In de gehele wereld

Met een groep van 22 Hollanders maken we een reis door Brazilië. Ver van eigen land vandaan in een ander werelddeel en in een andere kuituur ontmoeten we mensen die wij niet kennen, maar met wie we één ding gemeen hebben: we komen met hen samen rond het Woord van God. Een paar ontmoetingen willen we graag met je delen.

In de favella's van Curitiba

We zijn te gast bij dominee P. Unruh en zijn gezin. Hij werkt als evangelist en zijn vrouw en dochters eigenlijk ook. Hun woon-en werkplaats is een stad van een miljoen inwoners ergens in het Zuidoosten van Brazilië: Curitiba. Midden in de drukte van de stad vinden we rust in het zaaltje van de evangelisatiepost. Een voortreffelijke maaltijd wacht ons. Er volgen een paar indrukwekkende dagen. Als eenvoudige mensen gaan ze bijna onopvallend hun weg: bescheiden en op de achtergrond. Dienend in het Koninkrijk van God. Dominee Unruh trekt de krottenwijken in om kontakten te leggen met mensen die leven aan de rand van de samenleving. 'Omgaan met aantrekkelijke mensen, met mensen die je wel sympathiek lijken, is niet moeilijk.. De Heere jezus vraagt ons echter die andere mensen te zien: blinden, kreupelen, armen, melaatsen, mensen die niet meetellen. Zoals Hij Zelf met ontferming over hen bewogen was, zo moeten wij ook zijn'. Binnenkort hoopt het gezin Unruh te verhuizen naar een armen-wijk. Daar wordt hard gewerkt aan het bouwen van een huis en kerkzaal, zodat alle aktiviteiten dichtbij de mensen kunnen plaatsvinden. Tot nu toe moet dat allemaal in de openlucht gebeuren. Stel het je eens voor: een kring van veertig kindertjes op het grasveld, luisterend naar het Evangelie. Als het regent gaat de bijeenkomst niet door en kan het zaad niet gestrooid worden...

Momenteel woont de familie Unruh nog in de stad. Op zondag worden er diensten gehouden. Temidden van alle lawaai en ellende klinkt harpmuziek en gitaarspel. Daar bovenuit klinkt de krachtige stem van de 'voorzanger'. En handjevol mensen stemt in: 'Hoe groot zijt Gijl', 't Zijn er niet veel, maar dat geeft niet. Immers: waar twee of drie in Mijn Naam vergaderd zijn, daar ben ik in het midden. Dat maakt deze dienst tot een onvergetelijk moment. Wat is het goed om samen te zingen, samen te bidden, samen te lezen uit hetzelfde Woord. 'En dit Evangelie des Koninkrijks zal in de gehele wereld gepredikt worden tot een getuigenis allen volken; en dan zal het einde komen'. Als die dag aanbreekt vallen de taalbarrières weg. In de hemel zal geen 'Übersetzung' meer zijn!

Als we de dominee vragen of hij het niet moeilijk vindt zo weinig mensen te kunnen bereiken, zegt hij: 'De Heere vraagt ons te doen wat onze hand vindt om te doen. Hij vraagt ons het Evangelie te brengen aan hen die op onze weg geplaatst worden. Voor al die andere mensen zal Hij Zelf wel zorgen.

Met gastgezinnen naar de kerk

Dominee Unruh heeft er voor gezorgd dat onze groep in Duitssprekende gastgezinnen wordt ondergebracht. Met hen gaan we 's morgens naar de kerk van de Mennonieten Brüdergemeinde.

Vóór de kerkdienst houden we een bijbelstudie over 'de christelijke vrijheid'naar aanleiding van 1 Korinthe 10:23-33. Ergens zit een jong stel met een baby'tje op schoot. Voorin zit een stokoud vrouwtje, klein en krom. Maar een buurvrouw zoekt de liederen die we zingen voor haar op. Hier zit een Hollandse, daar een Duitser en verderop een Braziliaan. Allen samengekomen rondom Gods Woord. Samen denken we na over de praktijk van het christenzijn. 'Alle dingen zijn mij geoorloofd, maar aJJe dingen zijn niet oorbaar, alle dingen zijn mij geoorloofd, maar alle dingen stichten niet'. Af en toe staat er iemand op om iets te vragen of om over dit bijbelgedeelte iets te zeggen. Hoe verschillend we ook met de christelijke vrijheid omgaan, de basis is Christus Zelf. Laten we ons zelf telkens de vraag stellen: at zou Christus gedaan hebben?

Eén van de boodschappen die we tijdens de kerkdienst meekrijgen is deze: 'Wij zijn het zout der aarde. Zolang het zout in een glazen pot op de keukenplank staat, doet het zijn werk niet.. Het is nodig dat het zout zich met het vlees vermengt'.

De Heere Jezus zegt tot Zijn discipelen ook: 'Gij zijt het licht der wereld'. Dat kan alleen omdat hij Zelf Licht is. Daarover horen we tijdens een dienst in het bejaardenhuis van de Mennonieten: 'God is Lichten gans geen duisternis'.

Rio de Janeiro

Vanuit Curitiba reizen we naar Sao Paulo en Goiania waar we jongeren van de IPC (Igreja Presbiteriana Conservadora do Brasil) ontmoeten.

Daarover kun je in een volgende 'Daniël' meer lezen.

Als laatste stad bezoeken we Rio de Janeiro. In deze miljoenenstad woont janneke Hulst, een jonge vrouw uit Staphorst. Elke morgen trekt ze de stad in om kinderen, die op de straat leven, brood en melk te brengen. Ze vertelt hen dan ook van de Heere jezus Die gekomen is om het verlorene te zoeken. Samen met Janneke lopen we door de stad. Verscholen achter wat karton ligt een jongetje. Op de rand van een vuilstortplaats leeft een moeder met wat kinderen. In het betonnen geraamte van wat eens een huis had moeten worden, hebben verschillende mensen een woonplaats gevonden. Vorige week nog heeft janneke er een doodziek baby'tje vandaan gehaald en in het ziekenhuis gebracht. De vader heeft het inmiddels weerweggehaald. Een meisje dat Janneke pas nog uit de Bijbel heeft voorgelezen, blijkt te zijn vermoord. We staan oog in oog met moeders van nog geen zestien jaar, met drugsverslaafde kinderen en jonge kriminelen. Voor deze mensen wil Janneke een aanloophuis openen waar ze hulp kan bieden. Het huis is nu nog oud en verveloos. Met het geld dat op de zomerkampen bijeengebracht is, kan het opgeknapt worden, zodat er over een poosje een oase van rust en bescherming te vinden is in de heggen en steggen van Rio de Janeiro.

Rond het spitsuurmaken we een tocht met een veerboot/lijndienst die voetgangers van Rio de Janeiro naar een andere plaats brengt. Tweeëntwintig Hollanders tussen meer dan tweeduizend Brazilianen, je voelt je bijna alleen in deze mensenmassa. Totdatje buurman een boek uitzijn tas pakten gaat lezen: de Bijbel. We maken hem duidelijk dat wij een groep uit Holland zijn en dat wij ook de Bijbel kennen. Dat maakt hem blij. Hij wijst eerst op de groep en vervolgens omhoog. Vol verwondering zegt hij: 'Muito persones, uno Christo!' Veel mensen, één Christus!

Een onvergetelijk moment.

Zijn wij bereid?

Waar we ook komen, overal komen we het Evangelie tegen. Midden in de bush-bush blijken twintig Indianen een opleiding te volgen tot evangelist. Midden in de jungle komen we Duitse zendingswerkers tegen. Midden in Sao Paulo op de zolder van een warenhuis staan we in een kleine christelijke bibliotheek/boekhandel. Midden in een sloppenwijk van Rio de janeiro klinkt het Evangelie.

Tijdens een bijbelstudie over de wederkomst van de Heere Jezus spraken we met Janneke over deze dingen. De zaak van Christus heeft haast. Janneke: „De Heere wil ons als slijk in Zijn handen gebruiken om het Woord door te geven. In ons is geen kracht, maar Gods Woord heeft kracht, dat hoeven wij er niet in te leggen. Zijn Woord zal nooit ledig wederkeren en doen hetgeen Hem behaagt."

'En dit Evangelie des Koninkrijks zal in de gehele wereld gepredikt worden tot een getuigenis allen volken; en dan zal het einde komen... Nog is er tijd.

Als jezus wederkomt, zijn wij dan bereid?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen