Kind van ons

Onlangs is het boekje getiteld "Kind Van Ons" verschenen. De ondertitel schept direct duidelijkheid over het doel van dit boekje. Het is namelijk "Een eerste handreiking aan ouders van kinderen met een handicap". Deze uitgave kwam tot stand op initiatief van "Helpende Handen", Vereniging voor Gehandicaptenzorg van de Gereformeerde Gemeenten. Zoals uit het voorwoord blijkt, kan dit boekje door ambtsdragers gebruikt worden om te geven aan ouders die soms op het aller onverwachts geconfronteerd zijn met de handicap van hun kind.

Het mooie van dit boekje is dat de ervaringen van ouders die zelf een gehandicapt kind hebben hierin verwerkt zijn. Het is als het ware uit de dagelijkse praktijk van het leven gegrepen.

In het eerste hoofdstuk wordt stilgestaan bij de reacties en gevoelens van ouders rondom de eerste ontdekking van de handicap van hun kind. Heel terecht wordt opgemerkt dat dit erg verschillend kan zijn afhankelijk van karakter of aard van de handicap.

Het tweede hoofdstuk gaat over Gods leiding in ons leven. Persoonlijk vind ik dit een bijzonder mooi hoofdstukje omdat in geen van alle informatiebrochures die ouders zullen krijgen van de diverse hulpverleningsinstanties hier iets over vermeld zal staan, juist op dit terrein kunnen zoveel vragen bestaan.

In een volgend hoofdstuk wordt aandacht geschonken aan de buitenwereld. Ook voor familie en kennissen is het vaak de eerste keer dat ze met een gehandicapt kind in aanraking komen. Zij weten soms niet goed hoe ze hier mee om moeten gaan en kunnen onbedoeld de ouders of het kind kwetsen door hun reacties. Ik kan me één van mijn eerste confrontaties met een verstandelijk gehandicapte jongeman nog levendig herinneren.

Automatisch sloeg ik een wat kinderlijke toon aan, De jongen antwoordde mij op een zelfde wat gemaakte kinderlijke toon. De boodschap was duidelijk en ik was beschaamd. Hij wilde als een normaal volwassen mens benaderd worden. In het vierde hoofdstuk wordt ons het spanningsveld getekend waarin ouders vaak verkeren als het gaat over de opvoeding van een gehandicapt kind. Enerzijds is het goed deze kinderen zo normaal mogelijk op te voeden, anderzijds moet er rekening gehouden worden met de beperkingen die de handicap met zich meebrengt. Een goede balans hierin te vinden is moeilijk.

Het laatste hoofdstuk is een heel praktisch hoofdstuk waarin ouders wegwijs gemaakt worden in de wereld van de hulpverlening. Er wordt kort ingegaan op de mogelijkheden die de vereniging "Helpende Handen" hierin zelf kan bieden. De andere takken van de hulpverlening worden nog kort aangestipt. Nuttig is de lijst met aanbevolen boeken en specifieke informatie brochures.

Het moge duidelijk zijn dat een slechts 51 pagina's tellend boek nooit antwoord kan geven op alle vragen die in harten van ouders kunnen leven. Er is zo'n grote diversiteit in deze problematiek. In het voorwoord wordt hier ook al op gewezen. Het is slechts een eerste handreiking, de informatie is algemeen en globaal, maarzeker ook nuttig. In de eerste plaats voorouders met een kind met een handicap, zij zullen zichzelf en hun vragen in dit boekje herkennen. Daarnaast is het ook nuttig voor een ieder die met deze problematiek te maken krijgt, zoals ambtsdragers, familie, kennissen en leerkrachten op school. Ook kinderen met een handicap zijn panden door de Heere aan onze zorgen toevertrouwd. Juist in een maatschappij waar er steeds minder ruimte is voor het gehandicapte en beschadigde leven is het goed om ons dat steeds te blijven realiseren en ons aan deze taak te wijden in biddend opzien.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen