Bang om vragen te stellen

Hoewel de meesten er tegen opzien hebben veel van de reagerende jongeren een positieve houding ten opzichte van het huisbezoek. Reakties als: 'Achteraf ervaar ik het huisbezoek altijd als fijn en nuttig. Je hoort veel over Gods volk en dat is leerzaam en nuttig'. 'Ik vind huisbezoek heel goed. Eén keer per jaar vind ik te weinig, het zou best vaker mogen (of één keer en dan langer dan anderhalf uur)' en: 'Ik vind het fijn om te luisteren, maar moeilijk om te reageren'.

Huisbezoek heeft ook voor gezinnen vaak iets onwennigs. Een reaktie: 'Het hele gezin is meestal gespannen. Het valt ook niet mee om over het geloof te praten. Zeker nietwaar het hele gezin bij zit. Soms kun je ook heel direkte vragen krijgen, waar je niet zomaar een antwoord op durft te geven'. Een ander antwoordt: 'Het je opengeven op een verplicht moment vind ik persoonlijk niet positief'. Een volgende: 'Soms blijven ze erg doorgaan op vragen waar je voor jezelf nog niet uit bent. Soms vragen ze ook dingen, die je liever nog voor jezelf wilt houden'. Een ander deelt dit gevoel: 'Ik stel me tijdens huisbezoek meestal passief op, omdat ik persoonlijk vaak het gevoel heb, dat ze meer uit me willen halen dan er in me zit. Daardoor ben ik zelf vaak bang om vragen te stellen'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen