Geef ons heden ons dagelijks brood!

Volmaakte volgorde

Geef ons heden ons dagelijks brood! Dat is de eerste van de laatste drie gebeden van het allervolmaakste gebed. Let op de volgorde. Eerst komt de bede om dagelijks brood. Dat is opvallend. Eerst komt het voedsel voor het lichaam. Daarna pas het voedsel voor de ziel. Wij zouden misschien de bede om vergeving van zonden voorop gesteld hebben. Of de bede om verlossing van de boze. Maar de Heere jezus plaatst de bede om brood vóór de andere noden. Ook de volgorde van de gebeden van het volmaaktste gebed is volmaakt.

Alle nooddruft

De Heere jezus heeft daarmee het aardse leven een plaats gegeven in het leven van de christen. Want het gaat niet alleen maar om dagelijks brood. Maar onder die bede verstaan wij het totale levensonderhoud van een mens. Zoals de catechismus het zegt in Zondag 51 'alle nooddruft des lichaams'. Het gaat om voedsel, gezondheid, een dak boven ons hoofd. Dat is niet van minder belang. Het leven op aarde is niette verwaarlozen. Alsof de onderhouding van het lichaam iets minderwaardigs is.

Verwondering

Geef ons! Dat mag niet gedachteloos worden uitgesproken. Ook niet al heb je overvloed! Ook al spreek je het gebed uit voor het eten, terwijl de tafel vol is. Maar het moet een zaak van verwondering zijn. Dat die God in Zijn goedheid ons dag bij dag overlaadt. De geest van het 'materialisme' zien we ook om ons heen. Ons brood, onze vakantie, ons huis, onze boot enz. enz. Dat is alles niet verboden, maar daarin ontbreekt de verwondering.

Afhankelijkheid

Het mag ook geen rechthebbende bede vormen. Overal wordt om brood geschreeuwd. Als een soort vakbondskreet: „Geef!" Als de eisen niet worden ingewilligd gaan westaken. Dat leeft van nature in ons aller hart. Nee, het is geen rechthebbende bede, maar een afhankelijke bede. Schenk ons brood voor deze dag. Dat is een leven in afhankelijkheid. Niet voor twee dagen. Niet voor volgende week. Maar heden! Zoals de Heere jezus zei: „Zijt niet bezorgd tegen de dag van morgen". Dat is zonder vooruit te zien. Dat vergt geloof. En daaraan ontbreekt het zo. De Heere Jezus zegt dan tegen Zijn discipelen: „Gij kleingelovigen!"

Beproeving

Deze bede wordt ook beproefd. In dure tijd en hongersnood. Maar ook bij werkeloosheid of bij moeilijke tijden. Waarbij het tegenzit op je werk of op school. Of een verkering raakte uit. Om dan temidden van deze zorgen en noden naar die God te gaan in gebed. Wij zien het bij de kinderen Israëls in de woestijn. Het manna kregen zij slechts voor een dag: „.. .opdat Ik het verzoeke, of het in Mijn wet ga, of niet' (Exodus 16). Daarin lag een beproeving voor het volk in de woestijn. Maarzo wilde Hij hen dicht bij hen houden.

Misschien zeg je: het maakt wel uit of datje in het rijke westen woont, of dat je in een arm ontwikkelingsland woont. Wij bidden het terwijl de tafel vol is. Is dat niet overbodig om het nog te bidden? Nee, want het is nooit een vanzelfsprekende zaak dat je bord vol is. Ook al woon je in het rijke westen. God kan ons hetzelfde brood ook onthouden. Wat een wonder om te blijven erkennen, dat de Heere het ons alles nog schenkt. Daarvan zegt Jakobus: „Alle goede gave, en alle volmaakte gift is van boven, van de Vader der lichten afkomende, bij Welke geen verandering is, of schaduw van omkering".

Het brood dee levens

Geef ons heden ons dagelijks brood! Deze bede klinkt op een aarde die onder de vloek ligt. Het aardrijk is om uwentwil vervloekt. Doornen en distelen. In het paradijs was er geen gebrek en geen tekort. Een lusthof met oveivloed aan gaven. Maar Adam wilde God als de Enige Oorsprong niet erkennen. En de gevolgen van de zonde zien we. Hongersnoden en ziekten. Christus wilde naar deze ven/loekte aarde komen, om Zich te onderwerpen aan de vloek. Hij heeft gehangen aan het vloekhout van het kruis en het allernoodzakelijkste willen missen. Hij heeft uitgeroepen: „Mij dorst!" Wat heeft het Hem gekost, om Zijn bruidsgemeente te kopen. Hij wilde Zich laten vermalen. Om de spijze van Zijn volk te zijn. Om het Brood des levens te zijn. Opdatzij nietzouden hongeren en dorsten in eeuwigheid. Wat een wonder als het geloof daarop mag zijn. Dan heefteen kind een 'verkregen recht' op dit brood van de Vader. Christus heeft Zijn werk gekocht met ziel en lichaam. Zo hebben zij een kinderrecht ontvangen. Dan is en blijft de kleinste kruimel een wonder van Gods genade. Dat is het rijkste leven op aarde! Om alles zo te mogen ontvangen uit de handen van een goeddoende Vader. Heb jij zo wel eens het 'OnzeVader' gebeden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen