De krantenbezorger

deel 2

Marloes luistert niet naar wat Niels verder nog zegt.

Haar gedachten gaan een eigen gang. In de gevangenis...? Iemand die dus heel veel verkeerde dingen heeft gedaan? Wat zou hij gedaan hebben? Hij zag er juist zo aardig uit...

Opeens komt er een vrouw het portiek in. Ze heeft haar fiets aan de hand. Aan het stuur hangen twee volle boodschappentassen. Ze kijkt naar hen. Niels gaat een beetje zachter praten.

„Jullie daar, schrijven jullie niet op de muur? Vorige week zijn ze hier ook al bezig geweest. Moetje toch eens kijken!" Met een brede armzwaai wijst ze vaag om zich heen. De fiets wiebelt gevaarlijk. Marloes ziet de twee boodschappentassen naar voren hellen. De vrouw grijpt naar haar stuur. Precies op tijd.

„Rennen!", roept Niels. Hij sleurt Marloes mee. Ze zetten het op een draf, het portiek uit. Ze hebben niks gedaan tenslotte. Ze praten er niet meer over. Marloes giechelt nog heel even.

„Zouden ze in de gevangenis spinnen eten? " Ze griezelt.

Niels zucht. Kleine zusjes zijn leuk, maar af en toe zó vreselijk dom! De supermarkt komt in zicht. Dat werd tijd. Niels loopt naar de stalling van de karretjes toe en doet een gulden in een kar. Samen lopen ze de winkel door. Niels houdt het karretje vast. Hij kijkt op het briefje. Marloes kijkt mee. Ze kan mama's handschrift nog niet zo goed lezen. „Wat staat hier? " Haar vinger prikt op de blauwe letters.

„Yoghurt. Mama wil twee pakken yoghurt en een pak vla. Ga jij dat halen? Ik zoek vast de koffie op." Marloes rent weg. Ze schiet met een vaartje door de winkel. De bocht om. Ze weet hier goed de weg. Met mama komt ze hier ook altijd.

„Hola jongedame." Oei, ze was haast tegen de man van de groente opgelopen. Daar is de yoghurt. Ze pakt een pak en stapelt er nog twee pakken bovenop. Best zwaar. Voorzichtig loopt ze terug naar Niels. Waar is die nu weer gebleven?

Opeens staat ze stil. Hé, dat lijkt de krantenbezorger wel. Die heeft toch...

„Niels, Niels", roept ze. „Meid, gil niet zo. Ik ben hier, hoor." „Niels, o nee... eh... hij loopt hier rond in de winkel." „Wie bedoel je? "

„Nou, die man, eh... die... eh... de kranten bij ons bezorgt."

De krantenbezorger loopt langs. Hij kijkt hen even onderzoekend aan. Niels krijgt een kleur. Marloes heeft haar mond openhangen van verbazing; ze bekijkt de krantenbezorger van top tot teen. Hij gaat een ander pad in. Niels zucht. Dat kind ook. Hij vertelt nooit meer iets aan haar.

„We zijn klaar hoor. Ik heb alles." Samen lopen ze naar de kassa. Niels wordt rood. Daar staat de krantenbezorger weer. Hij is de laatste van de rij. Snel een andere kassa opzoeken, je weet nooit wat Marloes eruit gaat flappen.

Maar het kwaad is al geschied. Prompt loopt ze naar de kassa waar de krantenbezorger in de rij staat en sluit achter hem aan. Niels loopt een beetje moedeloos achter haar aan. Marloes loopt rechtop, haar kin vooruit. Dat doet ze altijd, als ze iets van plan is. En ja hoor. Daar staan ze. De rij is best lang. Ze kijkt eerst even omhoog, naar de jas van de man voor haar. Dan friemelt ze met haar hand in haarzak. Ze bijt met haar boventanden op haar onderlip. Nadenkend kijkt ze even naar de zwarte portemonnee, die mama heeft meegegeven. Juist als Niels weggelopen is om nog een vergeten boodschap te halen, laat ze met een plof de portemonnee uit haar hand vallen. De krantenbezorger kijkt achterom, om te zien wat er gevallen is. Marloes maakt geen aanstalten om de portemonnee op te pakken. Ze wil wel eens weten wat de krantenbezorger doet.

„Je hebt je portemonnee laten vallen, meisje." Hij glimlacht naar Marloes. Marloes pakt de portemonne langzaam op. Mislukt. Nu weet ze nog niet of hij echt een dief is.

Ze stopt de portemonnee weer terug. De rij schuift een eindje op.

Nu is de krantenbezorger aan de beurt. Hij pakt de spullen uit zijn kar en legt ze op de band. Marloes bekijkt de boodschappen met een deskundige blik. Ze gaan vanavond vast macaroni eten. Soepgroente, macaroni, gehakt, ja, dat doet mama er ook altijd doorheen.

„Help es even, Marloes", hoort ze Niels opeens. Ze heeft hem niet terug zien komen. Ze staat te dromen zeg. Niels pakt het bordje 'volgende klant'. Marloes legt hun spullen erachter. De band schuift een beetje op. De krantenbezorger is aan de beurt om te betalen.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen