Durf te zijn als Daniël
Assimilatie of isolatie?
Je komt op straat weieens mensen tegen die er heel anders uitzien dat je gewend bent. Ik weet niet hoe het jou dan vergaat, maar in zo'n situatie flitst het weieens door me heen: die zien er ook apart uit. Even later bedenk ik dat die mensen dat misschien zelf helemaal niet zo ervaren. Mensen uit andere kuituren hebben nu eenmaal andere gewoonten. Ze laten dat zien, want ze blijven gewoon zichzelf.
Assimilatie of isolatie?
Er zijn mensen die het mooi vinden om er apart uit te zien. Ze zijn eigenlijk helemaal niet echt anders, maar ze doen alsof het wel zo is. Ze doen het er om. Ze willen graag opvallen...
Waarom apart?
Er zijn mensen die naar hun gevoel helemaal niet apart zijn. Ze hoeven niet zo nodig op te vallen. Toch voelen ze zich weieens apart gezet. Ze hebben het gevoel dat ze door andere mensen zo bekeken worden, jij herkent dat misschien wel. Als je op weg bent naar school en in de trein een beetje meewarig bekeken wordt vanwege je kleding en schoolkeuze. Of als je in een moeilijke werkomgeving temidden van een groep kollega's wilt bidden voor je eten. Ze willen dan wel even stil zijn, maar apart ben je wel.
’k Kan me voorstellen dat het voor jongeren niet altijd meevalt om als apart bestempeld te worden. Je zoekt het niet. Je wilt helemaal niet iets bijzonders zijn. En toch ontkom je er niet aan.
Het lastige is dat je het gevoel krijgt dat je niet meetelt, dat je niet voor vol wordt aangezien. En misschien bekruipt je dan wel de gedachte: waarom moet dat allemaal? Waarom kan ik niet net zo als andere jongeren zijn?
Daniël en z'n vrienden
In de Bijbel vind je ook jongeren die apart gezet zijn. Ze hebben dat zelf niet gezocht, maar daar vraagt hun omgeving niet naar. Ik denk aan Daniël en z'n vrienden, 't Zijn jongens uit de koninklijke familie. Ze wonen in Jeruzalem in een donkere tijd. jojakim de koning van Juda heeft allerlei gruwelen toegestaan. Er is de afgoderij van de Baaldienst, er zijn goddeloze en zedeloze feesten, er is sprake van roverij, en doodslag en overspel, 't Lijkt wel op onze tijd. De profeten waarschuwen wel, maar de mensen luisteren niet. En dan komt de Heere met Zijn straffen.
Nebukadnezarde koning van Babel staat voor de poorten van Jeruzalem. Koning Jojakim moet zich overgeven. En als teken van overwinning neemt hij kostbare vaten uit de tempel mee. Daar blijft het echter niet bij. Een aantal jongens uit de koninklijke familie wordt ook meegevoerd naar Babel in het tweestromenland tussen de Eufraat en de Tigris, het tegenwoordige Irak van Saddarn Hoessein.
Je zou kunnen zeggen: 't was een knappe psycholoog die Nebukadnezar. Hij wist: wie de jeugd heeft, heeft toekomst. En als je de meestbelovende jongeren kunt omturnen, dan zal dat ongetwijfeld z'n invloed doen gelden op het volk waartoe ze behoren. Zo krijgen Daniël, Hananja, Misael en Azarja onderwijs in de godsdienst en taal van de Chaldeën. De bedoeling is dat de herinnering aan de eigen taal en godsdienst na verloop van tijd zal vervagen.
Nebukadnezar stelde belang in deze jonge mensen. Zijn doel was duidelijk: hij wilde ze apart zetten van hun eigen volk om hen te laten opgaan in de kuituur van Babel.
Apart gezet
Nebukadnezar vergat één belangrijk ding: de HEERE had hen al apart gezet! Ze dragen het teken van Gods verbond. Ze horen thuis in Jeruzalem waar Gods Woord en wet - ondanks de zonden van het volk - richting geven. De drie vrienden behoren tot het volk dat afgezonderd is van de volkeren van rondom. En nu zijn ze in Babel. Maar Israëls God wil ook in Babel gediend worden, 't Kon niet zoals in Jeruzalem. De tempel was er niet. Maar toch worden de jonge mensen uit Juda ook hier geroepen om Gods geboden te onderhouden. Adeldom verplicht immers!
En ligt dat voor jongeren van de kerk niet net zo?
De HEERE heeft jou geboren doen worden of gebracht binnen de muren van de kerk. je bent afgezonderd van de wereld. Apart gezet.
Daarmee heeft de Heere gezegd: je behoort Mij toe. Ik weet wel datje van nature een andere koning dient. Maar dat wil niet zeggen dat de HEERE geen recht op je heeft. Hij zegt het: Ik heb geen lust in je dood, maar daarin dat je je bekeert.
Wat is het een onschatbaar voorrecht om apart gezet te zijn. Dat wil intussen niet zeggen: wereldvreemd; met een boekje in een hoekje. Nee: je mag naar school, je mag studeren, je mag werken, je mag je bekwamen voor een plaats in de maatschappij.
Apart gezet; dat wil zeggen: je hoort niet bij de wereld, maar je hoort bij Gods kerk. Als 't goed ligt is dat een zaak van je hart.' Als dat door genade zo mag zijn, dan heeft de wereld niet de eerste plaats in je hart. Dan krijgt de Heere hoogste plaats. Dan ga je vragen: Heere wat wilt U dat ik doen zal.
Staande blijven
Je kunt eigenlijk alleen maar staande blijven in een veranderende samenleving als je net als Daniël de HEERE mag dienen. Daniël en z'n vrienden mochten de Heere dienen. Dat bleek uit keuzes die ze maakten. Ze bleven zichzelf temidden van de kuituur van Babel. Ze waren er niet op uit om apart te zijn. Ze bleven zichzelf door een keuze vanuit het hart. Ze kunnen zichzelf blijven bij het bestuderen van de taal en de boeken van de Chaldeën. Zelfs als hun namen veranderd worden, blijven ze wie ze zijn. Maar als ze gedwongen worden om het offervlees te eten en daarmee de afgoden te eren, dan zeggen ze 'nee'. Daarmee is de grens bereikt.
Hoe ligt dat bij jou? Welke invloed heeft de school of universiteit op jou? Welke invloed hebben je vrienden op je denken en doen? Wat lees je? Wat hoor je? Wat zie je zoal? je kunt alleen staande blijven als de Heere je vasthoudt. Dat geheim kenden de vrienden in Babel. Ze moesten de smalle weg gaan tussen assimilatie, dat wil zeggen: opgaan in de Babelkultuur; en isolatie dat voor Daniël betekend zou hebben: een zich terugtrekken uitzijn positie aan het hof van Nebukadnezar.
Met een opdracht
De situatie van Daniël en zijn vrienden aan het hof in Babel is ook vandaag aktueel. Als je een werkkring hebt in een christelijke omgeving merk je dat wellicht niet zo direkt. Maar als je in de wereld van vandaag studeert en werkt dan kom je regelmatig alleen te staan. En toch is het jouw opdracht om je roeping te vervullen. Ook daar waar je persoonlijke vrijheid in het geding is.
Dat kan betekenen datje studiemogelijkheden beperkt worden of dat je op je werk vanwege je principe beperkingen van je groeimogelijkheden moet accepteren. Ondanks de moeilijkheden blijft het je opdracht om waar de Heere je een plaats geeft je weg te gaan. Ga niet op in de wereld, maar isoleer je evenmin.
Misbruik je vrijheid niet, maar gebruik de mogelijkheden die je gegeven worden. Verdiep je in de bijbelse beginselen en laatje toerusten, zodat je in de situaties van vandaag weet waarvoor je staat.
Dan mag je in je anders-zijn een getuige van de HEERE zijn. Let er op hoe Daniël vriendelijk en respektvol omgaat met Melzar. Hij vertelt eerlijk waarom hij niet kan eten van het offervlees. De Naam van Zijn God gaat hem boven alles. Zo mag je getuige-zijn. En al ervaar je dan dat je een eenling bent, datje soms nauwelijks geduld wordt, soms maar net gerespekteerd; je staat niet alleen.
De God van Daniël leeft. Weet je wat de naam 'Daniël' betekent? 'Mijn God is Rechter'! Daar moet je eens over nadenken. Kies niet voor de methode van de wereld als je onrecht wordt aangedaan, maar ga de weg van Daniël, met gevouwen handen.
’Een ieder dan, die Mij belijden zal voor de mensen, die zal Ik ook belijden voor Mijn Vader, Die in de hemelen is. Maar zo wie Mij verloochend zal hebben voor de mensen, die zal Ik ook verloochenen voor Mijn Vader, die in de hemelen is' (Mattheüs 10 : 32 en 33).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 oktober 1995
Daniel | 32 Pagina's