Sta eens een ogenblik stil
Die zichzelf afzondert, tracht naar wat . begeerlijks (Spreuken 18:1a)
Als Lutherzag dat zijn agenda voor een bepaalde dag overbezet was, zei hij tegen zichzelf: ik moet die dag een half uur eerder opstaan, om juist voor die dag de Heere meer te zoeken. Wat is de praktijk van de meeste mensen, ook in de kerk, dikwijls anders. Ons hele leven staat in het teken van haast. Haastig leven maakt dat je geen tijd meer hebt om je af te zonderen; geen tijd om je een ogenblik terug te trekken uit het voortjagende leven. En het zou juist zo heilzaam kunnen zijn om je eens af te zonderen om 'alleen' te zijn. Dan zou je kunnen nadenken over de zin van je leven. Wie neemt de tijd om rustig Gods Woord ter hand te nemen of een boek dat geestelijk voedsel biedt? Wie neemt de tijd om rustig zijn knieën te buigen en aan de Heere zijn leven voor te leggen? Is het niet zo dat we haastig Gods Woord lezen, haastig bidden, en dat er voor afzondering geen tijd is.
In Gods Woord lezen we van Elisa, die zich in zijn opperkamer terugtrok en zich afzonderde. We lezen van Daniël die zich driemaal daags voor het aangezicht van de Heere neerboog en belijdenis deed voor zijn God. Van Theodorus a Brakel weten we dat hij zijn dagelijkse afzonderingen kende in de eenzaamheid.
’Die zich afzondert, tracht naar wat begeerlijks'. Daar moeten we ons eigen leven naast leggen. We moeten ons afvragen of wij zulke afzonderingen kennen. Het zou voor velen ongetwijfeld tot nut, ja tot eeuwige zegen kunnen zijn als we al die andere dingen waar we zo druk mee zijn eens terzijde zouden leggen.
Hellenbroek spreekt van het wegdoen van alle in-en uitwendige hinderpalen.
Eén van die hinderpalen is zeker ook de levenshaast van onze tijd. Nu hebben we geen tijd om te leven. En als het stervensuur komt, zullen velen zeggen dat ze nog geen tijd hebben, want er moet nog zoveel gedaan worden. Maar dan is Gods tijd er en is ons leven voorbij.
Levenshaast voert velen naar een plotselinge dood. Elke dag horen we van ongelukken en plotselinge sterfgevallen. En daarom: sta eens een ogenblik stil. Zoek eens een plaats alleen en denk na over je afkomst en je toekomst. Zonder je af en smeek de Heere om de waarachtige bekering en om het behoud van je onsterfelijke ziel.
Door de levenshaast van de moderne tijd vliegt je leven voorbij. De enige haast die de Heere ons aanprijst is de haast om ons leven veilig te stellen in de Rots der eeuwen. Zoek daarom in het eenzame naar dat enige goed dat door de tijd niet wordt aangetast en dat de eeuwigheid verduren zal.
In het leven van Gods kinderen worden de plaatsen waar ze in afzondering de Heere mogen ontmoeten zo dierbaar. Daar mogen ze wel eens ondervinden: 'Op deze zal Ik zien, op de armen en de verslagenen van geest en die voor Mijn Woord beeft'.
Gelukkig is die jongere die iets kent van de waarheid en de waarde van het psalmvers:
Mijn hart zegt mij o Heer van Uwentwege:
‘Zoek doorgebeên aangezicht'. met ernst Mijn
Dat wil, dat zal ik doen; ik zoek de zegen
Alleen bij U o Bron van troost en licht.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 oktober 1995
Daniel | 32 Pagina's