Tijd

De tijd is oneindig wijd voor hel achteloos lachend kind, voorden jongen ook die den tijd niet telt en zich liefst niet bezint, maar het weten wint veld - stap voorslap. en de eindeloze tijd w ordt krap, en daarna - daarna begint de ruitertoclit door den wind spoorslags gejach t, gehaast van pleister-tot pleisterplaats en w illens en wetens rijdt men recht naar den dood in een rit of de dood j' op de hielen zit.

Anthonie Donker (1902-1965)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen