Vakantieweken voor l.o.m.- en m.l.k.-kinderen

Eindelijk is het dan zo ver. Vrijdag 2 7 juli 1995 is de dag waarop veertien kinderen die een l.o.m.-school bezoeken, ergens in Nederland, de laatste spullen in hun koffer stoppen om daarna de reis te gaan maken naar het Gelderse Wezep. Zij zullen daar een week 'op kamp'zijn, om dan op vrijdag 28 juli afgelost te worden door veertien m.l.k.kinderen.

Organisatie

Als er een keer echt uitgekeken wordt naar de 'Daniël', dan is dat wel aan het einde van het jaar. In die 'Daniël' bevindt zich immers de kampfolder. De meeste kinderen van het gezin geven zich op, en ook de ouders zoeken een vakantieplaats. De kleintjes gaan natuurlijk met hun ouders mee, maar moet nu hun oudere zoon, die de m.l.k.-school bezoekt, ook weer mee? Wat is een alternatief? Eén keer is hij ook meegeweest met een 'Daniël'-kamp, wel gezellig, maar toch stond hij wat aan de zijlijn. Eén keer is hij meegeweest met een gehandicaptenweek, georganiseerd door de Kommissie Vakantieweken Gehandicapten, maar ook hier voelde hij zich niet helemaal thuis. Maar wie weet een alternatief voor deze jongen, en met hem vele andere jongeren?

Enquête

Bovengenoemde was een vraag die veel onderwijsgevenden-werkzaam in het m.l.k.-en het l.o.m.-onderwijs - kregen, en nog steeds krijgen. Er werd een commissie samengesteld, op initiatief van de K.V.G., die ging onderzoeken hoe groot deze vraag in werkelijkheid was en of er genoeg potentieel aanwezig was om aparte weken te organiseren voor deze kinderen. Er is een grootscheepse enquête gehouden onder m.l.k.-en l.o.m.-scholen en de respons hierop was verbazend groot. Het was een enorme prikkel om door te gaan met dit werk, en om zo snel mogelijk iets te realiseren voor deze kinderen in de zomervakantie. De commissie is, gesteund door de K.V.G., vreselijk hard aan het werk gegaan om dit in hetzelfde jaar nog gestalte te kunnen geven. Er werd besloten om twee 'experimentele' weken te organiseren, één voor onze m.l.k.-kinderen en één voor onze l.o.m.-kinderen.

Leiding

Om een vakantieweek te organiseren zijn er naast deelnemers, een oord en financiën, ook mensen nodig die zich in deze week tot het uiterste toe willen inzetten voor deze kinderen. Gelukkig kostte het betrekkelijk weinig moeite om een tiental enthousiaste mensen te vinden die een week van hun vakantie wilden geven voor déze week. Het waren mensen die op de één of andere wijze sterke affiniteit hadden met deze kinderen. Zij werkten in bovengenoemde vormen van onderwijs of ze waren er op een andere wijze sterk mee verbonden. Genoemd kenmerk is een voorwaarde om een week met deze kinderen op te kunnen trekken. Het is nodig voor de kinderen, het is een veilig en rustgevend idee voor de ouders en het is een voorwaarde voor jezelf en voor de staf onderling, om in deze week optimaal te kunnen functioneren.

Programma

Er waren deelnemers, er was een oord, er waren financiën en er was een gedegen staf, de week kon beginnen. We verbleven in een oord in Wezep, de plaats waar de kinderen, soms vergezeld door oma's en tantes, op vrijdag naartoe werden gebracht. De ouders ontvingen een kopje koffie en gingen, na een hartelijk afscheid, weer terug naar huis.

Daar zaten de vijf stafleden en de veertien deelnemers, op dat moment vaak nog vreemden voor elkaar. Alles was er, maar zouden we verder trekken, zonder dat Zijn aangezicht met ons mede zou gaan?

Om Zijn zegen en bescherming werd met elkaar gevraagd, en hierover werd met elkaar gesproken in een kampopening aan het begin van de vakantieweek.

Enkele dingen uit het programma van deze week wil ik u noemen om u een indruk te geven van de enorm fijne week die we met elkaar hebben gehad.

Algemene indruk

Nadat de Bijbel open was bij Prediker 11:9 en 10 en Prediker 12:1 volgde een kennismakingsspel. Het eten werd door stafleden én deelnemers zelf klaar gemaakt. Het lukte, en ook de enorme afwas werd snel en goed gedaan. We maakten een flinke avondwandeling, gingen naar de verschillende huisjes om de koffers uit te pakken en dronken en zongen nog met elkaar. Na het luisteren van een stukje uit een dagboek gingen we naar bed om uit te

rusten van een dag waarop we veel indrukken opdeden.

Elke dag begon met een bijbelverhaal en werd afgesloten met een gedeelte uit een dagboek. Uit de tijd die hier tussen lag, zal ik steeds een fragment noemen. Zelf ging ik mee met de m.i.k.-week, het verhaal is dan ook dienovereenkomstig gekleurd. De l.o.m.-week zag er in grote lijnen hetzelfde uit.

De zaterdag werd erg sportief ingevuld: fietsen werden gehuurd en de omgeving werd verkend.

Zondag bezochten we de kerk in Kampen, 's Morgens hoorden we een leespreek over de kinderdoop (H.C. zondag 27), 's avonds preekte ds. B. van der Heiden over Romeinen 8:17. Hij vertelde ons eenvoudig en duidelijk over de erfenis die wacht voor Gods Kerk en dat die, ook voor ons, nog te krijgen is.

Maandag gingen we op de fiets naar Elburg; met een gehuurde botter zaten we de hele middag op het water. Wat een pracht om zelf aan het roer te staan van zo'n groot schip, 's Avonds zagen we een diaklankbeeld over ons taalgebruik. Goed dat we er weer eens bij stil werden gezet.

Dinsdag gingen we weer naar Elburg. We bezochten de visafslag. We zaten zelf achter de knoppen. Het is echt moeilijk om goedkoop, goede vis te krijgen. We aten 's avonds pannekoeken in 't Harde. Daarna gingen we op bezoek bij het kinderkamp in Oldebroek waar we zeer hartelijk werden ontvangen en waar het kinderkoor uit Terwolde voor ons zong.

Woensdag hadden we twee busjes gehuurd en gingen'we er op uit naar Harderwijk. Het Dolfinarium was de plaats waar we deze woensdag doorbrachten. De woensdagavond werd gevuld door ds. A. Vermeij die voor ons de moeite had genomen om vanuit Zwijndrecht naar Wezep te komen. Zijn komst werd door allen gewaardeerd, niet minder hetgeen hij ons vertelde over het bedelende leven van Lazarus. Met het vertellen van een voorval uit één onzer gemeenten maakte hij ons duidelijk dat de Heere nog werkt. Met deze bemoedigende woorden gaf hij ons toch ook huiswerk mee.

De donderdagmorgen voerde ons naar het bakkerijmuseum in Hattem. 's Middags konden we afkoelen in het water en 's avonds moesten we uit een bos zien te komen waar we gedropt waren. Er was wel een staflid bij, maar die wist niets (? ).

De vrijdag begon met de grote schoonmaak. Hierna werd de week afgesloten met een bijbelverhaal over de tien melaatsen uit Lukas 17:11-19. Twee vragen werden ons gesteld: aar is onze dankbaarheid? en: ennen we reeds Zijn stem die tot ons zegt: Sta op, en ga hee; uw geloof heeft u behouden’?

Tenslotte

Ouders en familie kwamen de kinderen halen. Het was het einde van een enorm fijne week voor allemaal. Het is onmogelijk om op papier weer te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen