Hij heeft alle dingen wel gedaan!

Peinzend gaan zijn gedachten terug toen vader nog leefde. „Hij begreep me zo goed... stond altijd klaar om te helpen... was zo zorgzaam... O, waarom dan dat ongeluk? Nu is hij weg, onbereikbaar! Waarom liet de Heere dat nu toe? Wist Hij niet hoeveel ik van hem hield? Wist Hij niet hoeveel moederen ik hem nodig..." Ineens schrikt Joost uit zijn gedachten. Hij hoort de dominee lezen: ...en daarom van alle goed ons verzorgen, en alle kwaad van ons weren, of ten onze beste keren wil. En als wij in de naam des Zoons... De dominee leest verder, maar Joost worstelt met die woorden.

Mooie woorden, jawel, maar...

...van alle goed ons verzorgen, en alle kwaad van ons weren, of ten onze beste keren wil. Prachtig, hoe die oudvaders dat zeggen, maar klopt dat wel met de werkelijkheid. Daar zit een meisje dat opgroeien moest in een koud en liefdeloos gezin. Daar zit een ander die dagelijks het litteken voelt van de sexuele mishandeling die ze onderging. Joost verloor zijn vader toen hij nog maar zeventien was. Een paar banken voor Joost zit die blinde jongen. Een ander meisje worstelt met de eenzaamheid; ze is al negenentwintig en niemand kijkt naar haar om. Ze zal wel overschieten. Nog een ander heeft al zolang gesolliciteerd maar nooit een positieve reaktie gehad. Die woorden... het klopt niet met zijn leven en ook niet met het leven van zoveel anderen. Bovendien staat deze zin in het stukje over wat het betekent om gedoopt te worden in de naam van de Vader. En al die jonge mensen zijn gedoopt.

Misschien is jouw worsteling aan het einde van dit jaar wel enigszins vergelijkbaar met die van Joost. Het nu bijna achterliggende jaar zul je niet licht vergeten. Diepeen pijnlijke voren zijn getrokken in j leven. Diepe teleurstellingen en onbevattelijke dingen gebeurden er. Misschien vind jij het ook wel mooie woorden maar toch wel loze woorden. Kom, laten we deze zinsnede van het doopformulier eens wat nader bezien.

Het genadeverbond

We vinden deze zin ingekapseld in een korte uiteenzetting van het genadeverbond. Je kunt dat zelf even nagaan als je het doopformulier leest. Het pas niet in het kader van dit artikel om uitgebreid in te gaan op het doopformulier. Toch is het wel belangrijk dat we deze woorden in dat verband zien. De doop is een sacrament dat de Heere heeft ingesteld om het geloof te versterken. Met name ook het geloof in de belofte dat 'alle dingen medewerken ten goede' (Romeinen 8:28).

Deze zin staat in het tweede deel van de leer van de doop. Om de troost en de waarheid van dit tweede deel te ondervinden, moeten we wel iets hebben geleerd van de woorden waarmee het eerste deel afsluit, namelijk: opdat wij vermaand worden, een mishagen aan onszelf te hebben, ons voor God te verootmoedigen en onze reinigmaking en zaligheid buiten onszelf te zoeken. De waarheid van dit tweede gedeelte van het for-

muiler wordt een rijke boodschap voor hen, die inderdaad hebben leren beamen dat zij tegen al de geboden Gods zwaarlijk gezondigd, geen daarvan gehouden hebben en nog steeds tot alle boosheid geneigd zijn. Daarom dat mishagen, die verootmoediging en dat zoeken voor reinigmaking en zaligheid buiten zichzelf omdat het van binnen zo hopeloos is!

In het Woord horen we van een God Die niet alleen gewillig maar ook machtig is om zalig te maken. In de doop bevestigt God de waarheid dat reinigmaking en zaligheid alleen gevonden kan worden in het genadeverbond van de Drieënige God, Vader, Zoon en Heilige Geest. De taak van de Vader is omschreven als dat Hij met ons een eeuwig verbond der genade opricht ons tot Zijn kinderen en erfgenamen aanneemt, en daarom van alle goeds ons verzorgen en alle kwaad van ons weren of ten beste keren wil.

Te pas en te onpas

...en daarom van alle goed ons verzorgen... Dat woord daarom verbindt het eerste gedeelte van de zin met het laatste. Diegene die Hij als kinderen en erfgenamen aanneemt, die zal Hij als een hemelse Vader van alle goed voorzien, van alle kwaad bewaren of dat kwaad profijtelijk maken.

Daarom mogen we deze zinsnede niet klakkeloos op elke situatie die we tegenkomen of ondervinden toepassen. Dat gebeurt wel! Hoe vaak worden niet de woorden 'en alle dingen werken mede ten goede' aangehaald, uiteraard met goede bedoelingen. Het zijn ook zulke passende woorden om te gebruiken als je met iemand in aanraking komt, die door een donkere vallei heen moet. In verlegenheid zoek je naar woorden en die tekst past heel vaak heel goed. Maar mogen wij die tekst zomaar gebruiken met iedereen die door diepe wateren moet worstelen? Dezelfde vraag mag gesteld worden met deze zinsnede van het doopformulier.

Als we de woorden en alle dingen werken mede ten goede in het verband van Paulus' betoog lezen, dan is het duidelijk genoeg dat we die woorden niet altijd zomaar mogen gebruiken. Laten we de hele tekst eens samen lezen. En zij weten, dat degenen, die God liefhebben, alle dingen medewerken ten goede, namelijk die naar Zijn voornemen geroepen zijn; want die Hij te voren gekend heeft, die heeft Hij ook te voren verordineerd, den beelde Zijns Zoons gelijkvormig te zijn, opdat Hij de Eerstgeborene zij onder vele broederen. Dus Paulus zegt hier dat voor degenen die God liefhebben en naar Zijn voornemen geroepen zijn alle dingen medewerken om het verloren beeld Gods te herstellen.

Voorzichtigheid en eerlijkheid

Je ziet dat we daarom toch wel wat voorzichtig moeten zijn in onze toepassingen. Ook met deze woorden van het doopformulier. De Heere neemt het kwalijk als we Zijn verbondsweldaden zomaar even uitdelen aan iedereen. Hij zegt in Psalm 50:16 Maar tot den goddeloze zegt God: at hebt gij Mijn inzettingen te vertellen, en neemt Mijn verbond in uw mond? Dewijl gij de kastijding') haat en Mijn woorden achter u henenwerpt. Zonder berouw en bekering, en dus zonder God waarlijk lief te hebben, kunnen en mogen we geen troost geven met het wijzen op Gods genadige beloften verzegeld in de doop. We moeten dan eerlijk zijn. Dat is ontzaglijk moeilijk maar wel noodzakelijk. In het pastoraal werk kom je ook gevallen tegen waarin je toch zo graag de mensen zou willen troosten. Je bent diep met hun levenslot begaan. Maar dan moeten we toch verder denken aan hun zielelot. Als je dan bemerkt dat het leven om zichzelf en deze wereld draait, dat God wel genoemd, maar niet gediend wordt, dan is het onze taak om met liefde en getrouwheid te wijzen dat de Heere om bekering roept. En dat als deze roepstem van pijn, leed, ziekte, of de dood niet tot bekering leidt dat het dan tegen ons getuigen zal. Hetzou kunnen datzulkeen trouwe en eerlijke liefde, die niet zomaar met wat mooie woorden pleistert, inderdaad mede mag werken ten goede, namelijk tot bekering.

Herstelling en hereniging

Het verlangen van een wedergeboren ziel is om weer beelddrager Gods te zijn, om Jezus gelijkvormig te zijn en om gemeenschap met God te hebben. Zijn grootste blijdschap ligt in God groot te maken. Maar hoe meer ze dat proberen, hoe minder ze dat kunnen. Wat een blijde tijding ligt er dan in het genadeverbond. Want daarin belooft de Vader dat Hij alles zal doen om dat beeld te herstellen en om God en schepsel te herenigen.

Waar gaat het nu eigenlijk om in het genadeverbond? Dat wij ons hier gelukkig voleen? Dat het alles zo mooi en fijn gaat? Dat alles meeloopt? Nee. In het genadeverbond gaat het om 1) de herstelling van het beeld Gods in het in zonden ontvangen en geboren schepsel en 2) de hereniging van God en Zijn verkoren schepsel. Dit laatste, de weg der hereniging, door het werk van de Zoon en Heilige Geest, laten we nu rusten. Maar over die herstelling van Gods beeld in Zijn aangenomen kinderen, daar gaat het nu eigenlijk om in de zinsnede en daarom van alle goed ons verzorgen... De Vader (door het toepassende werk van de Heilige Geest) wil dat die aangenomen kinderen Zijn vaderlijke trekken gaan vertonen (Mattheüs 5:9, 45, 48).

Om dat doel te bereiken, beschikt God de Vader door Zijn voorzienig beleid alle dingen. Ook het kromme, het pijnlijke, het eenzame, hetonbegrepene, het moeilijke in het leven. Dan zijn juist de moeiten en het verdriet die iemand worden opgelegd uitnemend geschikt en liefdevol beschikt om het verloren beeld van God te herstellen.

God de Vader borduurt elk leven van Zijn kinderen naar Zijn hemels patroon. Zijn volk ziet hier de achterkant van het borduurwerk. Het lijkt nergens op (Johannes 1 3:7)1 Maar er komt een dag dat de Vader Zijn volk naar boven brengt. Dan mogen ze aanschouwen de vervulling van die belofte in het doopformulier en daarom van alle goed verzorgen...

Geen kind van God

Maar als ik nu niet weet of ik een kind van God ben, hoe moet ik dan al die moeiten en pijn zien? In de eerste plaats in het licht van Psalm 103:10: Hij doet ons niet naar onze zonden, en vergeldt ons niet naar onze ongerechtigheden". Jeremia zat ook in een enorme diepte van leed en schrijnende pijn. Alles weggenomen. Lees het maar in Klaagliederen 3:1-20. Maar ineens zegt hij: it zal ik ter harte nemen, daarom zal ik hopen (vers 21). Wat neemt hij ter harte? Wel, dat de goedertierenheden des HEEREN en Zijn barmhartigheden nog geen einde hebben en daarom dat hij nog niet vernield was als zoveel van zijn arme landgenoten (vers 22). Let nu eens op wat die man dooe genade doet. Hij gaat zingen: w trouw is groot! Hoe kan dat nu... met al die problemen? Omdat Jeremia ziet dat de Heere niet plaagt of bedroeft van harte (vers 33). De Heere doet dat niet met een innige blijdschap om te plagen maar met een innige liefde om ons te beteren. Hij zoekt ons te bewegen tot Hem te komen. Daarvoor gebruikt de Heere juist ook het kwade pijnlijke, en het moeilijke in het leven.

Zie dan in de roepstem van de diepe en zorgelijke wegen juist ook Zijn liefde. Hij heeft geen lust in de dood van de goddeloze maar daarin dat de goddeloze zich bekere van zijn weg en leve. Hij is begaan met jezielelot. Daarom legt de Heere soms in onze jeugd al een zwaar juk op.'Als het gewicht van dat juk ons aan Zijn voeten mag brengen, zoals Jeremia, met de woorden: Wat klaagt dan een levend mens? Een ieder klage vanwege zijn zonden, dan wordt het nog weieen dankdag onder het kruis!

Hij heeft alles wel gedaan.

Ik wil besluiten met een gedeelte van een Engelse schrijver, Octavius Winslow. Hij schreef deze treffende woorden: n voorzienigheid en in genade, in elke waarheid in Zijn Woord; in elke les van Zijn liefde; in elke slag met Zijn roede; in elke zonnestraal die scheen; in elke wolk die verdonkerde; in elk element dat verlichtte; in elk ingrediënt dat verbitterde; in alles dat was mysterieus, onbegrijpelijk, pijnlijk, en vernederend; in alles wat Hij gaf; in alles wat Hij onthield; in alles wat Hij wegnam... dit getuigenis en deze dankzegging is Hem voor eeuwiglijk waardig, Hij heeft alle dingen wel gedaan (Markus 7:37). God geve ons dat we het jaar mogen besluiten met het ter harte nemen van Zijn grondeloze barmhartigheid. Dan is er hoop zelfs voor het volgend jaar!

¹) De kanttekenaren merken het volgende op over dit woord kastijding: „met woorden of werken, dienende tot onderwijs en verbetering eens zondaars".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen