Hoorzitting ”Notitie leefvormen”

Op 7 december waren verschillende organisaties, stichtingen, verenigingen en particuliere personen uitgenodigd om een hoorzitting bij te wonen in het gebouw van de Tweede Kamer in Den Haag. Ook het Comité Vrouwenbonden hoorde daarbij. Dat had zijn oorzaak.

Het Comité had namelijk in september jl. de "notitie inzake leefvormen in het familierecht" van de staatssecretaris van justitie, mevrouw Schmitz, ontvangen. Een wetsvoorstel dat veel stof heeft doen opwaaien. Van de gelegenheid hierop te reageren had het Comité dankbaar gebruik gemaakt. Onze reactie was een brief, gericht aan de leden van de Tweede Kamer. In een kort stukje in een van vorige nummers van 'Daniël' heeft u daarvan kunnen lezen.

Die schriftelijke reactie hoefde niet met woorden herhaald te worden op de hoorzitting. Het was de bedoeling, dat de leden van de commissie (die de brieven bestudeerd hadden) vragen konden stellen aan de genodigden, leder kreeg daarom enige tijd toegemeten om antwoord te geven. Samen met de Bond van Verenigingen van Gereformeerde Vrouwen en het Deputaatschap bij de Hoge Overheid van de Gereformeerde Gemeenten kreeg het Comité Vrouwenbonden een half uur de tijd.

Hoewel... In de praktijk bleek dat de leden van de commissie een kwartier lang achter elkaar vragen stelden.

Daarna mochten ds. W. Silfhout en de heerL. M. P. Scholten (Deputaatschap bij de Hoge Overheid), mevrouw mr. E. van Dijk (voorde Bond van Verenigingen van Gereformeerde Vrouwen) en mevrouw mr. Brands-Bottema (voor het Comité Vrouwenbonden) antwoord geven. Niet op alle vragen kon gedegen worden ingegaan. Daarom mocht ook later op een en ander nog schriftelijk worden gereageerd.

In "De Hen/ormde vrouw", blad van de Bond van Ned. Herv. Vrouwenverenigingen op G.C., doet mevrouw Van Rijn verslag van de bovengenoemde hoorzitting. Na een korte inleiding schrijft ze:

”We waren niet de enigen met kritiek. Verschillende instanties van uiteenlopende signatuur hebben gereageerd. Om een zo goed mogelijk inzicht te krijgen van het draagvlak in de samenleving heeft de vaste kamercommissie van justitie een hoorzitting georganiseerd, waarvoor ook het Comité was uitgenodigd.

”Twee moeders, drie kinderen", schreef het RD de dag na de hoorzitting. Officieel betreft het een eenvoudige aanpassing van het familierecht. Feitelijk gaat het om de aanzet tot een revolutionair wetsvoorstel.

”De mens is geen konijn, hij wil zijn afkomst weten", stond op de voorpagina van het ND.

Het opinieblad Koers wijdde een heel artikel aan de notitie: Het huwelijk krijgt concurrentie.

De staatssecretaris stelt vast dat de Nederlandse samenleving behoefte heeft aan een niet-huwelijkse registratie-mogelijkheid. Dus schept mevrouw Schmitz die mogelijkheid in de overtuiging dat zij land en volk hiermee dient en zij volgt de trend die de statistieken aangeven, aldus Koers.

Wat werd op de hoorzitting zoal naar voren gebracht?

Registratie

Wat betreft de registratie van een samenleving van twee personen ziet vooral de Vereniging van Nederlandse Gemeenten praktische bezwaren. Zij is bang voor verhoging van de kosten die uiteindelijk op de burger worden verhaald en voorziet verhitte discussies voor het loket van de burgerlijke stand van mensen die wel kunnen trouwen maar niet willen.

De Nederlandse Vereniging tot integratie van Homoseksualiteit is voor het openstellen van het huwelijk.

Hoewel de Vereniging van mening is dat een huwelijk niet ideaal is. Het schept verplichtingen en de eigen persoonlijkheid komt niet optimaal tot zijn recht. Waarom dan toch het huwelijk openstellen? Omdat homofiele en lesbische relaties al te lang wachten op een rechtvaardige behandeling.

De Room-Katholieke Bisschoppenconferentie is niet tegen registratie van andere samenlevingsvormen mits het niet de schijn van een huwelijk krijgt. De Rooms-Katholieke Kerk is nog altijd nauw bij huwelijk en gezin betrokken en wil alles laten zoals het is. Een huwelijk in de R.K. kerk gesloten is onverbrekelijk. Mevrouw Van Dijk van de Vereniging Gereformeerde Vrouwen zegt, dat een huwelijk naar buiten toe een meerwaarde heeft boven andere samenlevingsvormen. Men belooft elkaar trouw tot de dood scheidt. Zij vraagt zich af: "Is er zo'n behoefte aan 'zware registratie’? ”

Bovendien stelt zij dat een fundamentele onderbouwing in de notitie ontbreekt.

Adoptie

Het zogenaamde 'proefproces duomoeders' maakt zich sterk vooreen lesbisch gezin. Vrouwen kiezen voor kinderen en hebben geen belang bij een man. In zo'n gezin gaat het niet om een moederen haar vriendin, maar om twee moeders, die dit wettelijk geregeld willen zien. Als we het mogen geloven is er momenteel sprake van een geboortegolf in lesbische gezinnen. Dat is een realiteit waar de overheid iets aan moet doen, zegt een van deze moeders.

Volgens mevrouw Brands, die namens het Comité sprak, heeft een kind recht op een optimale startpositie en bij zijn eigen vader en moeder krijgt hij dat. Het bloedverwantschap mag niet worden onderschat. Wie kent het kind beter dan de eigen ouders? Adoptie door homo-paren en door één persoon wijst zij af. Terecht merkt zij op dat een kind geen consumptie-artikel is.

Naamrecht

Het veranderen van naamrecht vond bij de emancipatieraad een gewillig oor. De meeste organisaties hadden echter praktische bezwaren.

Ds. Silfhout was zich bewust van de veelzijdigheid van de samenleving en van de problemen die dit voor de wetgever met zich meebrengt. Maar normen, in Gods Woord vervat, zijn heilzaam voor de gehele samenleving. Anders houdt deze geen stand. Dit is geen autoritaire houding, maar een opvatting gegrond op Gods Woord.

De overheid moet als Gods dienaresse het land regeren. De heer L. M. P. Scholten zei dat het niet gaat om wat het volk wil of wat de voortrekkers van dit volk propageren. Het is duidelijk dat in deze nota geen rekening gehouden is met Gods Woord. Professor Hoksbergen, een deskundige op het gebied van adoptie, vond de notitie maar 'flauwekul'. Hij nam geen blad voor de mond. Elke persoon ontleent zijn identiteit, zijn persoonlijkheid, aan zijn achtergrond.

Een kind wil immers weten waar het vandaan komt? Professor Hoksbergen voelt niets voor adoptie door homoparen en is fel gekant tegen één-ouder adoptie. Wat moet een jongetje met een moeder die niets van mannen wil weten? Wij moeten altijd het belang van het kind voor ogen hebben en niet het belang van een persoon die graag een kind wil.

De mogelijkheid om in een gezin kinderen de naam van de moeder te geven vond professor Hoksbergen een 'grap van de staatssecretaris'. Moeders hebben al zo'n sterke biologische band met hun kind. De positie van de vader moetje dan ook niet verzwakken doorzijn naam weg te nemen.

Door het kind zijn naam te geven versterkt de vader de band met het kind. Het geeft hem een gevoel van medeverantwoordelijkheid. In sommige landen bestaat het fenomeen van 'hollende vaders'. Dat zijn vaders, die zich niet bekommeren om het gezin, omdat zij zich hiermee niet verbonden voelen.

Dat moeten wij hier niet hebben, zegt Professor Hoksbergen. En hij vraagt zich voor het front van de hoorzitting af wat we aan het doen zijn. "Als hoogleraar gebruik ik mijn gezond verstand en dat gebeurt hier in de Tweede Kamer kennelijk niet altijd...”

Heeft de hoorzitting enig nut? Ik weet het niet. Wel weet ik dat de Notitie Leefvormen de geest van deze tijd ademt.

En wij zijn mensen van deze tijd en onze kinderen zijn kinderen van deze tijd. Wij kunnen ons geen ongeïnteresseerde houding veroorloven. Wij moeten waken. Wij moeten klaarwakker zijn over Gods Woord en wij moeten leren te verwoorden wat naar de eis van God is en wat niet. Niet morgen, maar nu! Dat vraagt inspanning van ons allen, maar is de Heere dat niet waard? Hij is een God van vroeger, een God van nu en een God van de toekomst. Daar doet geen paars kabinet iets aan toe of af. Dat dat onze troost moge zijn.

A. van Rijn-van Duijn

(Met toestemming overgenomen uit: 'De Hervormde vrouw')

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen