Gewoon aardig zijn
„O nee hè, een artikel over gewoon aardig zijn! Niks voor mij. Ik ben niet aardig en eigenlijk heb ik een hekel aan aardige mensen die altijd zo aaaardig doen. Beetje slap gedoe of ze menen er niets van." Weet je 't zeker? Lees toch maar verder, misschien word je er iets wijzer of zelfs aardiger van!
Gewoon jezelf zijn
Spreekt het voor jou vanzelf dat je aardig doet? Dat kan natuurlijk ook. Of vind je het juist moeilijk om opgewekt, belangstellend, behulpzaam, kortom 'aardig' te zijn. Misschien is dat voor jou helemaal nietzo gewoon, je bent nu eenmaal opvliegend van aard. Je hebt veel zorgen aan je hoofd die je bepaald niet aan de grote klok wilt hangen, maar die je wel dag en nacht bezighouden, je kunt echt niet tegen geleuter en geteut. En moet het eigenlijk wel? Jij bent jij en daar valt weinig aan te veranderen. Trouwens, wanneer je in de bieb rondkijkt, zie je rijen boeken staan over het onderwerp 'jezelf zijn'. In deze rubriek stond laatst ook een artikel over elk vogeltje dat zingt zoals het gebekt is. Dus zo'n vreemde gedachte is het blijkbaar niet om gewoon te willen zijn wie je bent.
Een opdracht
Toegegeven, eigenaardig is de opvatting 'jezelf zijn' niet. Het is juist heel eigentijds en voor de hand liggend. Of je daarmee ook op een bijbels spoor zit, is een ander verhaal. In de Bijbel kun je nergens het woord 'aardig' vinden. Wel lees je in 1 Petrus 3:8 de vermaning „Zijt... vriendelijk". Volgens de kanttekening betekent dit woord: oeken wat aangenaam is voor een ander. Oude(re) mensen spreken wel eens overeen 'aangenaam' mens om mee om te gaan. Daarmee bedoelen ze in feite hetzelfde als wat wij aanduiden met een 'aardig' iemand. Zo gezien is het je opdracht om aardig te zijn! Dit vraagt de Heere van je. Ook het Spreukenboek staat vol met raadgevingen hoe je je ten opzichte van je omgeving te gedragen hebt. Zoek het maar eens op. Dan ontdek je tegelijkertijd hoe positief een goede houding naar de ander, voor jezelf kan zijn. Natuurlijk gaat het er niet om dat je er zelf beter van wordt. In de eerste plaats sta je voor de vraag wat de Heere van je wil. Misschien vormt het voor jou een moeilijke, bijna onmogelijke opdracht. Hoe kun je aardig zijn, terwijl je je zo akelig voelt omdat er thuis zo'n afschuwelijke sfeer hangt. Hoe kun je aardig zijn, terwijl je zo moeilijk contact kunt leggen met anderen; terwijl je eigenlijk geen echte vriend(in) hebt; terwijl je broer je altijd treitert.
Stel dat je het al probeert om aardig te zijn, dan huichel je toch enorm? je kunt het gewoon niet menen. Het is allemaal schijn'heilig' gedoe, ja, voor geluksvogels met een leven op rolletjes, zal het geen probleem zijn, op een enkele minder goede bui na. Kun je niet beter eerlijk onaardig zijn dan oneerlijk aardig doen?
spraak over de mens dat ie geneigd is God en z'n naaste te haten? We kunnen niet aan die opgave uit 1 Petrus 3 : 8 voldoen, simpel genoeg! Dan blijft er toch niets anders over dan gewoon je plicht te vervullen en zien dat je ervan maakt wat ervan te maken valt. Aardig doen! Voor lief nemen dat je weieens door de mand valt na een uitschieter tegen deze of gene. je geweten geweld aandoen om vooral aardig te blijven, terwijl je best wel weet dat je vriend om wie je zo hard lacht, een grap uithaalt die niet door de beugel kan. Je een aardige houding aanmeten met in je achterhoofd de gedachte: ie goed doet, goed ontmoet; bovendien vang je meer vliegen met stroop dan met azijn nietwaar? Of juist niet? Maar gewoon jezelf blijven. Ze moeten je maar nemen zoals je bent. Zou je met zulke redeneringen Gods eis van je af kunnen schudden? Het staat er echt, zwart op wit: Zijt... vriendelijk". Niet: oet vriendelijk, doe (een beetje) aardig, maar wees het, oprecht, met je hele hart, van binnenuit.
Aardig zijn!
Hoe je het ook wendt of keert, of het voor de één gemakkelijker ligt dan voor de ander om aardig te zijn, God eist een volkomen eerlijke houding ten opzichte van Zijn opdracht. En wat God vraagt, is altijd rechtvaardig. Dat kan God van ons eisen. Weet je wat nu zo'n onvoorstelbaar groot wonder is? God wil geven wat Hij van ons vraagt. Breng je opvliegend karakter voor Zijn aangezicht. Belijd hem je gehuichelde aardigheid. Leg je onmogelijkheden aan Zijn voeten. Smeek of Hij je wil doorgronden en je van je verkeerde weg af wil brengen. Bid of Hij je wil helpen echt aardig te zijn. In jou, in ons is geen enkele reden voor God om dat te doen. Maar Hij doet het om Christus' wil. Christus, het toonbeeld van geduld. Geduld met de zwakheden en onvolkomenheden van de mensen in Zijn omgeving. Zou het jou en mij daar niet aan ontbreken? Als je meer oog krijgt voor Zijn geduld, dan word je klein voor God. Dan valt aardig zijn onder de noemer: „Om die (Gods eis, Gods gebod) te doen uit dankbaarheid". Dan hoef je de 'schone' schijn niet meer op te houden. Betekent dat 'alles sal reg kom', vanzelf, zomaar? Reken daar maar niet op. Iedere keer loop je tegen jezelf aan, flap je er allerlei onaardige opmerkingen uit voor je het weet. Snauw je je moeder af en krijgt je zus een vernietigende blik. Maar dan roep je toch telkens weer de Heere te hulp, dwars tegen jezelf in.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 maart 1996
Daniel | 32 Pagina's