Kanvulling ds. A. Bac

In het vorige nummer is uit het vraaggesprek met ds. A. Bac over 'Gedenk te sterven' tot onze spijt op pagina 4/5 een belangrijk stuk weggevallen. Hieronder volgt het volledige antwoord.

Ongetwijfeld hebt u ook aan andere sterfbedden gestaan. Kunt u hiervan iets doorgeven?

Vanwege mijn werk heb ik inderdaad veel met de dood te maken. Het is bijzonder aangrijpend als een mens gaat sterven. Er valt bijvoorbeeld altijd een diepe stilte bij de stervende, de dode. Iets van de majesteit van de dood is in de sterfkamer aanwezig. De dood is de koning der verschrikking!

Toch is er een ontzaglijk groot onderscheid in het sterven. Voor Gods kinderen is de dood een doorgang tot het eeuwige leven. Na de dood is het leven hen bereid, God neemt hen op in Zijn heerlijkheid. Om verlost te zijn van een lichaam der zonde en des doods en in te gaan in de vreugde des Heeren. Dat was het geval bij een jongen van vijftien jaar, die overleed aan leukemie. Eigenlijk behoorde hij niet eens tot onze kerkelijke gemeente en aanvankelijk was hij een geweldige liefhebber van de voetbalsport. Toen hij in het ziekenhuis in Leiden lag, vroeg zijn moeder of ik hem op wilde zoeken. Natuurlijk heb ik dat gedaan en vanaf dat moment vroeg die jongen regelmatig of ik terugkwam. Iedere keer hebben we geprobeerd om over de diepste dingen van het leven te spreken, dat was ook over de dood. Tot onze grote verwondering heeft de Heere dat willen zegenen, zodat hij in de laatste weken van zijn ziek-zijn een eenvoudige, maar hartelijke getuige was van de levende hoop die de Heere in hem gelegd had. „De Heere heeft een bedoeling met dit ziekbed", zei hij toen ik op een keer bij hem kwam. „Hij heeft mij op een omweg gezet en ik mag vast geloven dat de Heere dat gedaan heeft om mij stil te zetten op mijn levensweg. Hij heeft wat anders voor mij bestemd." Die ontroerende woorden raakte mijn hart. In de auto heb ik de Heere onder tranen gedankt vanwege Zijn grote goedheid dat de Heere iets goeds met die jongen voor had. Op een zondagavond stond ik opnieuw bij zijn bed. Daar lag hij: net een wassen beeldje, totaal uitgeteerd. „Dominee", zo zei hij met zwakke stem, „u moet me twee dingen beloven: dat u op mijn begrafenis komt en alle leerlingen van de mavo zult wijzen op de ernst van het leven. Dat ze in hun jonge leven de Heere moeten zoeken en tot God zich moeten bekeren. En het tweede is dat u, zolang u leeft en in de kerk dienen mag, geen andere Naam tot zaligheid zult verkondigen van die Ene Naam Die daartoe gegeven is, de Naam van Jezus Christus."

Ik hield zijn hand vast en op beide dingen heb ik 'ja' geantwoord. Daarna raakte hij in coma. Nog één keer is hij helder geweest. Moeder zat bij zijn bed. „Mama, kijk eens naar de schoorsteen. Ik zie allemaal licht. Dat moet de hemel zijn. En ik zie een grote schare voor de troon. Nog eventjes, dan ben ik daar ook bij..." Verder heeft hij niks meer gezegd en de andere maandag is hij overleden. Ontroerend... Op hetgraf hebben we metz'n allen gezongen: „Zijn Naam moet eeuwig eer ontvangen".

Ik kan dat sterfbed werkelijk nooit meer vergeten. Je kunt er jaloers op zijn. Tegelijk is het een waarschuwing, hoe zal mijn einde zijn? Wat is het ontzettend als wij deze genade moeten missen. Ik zou willen zeggen: „Gedenk te sterven". Laat ieder het weten dat hij of zij sterven moet.

]. W. N. van Dooijeweert: Vonkjes van een heilig vuur. Uitg. De Groot Goudiraan, Kampen. 96 pag., prijs f 18, 50.

In twintig hoofdstukjes beschrijft Van Dooijeweert ontmoetingen met mensen. En hoewel het over diverse mensen gaat, staat niet de mens centraal. Het gaat in elk verhaal over de bijzondere leiding van de Heere. Wie romantiek verwacht, moet het boekje niet lezen. Wie van uitvoerige bekeringsgeschiedenissen houdt, kan het boekje beter laten liggen. Wie graag kennis neemt van vonkjes uit het geestelijke vuur, treft ze in dit boekje aan. Tot onderwijs. Ook voor ons dagelijks leven. Hoeveel ontmoetingen met mensen in onze direkte omgeving hebben wij niet elke dag? ! En... hoe vaak laten wij de mogelijkheden liggen om het Woord van God door te geven? Deze uitgave is daarom beschamend voor ons als kerkmensen. Maar ook een opwekking om Gods Woord te zaaien aan alle wateren. In woord en daad!

Ds. j. Van Amstel: Door Woord en Geest. Uitg. Boekencentrum BV Zoetermeer. 96 pag., prijs ƒ 17, 50.

De Heere God werkt het geloof door Woord en Geest. Allerlei hedendaagse opvattingen veroorzaken - helaas - onder onze jongeren (en ouderen!) twijfel. Over het gezag van de Heilige Schrift. Over het werk van de Heilige Geest. Met dit boekje wil ds. Van Amstel helpen om in het doolhof van diverse misvattingen een weg te vinden in ons complexe leven.

Op een eenvoudige én overzichtelijke manier behandelt de schrijver in het eerste deel de betrouwbaarheid van de Bijbel. In het tweede deel wordt de Heilige Geest, Zijn Persoon en Zijn Werk centraal gesteld. Het derde deel bestaat uit enkele hoofdstukken over het samengaan van Woord en Geest.

Het boekje bestaat uit 14 hoofdstukjes; kort en helder beschreven. Je krijgt heel wat bijbelse argumenten aangereikt waarvan je in gesprekken met anderen goed gebruik kunt maken. Om persoonlijk nog dieper na te kunnen denken, zijn er na elk hoofdstuk gespreksvragen opgenomen. En daarom is de uitgave ook prima geschikt voor bespreking in groepen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen