JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Wat het kamp voor mij betekende

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Wat het kamp voor mij betekende

4 minuten leestijd

In nummer 23 van de vorige jaargang van Daniël stond een vraaggesprek over het leiden van een zomerkamp. Ook waren er enkele reacties van deelnemers opgenomen. Naar aanleiding hiervan kregen we nog een reactie van een deelnemer waarvan we het de moeite waard vonden om op te nemen. Redactie

Na het lezen van de "Daniël" van begin december met reacties van deelnemers wil ik mijn ervaring naar u sturen. Eerst iets over mijzelf. Ik kom uit een kerkelijk gezin. Thuis bij mijn ouders heb gemerkt wat de vreze Gods betekent. Toch trok ik mij daar steeds meer van terug.

Voor een deel kwam dat door verkeerde vrienden, maar ook door m'n verslaving aan softdrugs. Die verslaving beheerste me volkomen. Ik leefde eigenlijk alleen voor de drugs, uitgaan en Ajax. De rest interesseerde mij steeds minder. In de kerk kwam ik nog wel om thuis de vrede te bewaren, maar het deed me niets. Ik sloot me af van leeftijdsgenoten en had overal kritiek op.

De preek liet ik langs me heen gaan, want als ik luisterde werd ik onzeker en angstig. Ik voelde wel dat het totaal verkeerd met me ging. Mijn ouders maakten zich grote zorgen, maar ik stopte dat allemaal weg en leefde verder van 't ene feest naar het andere en van zonde tot zonde. Toch begon ik me steeds ongelukkiger te voelen. De wereld met alles wat het biedt geeft toch geen echte voldoening. Alles is maar voor even en voldaan was ik nooit.

Toen de kampfolder uitkwam, vroeg een vriend of ik met hem meeging naar een kamp. In eerste instantie had ik weinig zin. Zo'n kamp met al z'n doen en vooral laten, leek me niets. Maar toch heb ik me laten inschrijven. Achteraf denk ik dat de Heere me gestuurd heeft.

Ook zag ik het als een laatste kans om te stoppen met het leven dat ik leidde. De vakantie begon en ik had het best naar m'n zin. Bewust had ik niets van dat spul meegenomen. De eerste twee dagen waren moeilijk. Ik sliep slecht en was erg onrustig. De derde dag heb ik een gesprek gehad met de staf. Toen heb ik open kaart gespeeld. Ik heb ze verteld over m'n verslaving en over het leven dat ik leidde. Ik merkte dat ze er van schrokken, maar toch reageerden ze positief en begripvol. Ook merkte ik in de loop van de week dat ze met me meeleefden en dat er ook voor mij gebeden werd. Dat vond ik fijn. Voor mij onbekende mensen, die zich om mij bekommerden, dat gaf me weer wat moed. De vakantie verliep verder prima. Het was erg gezellig en fijn. Ik mistte de drugs niet en voelde me steeds meer thuis tussen de andere deelnemers.

Ik ben op het kamp ook weer gaan bidden.

Toen het kamp naar het einde liep werd ik onzekerder. Thuis zou ik mijn 'vrienden' weer ontmoeten. Daar was ik bang voor, bang om terug te vallen in m'n oude leventje. Eenmaal thuis ging het een poosje goed al was het vechten tegen mezelf en proberen m'n vrienden te ontlopen.

Na ruim een week verviel ik in het oude patroon door bij een 'vriend' aan te gaan. Daar gekomen blowde ik weer en voelde me waardeloos. De jongen waar ik was moest even om boodschappen en ik zat alleen op z'n kamer. Hij was nog maar net weg of er werd gebeld.

Er stonden twee mensen aan de door. Eén van hen zei: "Meneer als u problemen hebt, weet dan dat er Eén is bij wie je altijd terecht kunt". Natuurlijk ging ik er niet verder op in. De deur ging dicht, maar ik was geschokt en ontdaan. Zelf was ik weer bewust gaan zondigen, maar het leek wel of de Heere me vast hield. Door middel van deze mensen liet Hij me zien dat ik fout zat. Ik ben zonder op m'n vriend te wachten naar huis gegaan en heb op m'n kamer tot God geroepen.

Nu, maanden later, kan ik zeggen dat ik, met de hulp van de Heere en mede door de vele contacten die ik van het kamp heb overgehouden, van de drugs af ben. Ik probeer weer een normaal leven te leiden. Het kamp heeft voor mij bevrijdend en stimulerend gewerkt.

Ik ben heel dankbaar voor de vriendschap met jongelui van het kamp. Bovenal is het zo dat de Heere het zo heeft bestuurd. Ik hoop dat meer jongeren door middel van een zomerkamp tot inkeer zullen komen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 januari 1996

Daniel | 36 Pagina's

Wat het kamp voor mij betekende

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 januari 1996

Daniel | 36 Pagina's