Huishoudelijke vergadering 1995

De voorzitter, ds. C. A. van Dieren, spreekt in de openingsmeditatie over enkele woorden uit Lukas 7 vers 44: „Ziet gij deze vrouw? ". De tekst is genomen uit de geschiedenis van de zondares die in het huis van Simon de farizeeër de voeten van de Heere jezus nat maakte met haar tranen, afdroogde, kuste en zalfde.

Een zondige vrouw! Er werd van deze vrouw geen goed getuigenis gegeven. Ook Christus wist het. Hij heeft het niet goedgepraat, maar deze vrouw heeft haar hele bestaan voor Cod leren zien. Ze leerde haar zondesmart kennen en achtte zich de grootste der zondaren. Ze hoorde dat de Heere jezus in het huis van Simon was en zocht Hem op. Simon ziet uit de hoogte verachtelijk op haar neer. De Heere Jezus ziet óók van uit de hoogte op deze vrouw, wier naam in de Bijbel niet wordt genoemd, maar die staat geschreven in het Boek des Levens. Hij ziet op haar vanuit de hoogte uit Psalm 138: „Hij slaat toch, schoon oneindig hoog, op hen het oog, die need'rig knielen”.

Ziet gij deze vrouw? , vraagt Jezus, haar heb Ik liefgehad met een eeuwige liefde. Voor deze heb Ik de hemel verlaten en ben Ik gekomen om te zoeken en zalig te maken. Zij beweent haar zonden en schuld aan Mijn voeten. Ze is getrokken door Gods liefdekoorden, door de liefdestrekkingen van Christus. Al wat Mij de Vader geeft zal tot Mij komen. Hoe? Als deze vrouw, als een zondares met een droefheid naar God en Christus. Ze heeft Hem nodig Die heeft gezegd: Die tot Mij komt zal Ik geenszins uitwerpen. Ziet ge deze vrouw? Ze is lieflijk, omdat Ik gekomen ben: niet om van haar gediend te worden, maar om haar te dienen. Bent u zo'n vrouw? Zoek geen grond buiten Hem, maar in Christus. Hij heelt gebrokenen van harte, en Hij verbindt z' in hunne smarte, Die in hun zonden en ellenden, tot Hem zich om genezing wenden!

Bent u zo aangewezen? Deze vrouw deed slavenwerk, ze was bereid de laagste plaats in te nemen. Zij werd dienstbaar gemaakt uit de genade van Hem Die dient. Kunt u zeggen deze plaats wel eens ingenomen te hebben?

Bestuursverkiezing

Van de aftredende bestuursleden is er helaas één niet meer herkiesbaar, namelijk onze penningmeesteresse, mevrouw C. Guiljam-Melis uit Woerden. Wanneer de stemmen geteld zijn blijkt dat de dames De Blois-van Kempen en J. C. Roest-van den Bos zijn herkozen. In de vakature werd met meerderheid van stemmen gekozen mevrouw A. Kooij-den Besten uit Zoetermeer. Ze wordt harte welkom geheten door de presidente: Moge u in de gunst des Heeren het bondswerk gaan doen.

Afscheid

De voorzitter spreekt het scheidende bestuurslid toe.

Van de negen jaren dat u in het bestuur zat, was u acht jaren penningmeesteresse, en ook acht jaren lid van de Kommissie Vakantieweken voor Gehandicapten. Hoeveel werk daaraan verbonden was, weten alleen u en uw man. Wij weten dat het werk u lief was, hartelijk dank! Dominee noemt enkele voorbeelden waaruit blijkt hoe 'n grote plaats mevrouw Guiljam in ons bestuur innam. Welverdiende woorden als: liefdevol, bescheiden, trouw, consequent, onbaatzuchtig, vriendelijk en verstandig worden hierbij gebruikt! Toch wil de voorzitter niet in de mens eindigen, dit zou ook mevrouw Guiljam niet willen. Hij wenst haar toe door Gods genade de

plaats te mogen innemen van de vrouw waarover in het openingswoord is gesproken.

Als aandenken krijgt mevrouw Guiljam een zilveren speld met bondsembleem opgespeld, een boeket bloemen en een prachtig album vol met herinneringen over negen jaar bondswerk.

De heer Guiljam wordt ook even naar voren gehaald. Hem wordt een pen aangeboden voor zijn steun en voor alles wat hij deed 'achter de schermen’.

Dankwoord mevrouw Guiljam

„Al heb ik er erg tegenop gezien, toch wil ik van de gelegenheid gebruik maken om een paar dankwoorden te zeggen", zo begint het scheidende bestuurslid.

Eerst richt zij zich tot de voorzitter en zegt hem dank voor de goede woorden (al te goed) en tot de presidente, mevrouw Kaslander, die jarenlang ook persoonlijk als een vriendin voor haar was. Het bestuur wordt bedankt voor de méér dan goede samenwerking, en de verenigingen voor het vertrouwen dat werd geschonken.

Na negen jaar is de tijd gekomen om te gaan, zegt mevrouw Guiljam, 't werk heb ik met liefde gedaan, maar 't heeft me vaak aan wijsheid ontbroken.

Ze wenst haar opvolgster, mevrouw Kooij sterkte toe. Mogen u en wij maar veel vragen naar de Heere en Zijne sterkte, zo besluit mevrouw Guiljam.

Pauze

Onder het genot van een kop koffie worden de meegebrachte boterhammen genuttigd, de handwerken bezichtigd en kontakten gelegd. : Gespreksstof schijnt er altijd wel te zijn en soms hoor je een verraste uitroep: „Wat leuk dat je er ook bent", of „Wat heb ik jou lang niet gezien' of „Ben jij oma geworden? ". Toch zorgt ieder weer op tijd op haar plaats te zitten, want er staat nog een referaat op het programma.

Zorg voor gehandicapten... ook onze zorg? !

De heer W. Visser uit Nunspeet kan - uit hoofde van zijn beroep als onderwijzer aan een school voor z(eer) m(oeilijk) l(erende) k(inderen) - uit ervaring spreken als hij spreekt over de zorg voor gehandicapten. Hij schetst de verscheidenheid onder de verstandelijk gehandicapten: 'n mongooltje, 'n autist, een dubbel gehandicapte, een jongen die zo kerkelijk meeleeft, een meisje in een inrichting, totaal misvormd en onbereikbaar. Er zijn er nog meer: jongens en meisjes die er zo heel gewoon uitzien, en toch is hun gedrag stuntelig, hun reakties komen te laat. Op verjaardag worden ze niet gevraagd, op vereniging horen ze er niet echt bij. Thuis soms onbegrepen, vallen ze inderdaad tussen wal en schip en hebben het vaak heel moeilijk.

Over de gehandicapte mogen we niet spreken. Het is iemand die niet in staat is op eigen kracht in het maatschappelijk leven te funktioneren. Het is geen ziekte, maar een wijze van zijn: zo ben je!

In ons land zijn 125.000 verstandelijk gehandicapten, waarvan 25% matig, ernstig of diep gehandicapt. Hiervan woont een derde deel in een gezinsvervangend tehuis of een inrichting, waar een voortdurende begeleiding van belang is. De groep licht verstandelijk gehandicapten (dus de grootste groep) met de ontwikkeling van een kind van zes tot twaalf jaar is een kwetsbare groep, gemakkelijk te beïnvloeden.

De zorg voor verstandelijk gehandicapten heeft de laatste dertig jaar grote ontwikkelingen meegemaakt. Vroeger kenden we inrichtingen waar de gehandicapten zo ver mogelijk buiten de samenleving woonden. Nu kennen we speciaal onderwijs, dagopvang, kleinschalige woonvormen. Ook de naamgeving is veranderd. Praatte men vroeger over debielen en imbecielen, nu zijn het: mensen met een verstandelijke handicap. Mensen, die ontwikkeld moeten worden! Daarvan uit komt de zorg op maat: bij deze mens past deze zorg!

Donkere wolken

We leven in een tijd van ik-gerichtheid. In 2 Timotheüs 3 lezen we dat de laatste tijden zware tijden zullen zijn. De liefde zal meer en meer verdwijnen, wie draagt dan nog verantwoording voor een ander, voor een gehandicapte, die nooit volwassen zal worden? Een groot gevaar is het wijken van Gods Woord en Wet! De moderne mens heeft geen behoefte aan normen en waarden, hij bepaalt liever zelf of een leven zinvol is, of dat het beëindigd moet worden.

Dit moet onder ons, die leven met Gods Woord anders zijn, we moeten

elk kind, ook het gehandicapte, zien als een schepsel Gods, een eeuwigheidsschepsel!

De verstandelijk gehandicapten zijn niet minder dan wij, zeker niet! Samen doelmissers, zondaren tot in het diepst van ons bestaan. Er is onderscheid tussen mensen onderling, maar, zegt Paulus, dat onderscheid moet er zijn, anders kan de gemeente niet funktioneren. Elk lid heeft een eigen taak (zie 1 Korinthe 12:22).

Wat kunnen we van de gehandicapte leren?

* Het genieten van elkaar. * Meer rust dan onze gejaagdheid. * Liefde kunnen geven en ontvangen. * Vertrouwen hebben. * De minste kunnen zijn.

Kennen wij de gehandicapten in onze gemeente? Leven we mee met de ouders in hun verdriet, hun kruis, hun vragen, hun acceptatieproblemen, hun waaroms?

De ouders hebben het vaak zo moeilijk als blijkt dat het ontvangen leven gehandicapt leven is. Het kan opstand, teleurstelling en verdriet geven. Wat een eenzaamheid kan er in een gezin ontstaan als kennissen en vrienden wegblijven, of als vader en moeder elk hun weg gaan in hun verdriet en in de verwerking. Wat een verdriet als een kind uit huis geplaatst moet worden. Wat hebben de ouders dan anderen, wellicht u nodig.

Als het goed is en genade in oefening mag zijn, wordt er gemeenschap beleefd. Daar is een meezuchten, een mee-lijden! Als één lid lijdt, lijden alle leden mee.

Moeilijk? ja! 't Is soms moeilijk ouders te begrijpen. Sommigen sluiten zich af en ketsen alle aandacht van zich af. 't Is ook moeilijk de gehandicapte te begrijpen, hun uitingen zijn zo ongedacht en zo onverwacht.

Wenden wij onze gaven ten nutte ven ter zaligheid der andere lidmaten gewillig en met vreugde aan? (Zondag 21, H.C.).

Grote woorden zijn niet belangrijk; echt meeleven wordt wel gevoeld. We zouden elkaar kunnen oproepen tot praktische hulpverlening. Allemaal goede zaken, maar... er is nog iets anders. Lees de geschiedenis van de vier vrienden en de geraakte. Wat miste de geraakte veel, maar hij had vier vrienden die hem steunden, verzorgden en... bij jezus brachten!

Dan staat er: „En jezus, hun geloof ziende!" Hij ziet hun liefde, hun ijver en volharding, hun geloof! Wat ziet de Heere bij u en bij mij? Veel ijver op de vereniging, veel ijver in het werk voor gehandicapten? Of ziet Hij Zijn eigen werk... uw geloof?

Slot

Naar aanleiding van dit met grote aandacht beluisterde referaat worden diverse vragen gesteld. De heer Visser hoopt in één van de volgende nummers van 'Daniël' in een samenvatting op deze vragen een antwoord te geven. Ook aan deze dag is weer een eind gekomen. Vol indrukken keren we huiswaarts.

Ijsselmuiden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen