Het horloge van opa Weiss

Vervolgverhaal deel 4

Hij brengt hen naar de uitgang. Zwijgend gaan Hans en Elise de trap af. Ze zijn wel een beetje teleurgesteld. Hans had gehoopt dat er direkt een wagen uit zou rukken. En dat hij dan mee zou mogen om de dief aan te wijzen...

Helaas, van de politie horen ze - niets. Ze gaan op vakantie en daarna begint de school weer. Hans denkt niet zoveel meer aan de dief. Op een avond is hij in de schuur aan het figuurzagen. Opeens roept Elise: 'Kom es, Hans, er is iemand voor je.' Ze kijkt heel geheimzinnig. In de kamer zit iemand met een uniform aan. Het is agent jansen. 'Zo, Hans, ' zegt hij. 'Ik kom eens even vertellen hoe het met die inbraak is afgelopen.'

Verbaasd gaat Hans zitten. Is er dan iets te vertellen?

'Dankzij jou oplettendheid hebben we de dader te pakken, mét een paar van zijn kameraden. En daarmee zijn tegelijk een aantal andere inbraken opgelost. Het was inderdaad de jongeman die jij in de winkel hebt gezien. Hij heeft alles bekend, de anderen niet...' 'Hoe komt dat, denkt u? ' vraagt mama.

'Ja, dat is een beetje een bijzonder verhaal. Ik dacht dat u dat wel wilde horen. Gerard, zo heet die jongen, heeft me zijn levensgeschiedenis verteld. Het is een triest verhaal.

Zijn vader heeft hem al vroeg in de steek gelaten, zijn moeder zat meer in het café dan thuis. De enige die zich wel eens om hem bekommerde was een oude buurman, die riep hem soms binnen voor een spelletje.

Om toch ergens bij te horen sloot Gerard zich aan bij een klubje jongens. Het waren verkeerde vrienden en hij raakte, zoals dat vaker gebeurt, op het kriminele pad. Het is voor het eerst dat hij met de politie in aanraking komt. Ik heb 't idee dat het eigenlijk een opluchting voor hem is. Hij is van plan om met zijn 'vrienden' te breken. Ik hecht altijd weinig waarde aan zulke beloften, maar nu heb ik er toch vertrouwen in. Hij heeft me ook het een of ander over jullie horloge verteld.' Hans gaat ineens rechtop zitten en zijn vader vraagt: 'Is dat er dan nog? '

'Ja. Op de een of andere manier kon hij er niet toekomen het te verkopen. Hij had het thuis bekeken en hij had gelezen wat er onder het dekseltje stond. Het herinnerde hem aan die oude buurman die hem ook wel eens uit de Bijbel vertelde. Hij begon te beseffen dat er in het leven maar één houvast te vinden is. En daarvan vertelde het horloge... Het is er dus nog, binnenkort kunt u het ophalen op het politiebureau.'

'Wat ben ik daar blij om, ' zegt papa na een poosje. De anderen zeggen niets. Mama snuit haar neus. Elise friemelt aan de zoom van haar rok. Hans ziet in gedachten het horloge van opa Weiss voor zich: de oude wijzerplaat, de mooie ketting en de fijne lettertjes onder het dekseltje: Johannes Weiss-1931 - God is getrouw.

Papa vertelt agent Jansen iets over opa Weiss die, verjaagd en veracht, voor velen tot zegen is geweest. 'Hij had een moeilijk en toch gelukkig leven, ' zegt hij. 'En dat kan voor die jongen ook, vertelt u hem dat maar.'

De agent blijft niet lang meer. Voor hij weggaat bedankt hij Hans nog voor de medewerking. Hans ligt die avond nog een hele poos wakker. Vreemd, dat die dief nu ineens een naam heeft: Gerard.

Tot nu toe heeft hij alleen maar gedacht aan één of ander figuur dat achter de tralies moet verdwijnen. Nu heeft hij ontdekt dat ook een dief iemand is - een mens.

Dordrecht, A. Korpershoek - Van Wendel de Joode

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen