JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Verootmoediging moet bij onszelf beginnen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Verootmoediging moet bij onszelf beginnen

Verslag Generale synode

8 minuten leestijd

Tijdens de bespreking van het rapport van het deputaatschap bij de hoge overheid wordt gesproken over de noodzaak en waarde van een kanselboodschap. Gezien de secularisatie: de gevaren van de komputer; internet; het drugsbeleid van de overheid enzovoort. Met een kanselboodschap alleen is de schijnwerper gericht op onszelf met het gevaar dat we ons terugtrekken op ons eigen veilige eilandje. In de Reformatie en de Nadere Reformatie had men de gehele samenleving op het oog. Daarom zal onze bezorgdheid óók bekend gemaakt moeten worden bij de overheid. Maar dan wel konkreet. Niet door het afwijzen van anderen, maar met de toonzetting van „wij zijn van 't heilspoor afgegaan. Een waarschuwing naar 'binnen' en 'buiten' vanuit het besef dat verootmoediging bij onszelf moet beginnen". Een impressie van de Generale Synode op 13 en 14 september 1995 te Utrecht. Vanaf de zijlijn.

Verelag Generale 5yr\ode

Namens de kerken in het buitenland waarmee onze Gereformeerde Gemeenten een korrespondentieband onderhouden, zijn afgevaardigden aanwezig. Ds. A. M. den Boer brengt de groeten over van de Amerikaanse Netherlands Reformed Congregations (NRC). Hij vertelt onder meer over de verdrietigheden in het Amerikaanse kerkverband als gevolg van een scheiding binnen hun gemeenten. Er is ook blijdschap: drie studenten zijn toegelaten om theologisch onderwijs te volgen.

Groeten kerken buitenlandse

Voor het eerst zijn er twee afgevaardigden van de Geraja Jemaat Protestan di Irian Jaya (GJPI) en de Nigeria Reformed Church. Ds. Wabdaron wijst op verschillen die er zijn wat betreft huidskleur, taal en kuituur, maar „het zijn verschillen die verdwijnen waar de gemeenschap der heiligen beleefd mag worden". Ds. Wabdaron geeft aan dat de GjPI nog jong en zwak is, maar „wij vestigen onze hoop op de Heere".

Namens de Nigeriaanse gemeenten voert ds. Mbam het woord. Hij vraagt gebed voor een aantal zaken: de johannes Calvijnschool voor middelbaar onderwijs dat als doel heeft het evangelie te verspreiden. Er is behoefte aan kerkelijke werkers: predikanten en evangelisten. Het jeugdwerk en het vrouwenwerk vraagt de aandacht, alsook het weeshuis in Izi en de financiële positie. Gebed is nodig opdat velen overtuigd en bekeerd mogen worden tot de Heere jezus als Zaligmaker.

De nood blijft

Bij de bespreking van het rapport over het curatorium wordt van gedachten gewisseld over de leeftijdsbegrenzing van docenten. Deze is gezet op 70 jaar. Er wordt een vraag gesteld over het beheren van de opgebouwde bibliotheek van de theologische school: „Zijn er voorzieningen getroffen voor situaties van brand en vocht? " De eventuele nieuwbouw van de school blijft de nodige aandacht vragen, waarbij de centrale ligging van belang is. Na stemming worden ds. L. Blok en ds.

G. j. van Aalst door de Synode benoemd tot vaste docenten aan de school.

De Synode neemt een besluit over een algemene regeling voor de situatie als een opgeleide student een beroep aanneemt naar een zen-' dingspost. De studiekosten zullen dan gezamenlijk worden gedragen door het curatorium en het zendingsdeputaatschap.

Het rapport vermeldt dat in de afgelopen periode zes studenten zijn aangenomen. Maar, „De nood blijft". Ds. W. Harinck wil die nood benadrukken en roept op tot gedurig gebed.

Kerk en zending

Het rapport van het deputaatschap voor de zending krijgt een uitvoerige bespreking. Er worden onder andere verhelderingsvragen gesteld over de bijscholing voor verlofgangers; kadervorming; de manier waarop de zorg voor wezen het best gestalte kan krijgen, de problematiek van het nemen van een tweede vrouw.

Uit de bespreking blijkt dat de jonge kerk in Irian Jaya worstelt met een terugval in heidense gewoonten. De jonge kerk bevindt zich in een heidense omgeving met veel verleidingen. De satan zal niet rusten in zijn aanvallen om schade toe te brengen. Een jarenlange traditie in een voor ons geheel andere kuituur vraagt van ons begrip. En toch mag door de jonge kerk niet anders gehandeld worden in deze problematiek dan naar Gods Woord en Wet. Dat is het richtsnoer. En dat geeft geen ruimte voor een tweede vrouw.

Een kommissie wordt ingesteld, die advies uit moet brengen op de vervolgvergadering in januari over de wenselijkheid van het wel of niet verlenen van een ambtelijke status voor een evangelist op het zendingsveld. Hoewel de Woordverkondiging vóór diakonale zorg centraal moet staan in het zendingswerk, benadrukt ds. Van Eckeveld dat dit op de zendingsvelden gezien moet worden als een eenheid.

Elk zendingsgebied vraagt eigen aandacht. Zo is het werken in Zuid-Afrika weer anders dan het werken onder moslims in Guinee.

Zorgen zijn er over de start van zendingswerk door ds. G. Kuijt op Bali. Met ds. Kuijt is hierover indringend gesproken. Een en ander geeft verwarring in onze gemeenten, in de Amerikaanse gemeenten en in de jonge kerk op Irian jaya. Uiteindelijk geldt, zo stelt hetzendingsdeputaatschap, dat, zo dit werk uit God is, dit dan zal blijken, en als het niet uit God is, dan zal dit ook uitkomen.

Evangelie onder de Joden

Uitvoerig wordt er gesproken over het wel of niet instellen van een deputaatschap dat zich bezig moet houden met de opdracht van Evangelieverbreiding onder de joden. Zowel onder de joden die nog in de verstrooiing leven als onder de joden in Israël. Uiteindelijk wordt een besluit genomen om hiervoor een deputaatschap in te stellen.

Cursus Godsdienstonderwijs

Rond de 700 kursisten bezoeken de laatste jaren een van de opleidingen. Ds. B. van der Heiden pleit ervoor om de kursus onder de aandacht te brengen van ambtsdragers, juist voor hen is destijds de kursus opgezet, maar hun deelname is niet zo groot.

Verootmoediging

Er gaat een brief naar de regering. Daarin geven we onze bezorgdheid aan over ontwikkelingen in de samenleving, zoals de euthanasiewetgeving en de Algemene Wet Gelijke Behandeling. Ook zal er een kanselboodschap worden opgesteld voor onze gemeenten waarin op waakzaamheid wordt aangedrongen. Niet iedereen denkt hierover gelijk. Er zijn ook synodeleden huiverig voor een kanselboodschap: er is geen begin en geen einde aan. Toch zal de tijdgeest, en de gewenning daaraan, in alle scherpte getekend moeten worden; de anti-christelijke tendenzen wijzen op het leven in de eindtijd. In de boodschap naar onze gemeenten en de overheid mag de verootmoediging naar ons zelf toe niet ontbreken.

Buitenlandse kerken

Uitvoerig wordt in het rapport van hetdeputaatschap buitenlandse kerken ingegaan op de problemen die ontstaan zijn in de Netherlands Reformed Congregations in Amerika rond ds. Beeke. Diverse pogingen zijn gedaan om tot verzoening te komen.

Het slot van het rapport over deze zaak in Amerika eindigt met onder andere: „Het is onze oprechte en hartelijke wens dat de deur om weder te keren voor ieder, die ons kerkverband verlaten heeft, open staat".

Een verzoek van de Heritage NRC of North America (de gemeenten rond ds. Beeke) om een korrespondentieband aan te gaan, wordt afgewezen. Ds. C. Harinckzou graag toch nog enige vorm van kontakt aanhouden, maar de meerderheid van de Synode wijst op de mogelijke terugkeer na schuldbelijdenis naar de NRC. Dan is de band weer hersteld.

De Saambinder

Er worden richtlijnen vastgesteld voor het advertentiebeleid van de Saambinder. Ouderling J. T. van den Berg (Nunspeet) doet de suggestie om regelmatig via een rubriek aandacht te besteden aan maatschappelijke en etisch-principiële zaken die zich in onze samenleving voordoen. Zo kan toerusting van gemeenteleden plaatsvinden.

De Jeugdbond

Ouderling A. van de Kieft (Barneveld) pleit voor ambtelijke leiding in het jeugdwerk. Ds. B. van der Heiden beaamt dat dit zeker een wenselijke situatie is, maar vooral in grote gemeenten niet haalbaar. Goed ambtelijk toezicht in de plaatselijke gemeenten is noodzakelijk.

Ds. M. Golverdingen stelt dat we, ondanks de fouten die ook in het jeugdwerk gemaakt worden, mogen konstateren dat van het jeugdwerk een behoudende werking uitgaat met betrekking tot kerkverlating. Hoewel de overheidssubsidie tot nu toe niet geheel is teruggedraaid, blijven er zorgen naar de toekomst. Donateurswerving en - instandhouding blijft daarom dringend gewenst.

Met de SRB is overleg over het 'afstemmen' van eikaars aktiviteiten. De 'pijn' voor de Jeugdbond zit hem in het feit dat de SRB een aantrekkingskracht heeft op ons kader: de oudere jeugd verlaat nu eerder de vereniging dan voorheen. En juist zij

zijn van belang voor de jongeren. Ouderling B. j. Nieuwenhuize (Breda) benadrukt het belang van kerkelijk gebonden jeugdwerk. De Synode spreekt waardering uit voor het veie werk dat door de jeugdbond verricht wordt voor de jongeren in de gemeenten. Het is een middellijke weg om jongeren te bewaren bij het Woord van de Heere.

Dienst der barmhartigheid

Het deputaatschap Algemene Diakonale Zaken kent de zorg voor onder andere Stichting De Vluchtheuvel, Gliagg De Poort, Psychiatrie (onder andere GPZ) en de Luisterlijn. En hoewel het werk toeneemt, blijven de financiële bijdragen vanuit de gemeenten soms achter. De symptomen van lauwheid en toenemend individualisme komen helaas ook onder ons voor. Het gebeurt wel dat wachtlijsten zo lang zijn dat er doorverwijzing naar andere instellingen plaatsvindt. Vanuit de geschiedenis van de barmhartige Samaritaan leren we dat voorrang verlenen aan mensen uit eigen gemeenten niet bijbels is.

Tijdens de vorige Synode is het besluit genomen om de Luisterlijn in te stellen. De Luisterlijn voorziet in een behoefte. In 56% van de gesprekken was luisteren voldoende; in 18% is er doorverwezen naar ambtsdragers en in 26% zijn er adressen doorgegeven aan professionele hulpverleners.

Een van de afgevaardigden heeft begrip voor al de hulpverleningsinstellingen, maar vraagt zich af of er niet in de eerste plaats een beroep gedaan moet worden op pastorale hulp van ambtsdragers in de plaatselijke gemeente. Er wordt benadrukt dat bij psychische zorgen ook specialistische hulp noodzakelijk is: „als je je been breekt, moet je niet de dominee bellen, maar de dokter!"

Gereformeerde Gemeenten

Het kerkelijk jaarboekje is van formaat veranderd. Een van de afgevaardigden vindt dit jammer: nu past het jaarboekje niet meer in zijn binnenzak...!

Het opschrift van het jaarboek is overgenomen van de Saambinder: Gereformeerde Gemeenten in Nederland en Noord-Amerika. Een van de afgevaardigden stelt dat deze benaming eigenlijk niet korrekt is. Met de gemeenten in Amerika hebben we wel een korrespondentieband, maar ze heten anders. Maar laat je 'en Noord-Amerika' weg, dan krijg je mogelijk weer een andersoortige verwarring! Een van de afgevaardigden weet te vertellen dat in 1907 de naam is gekozen van Gereformeerde Gemeenten. En niet meer...

De vrede zij en bjijv' in u

Donderdagmiddag 14 september, 1 7.45 uur. De praeses sluit de vergadering. Hij vraagt ds. C. Harinck om te eindigen. Uit aller mond klinkt het opgegeven psalmvers: „Dat vreed' en aangename rust, en milde zegen u verblij'. D.V. 10 januari 1996 zal de vergadering worden voortgezet in de zogenaamde vervolgsynode.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 september 1995

Daniel | 32 Pagina's

Verootmoediging moet bij onszelf beginnen

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 29 september 1995

Daniel | 32 Pagina's