Terug naar het vaderland

Naomi was met haar twee schoondochters overgebleven in Moab. Het kruis in Moab was te zwaar voor haar geworden, ze moest Moab weer verlaten. Het gezelschap van de goddeloze wereld was haar te veel geworden. Nee, Gods kinderen kunnen het niet volhouden in de wereld en op het pad der zonden. Waar een droefheid naar God in het hart woont, is er ook een verlaten en haten van de zondige wereld. Zo ook met Naomi. De drang naar Bethlehem werd groter dan de verbondenheid aan Moab. En de Heere kwam te hulp door deze begeerte sterker te maken door Zijn Woord.

In vers 6 staat dat Naomi gehoord had dat de Heere Zijn volk in Bethlehem bezocht had, gevende hun brood. Door het geloof mocht Naomi deze tijding omhelzen, en dit geloof brengt alles mee, ook kracht en moed om de reis te aanvaarden. Zo vertrokken Naomi en haar schoondochters.

Wat had Moab Naomi gebracht? Droefheid en smart en ellende. Wat was Moab een arm land geweest voor Naomi.

Zo is de wereld, zij belooft veel, maar ze geeft zo weinig. Wat werd Bethlehem nu een rijk land. Maar boven dat alles was er het verlangen en de begeerte naar de grote Gever van dit alles. Om met Gods volk te verkeren en om zich in Zijn Naam te verlustigen. Hoe lieflijk nodigt de Heere ellendigen en nooddruftigen; geestelijke dorstigen en hongerenden naar de gerechtigheid.

Dit deed Naomi over alle bezwaren heenzien, de ouderdom en de lange reis. Zo trokken de drie weduwen op weg. Maar van de drie zouden er slechts twee volharden ten einde toe. Op de grens van Moab zou openbaar komen wat schijn of wezen was. Wat alleen aardse liefde was en wat de hemelse liefde was door de Heilige Geest gewerkt. Op de grens van Moab heeft Naomi haar schoondochters voorgesteld terug te keren. Naomi bedoelt: wie meereist moet ook bewust zijn van alle bezwaren die de keuze meebrengt.

In Bethlehem was ervoor deze jonge vrouwen algemeen gesproken geen toekomst. De armoede stond voor de deur en een arme schoonmoeder had niets aan te bieden. In Moab was er zeker nog gelegenheid voor een ander huwelijk, ook om de schande weg te nemen van zonder kinderen te blijven. Naomi snijdt alle menselijke verwachtingen af, meegaan om uiterlijk goed en uiterlijke voorspoed zal straks weer heimwee naar Maob geven.

En de uitwerking was dat de schoondochters beide weenden. Maar toch met welk een verschil. Orpa weende en kuste haar schoonmoeder en zij keerde terug. Ruth weende en kleefde haar schoonmoeder aan.

Het meegaan van Orpa was alleen uit menselijk gevoel, maar de bekoring van Moab was te groot, de wereld van Moab trok meer dan de dienst des Heeren in Bethlehem. Zo kunnen er ontroeringen zijn in het hart van de mens, er kunnen schone beloften gedaan worden, soms met tranen in de ogen, maar de definitieve breuk met de wereld, met het eigen ik, is er niet bij.

Hoe anders Ruth. Zij kon de proef van Naomi doorstaan. In haar hart was de breuk met Moab en de afgoden reeds aanwezig. Uit onbaatzuchtige liefde tot Naomi, haar God en het land, had ze alles over om de uitnemendheid van Christus te gewinnen. Het genadewerk in het hart van Ruth had de keuze gewerkt: uw volk is mijn volk, en uw God is mijn God.

God de Heere was haar meer waard geworden dan heel de wereld. De dienst des Heeren was rijker dan alle vreugde in de wereld. Hierin lag de éénheid des Geestes tussen Naomi en Ruth, de eenheid van de ware kerk des Heeren. En wie ben jij? Orpa of Ruth?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen