Altaar, troon en gezin

Ze hebben geen idealen meer, slagen er met moeite in om op de arbeidsmarkt aan de slag te komen, lijken door niets meer in beweging te krijgen en geloven nergens meer in, kortom een weke en initiatiefloze generatie. Zo wordt sinds enige tijd de 'jeugd van tegenwoordig'.-jongeren van pakweg tussen de 15 en 25 a 30 jaar oud (jij ook dus!) - getypeerd. Ze hebben niks en heten daarom de generatie Nix. Ben jij ook Nix?

Onlangs waren vertegenwoordigers van deze generatie Nix in gesprek met de schrijver C.K. van het Reve, staatssecretaris Erica Terpstra en de burgemeester van Groningen. Deze jongeren spuiden heel wat problemen die passen bij de bovenstaande typering, hoewel ook bleek dat deze typering veel te generaliserend is en niet van toepassing op alle jongeren.

Altaar, troon en gezin

’Wat heeft de generatie Nix volgens u nodig? ', zo vroeg de gespreksleider aan de schrijver G.K. van het Reve. Na enig nadenken antwoordde hij: 'Altaar, troon en gezin', symbolen voor geloof of godsdienst (hij is Rooms-Katholiek), gezag en geborgenheid in een hecht verband. Helaas heeft hij deze symbolen niet verder toegelicht. Gerard van het Reve gaf hier inderdaad aan wat de generatie Nix nodig heeft. Het was uiterst verrassend dat juist deze auteur, die in het verleden getrapt heeft tegen alles wat met deze drie symbolen te maken heeft, met deze ijkpunten kwam aandragen. Met name in jaren '60 is hij door zijn boeken mede de aanjager geweest van toenemende sekularisatie (ontkerkelijking), opstand tegen het gezag en het verwerpen van de bijbelse invulling van het gezinsleven. Is hij weer een voorloper, maar dan nu de andere kant op? Een literator als seismograaf van de tijdgeest?

Kopje thee

In de samenleving kunnen we inderdaad een reaktie zien op het materialisme en individualisme. Het gezin staat, sinds Heerma het introduceerde en Bolkestein dit oppakte, weer hoog op de politieke agenda. Dat het gezin belangrijker gevonden wordt, ervaarde ook Wiegel op een studentenbijeenkomst. Hij zei daar - prikkelend bedoeld - dat het kopje thee dat hij 's middags na schooltijd thuis kreeg, erg belangrijk voor hem was. Men reageerde tot zijn verbazing niet afwijzend op de 'kleinburgerlijkheid' van het gezin. Enige jaren geleden zou dat waarschijnlijk nog wel het geval zijn geweest.

Op zichzelf gezien is deze ontwikkeling verblijdend. Het gezin in de bijbelse zin van het woord is immers dè plaats waar saamhorigheid, liefde, trouw, betrouwbaarheid en gezag ervaren worden en daarom belangrijk voor idealen, initiatiefrijkheid, hechting en aan kunnen gaan van relaties. Boven alles is, als het goed is, het gezin ook dè plaats waar het voorleven van 'de vreze des Heeren' gestalte krijgt. Een hecht en bijbels ingevuld gezin is daarom terecht erg belangrijk voor de generatie Nix (en voor iedereen). Helaas zien we dat de overheid 'gezin' zeer breed uitlegt, onder andere in de onlangs verschenen 'Leefeenhedennotitie'. De reaktie van Erica Terpstra op het antwoord van Gerard van het Reve was veelzeggend: 'Maar met gezin bedoelen we dan tegenwoordig natuurlijk wel naast het gezin ook alle andere denkbare samenlevingsverbanden, waarin mensen leven'. De overheid is hierin helaas trendvolger (of juist trendsetter? ).

De jaren '90 laten zich ook weer meer kenmerken doorzoeken naar zingeving. Het 'altaar' komt weer meer in beeld. Of juist niet? Helaas richt het zoeken naar zingeving zich meer op allerlei oosterse en alternatieve godsdiensten en humanisme. Het is schrijnend om te vernemen uit allerlei onderzoeken dat de Bijbel, de kerk en het christelijk geloof de wereldse mens van vandaag weinig meer te zeggen heeft. En dan moeten we niet met de vingerwijzen. Ook wij staan hieraan schuldig dat de mensen om ons heen eigenlijk niet meer weten wat het 'altaar' inhoudt. Weet jij, weten wij, die van jongs af aan met Gods Woord zijn opgegroeid, dat eigenlijk zelf wèl - inhoudelijk en persoonlijk?

Nix of Alles?

Laten we het woord 'altaar' dan maar inwisselen voor het klassiek gereformeerde woord van de Heidelbergse Catechismus: 'Wat is uw enige troost, beide in leven en sterven? Dat ik met lichaam en ziel, beide in het leven en sterven, niet mijn, maar mijns getrouwen Zaligmakers jezus Christus eigen ben.' Hierin ligt ook voor de generatie Nix, en ook voor jou persoonlijk, een de enige echte rijkdom. Als je dit de opstellers van de Heidelbergse Catechismus kunt nazeggen, blijkt dit ongetwijfeld ook in jouw levenswandel). Kun jij door genade getuigen van deze 'hoop die in ons is'? Mag jij het al nazeggen: 'Wij dan gerechtvaardigd zijnde door het geloof, hebben vrede bij God en Zijn Zoon Jezus Christus'? Alleen dan kunnen andere leden van de generatie Nix zien: 'hij/zij heeft, wat ik moet missen'. Ben jij nog steeds Nix? Of heb je Alles?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen