholen een geestelijke zaak is. Deze moet niet op afstand maar door direct-betrokkenen behartigd worden. Bovendien ligt het gevaar van polarisatie op de loer, zeker bij interkerkelijke scholen. Ook de VGS (Vereniging Gereformeerd Schoolonderwijs) beweegt zich al op dit terrein, zodat een dubbele structuur ontstaat. Er wordt dan ook geen deputaatschap ingesteld.

Besloten wordt om het VGS te verzoeken leerkrachten en bestuursleden ruggesteun te bieden. Verder wordt het kerkenraden met klem aangeraden vergaderingen van de Raden van Toezicht van de verschillende scholen te bezoeken. Ook ligt er een taak voor de ouders om met hun kinderen over problemen die zich in onze tijd voordoen te spreken. Het benoemingsbeleid is tevens van groot belang om de identiteit van de scholen te bewaren.

Vertrouwensartsen

Als laatste punten worden door de synode enkele instructies (verzoeken om uitspraak) van Particuliere Synodes behandeld. Een van de punten die aan de orde komt, is bijvoorbeeld het aanstellen van twee vertrouwensartsen, die predikanten bij voortijdige emeritering kunnen doorverwijzen naar de nodige specialisten en van hen het medisch rapport terugontvangen. Zij kunnen dan alleen het advies naar de betreffende Particuliere Synode doorsturen en hoeven niet de medische gronden door te geven. Dit is in het belang van de bescherming van de privé-sfeer van de predikant die het betreft.

Jouw gebed nodig

Met deze vergadering is een einde gekomen aan de Synode van 1995/1996. Er kwamen veel organisatorische en financiële zaken aan de orde. Er zijn veel zaken ingang gezet of hernieuwd voortgezet. Wat gezegd werd ten aanzien van een eventueel deputaatschap voor de verhouding kerk en school, geldt voor alle kerkelijke instellingen. Deputaatschappen en kerkelijke organisaties die alleen als structuur bestaan, maar geen geestelijke waarde en inhoud hebben, zijn lege structuren en leiden op heilloze wegen. Als er geen werkelijk (geestelijk) 'inzicht' is, is het gevaar van 'uitspraken zonder uitzicht' groot. Dat gaat ook ons, leden en doopleden van de Gereformeerde Gemeenten, aan. Het is daarom nodig dat ook de besluiten van deze synode een plaats krijgen in ons gebed. We moeten altijd voor ogen houden dat het in de kerk over geestelijke zaken gaat. juist daarover is op de synode ook gesproken. Kenmerkend is in dit verband de slotzin van de door deze synode uitgegeven kanselboodschap: „Met de bede dat God over ons zal uitgieten de Geest uit de h oogte en de woestijn tot een vruchtbaar veld zal maken, groeten wij al onze gemeenten. De genade van onze Heere Jezus Christus zij met uw geest."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen