Verslag van de regionale vergadering te Wageningen

Ds. A. F. Honkoop, predikant van de Gereformeerde Gemeente te Wageningen, opent de vergadering op 29 mei. Hij verzoekt te zingen Psalm 119 vers 3 en 9. Vervolgens leest hij Handelingen 1, de verzen 1 - 14 en gaat voor in gebed.

Namens het bondsbestuur spreekt ds. Honkoop een woord van welkom tot alle vrouwenverenigingen uit de regio, de spreker, de kerkeraad, en alle andere belangstellenden.

Vervolgens vraagt hij aandacht voor Handelingen 1 vers 14 „Deze allen waren eendrachtiglijk volhardende in het bidden en smeken, met de vrouwen, en Maria de moeder van jezus, en met Zijn broederen".

De aanwezigen worden in gedachten meegenomen naar de bijeenkomst in Jeruzalem, waarvan in de tekst sprake is. Zij waren eendrachtig bijeen, volhardende in het bidden en smeken. Wat een zegen, als dat ook nu nog zo zou mogen zijn!

Opmerkelijk is dat op deze bijeenkomst óók vrouwen aanwezig zijn. Alle personen, die hier bijeen zijn, hebben Jezus gevolgd tijdens Zijn omwandeling op aarde. Het is groot als wij aan elkaar verbonden mogen zijn door de band der liefde. Het grootste is echter als wij verbonden mogen zijn aan Jezus. Dat is met deze mensen het geval. Zij zijn ontdekt aan hun zonde en schuld, maar zij hebben ook Jezus als hun

Zaligmaker leren kennen. Zij hebben zichzelf leren zien als verloren zondaren, die geen leven hebben buiten Jezus. Zo zijn zij met elkander verbonden aan de Persoon van de Zaligmaker.

Maar met alle ontvangen zegeningen hebben zij toch nog een gemis: zij zien uit naar de komst van de Heilige Geest, die hen bij herhaling is toegezegd. Daaromzijn zij biddende en smekende.

Wij zijn vaak snel uitgebeden. Wij verwachten, dat God op een enkel gebed wel zal geven wat wij wensen. Maar van deze vrouwen staat geschreven, dat zij volhardende zijn in het bidden en smeken. Bidden èn smeken: daar klinkt hun gemis nog sterker in door.

En het is niet tevergeefs geweest, want in Jeruzalem is het Pinksteren geworden.

Ook bij ons zal het, als de Heere het geeft, weldra Pinksteren zijn. Er is echter onderscheid of het alleen een uitwendig feest zal zijn of een innerlijke ervaring: of die Geest ook in ons hart is gegeven.

Door die Geest mogen wij weten wat wij van God hebben ontvangen; Hij verzegelt de weldaden van God verkregen.

De Heere geve ons een heilig verlangen om die Geest te mogen ontvangen. Dat ook wij zouden bidden en smeken en daarin volharden. Hierna laat ds. Honkoop zingen Psalm 81 vers 7: „Op uw noodgeschrei deed Ik grote wond'ren".

Pe Luisterlijn

Vervolgens krijgt de heer P. de Raaf, koördinator van de Luisterlijn, gelegenheid tot het houden van zijn referaat, getiteld: 'De Luisterlijn, uit de nood geboren'.

Wat is de Luisterlijn? Niet voor iedereen is dat duidelijk. Dat blijkt wel uit vragen, die soms bij de Luisterlijn binnenkomen, zoals: „Van welke predikant kan ik een bandje beluisteren? " of: „Hoe kan ik in kontakt komen met dat of dat meisje? " De doelstelling van de Luisterlijn is: telefonische dienstverlening aan leden en doopleden van de Gereformeerde Gemeenten. Het gaat dus niet om hulpverlening. Daar zijn andere instanties voor. De bedoeling van de Luisterlijn wordt het best getypeerd door de onderschriften van het logo: „Ik heb geen mens" of „Ik kan mijn probleem aan niemand zeggen". Bij de

Luisterlijn kan men terecht met vragen en problemen die men aan niemand anders kan of durft voor te leggen.

Bij de Luisterlijn luistert men anoniem. Is het met anonieme brieven zo, dat men daar beter niet op in kan gaan, bij de Luisterlijn is anonimiteit juist het uitgangspunt.

Hebben die mensen, die de Luisterlijn bellen dan geen familie of gezin om mee te praten? Er zijn inderdaad mensen die dat niet hebben of daarmee niet kunnen praten.

Ontstaan

Hoe is de Luisterlijn ontstaan? De laatste jaren kwamen er geregeld signalen binnen bij onder andere ds. Van Aalst, de Stichting 'Helpende Handen' en de Jeugdbond. Die signalen wezen op een grote nood in de gemeenten.

De liefde in de gemeenten verkoudt. Er is meer lijden maar minder medeleven. Hieruit blijkt, dat het oordeel begint van het huis Gods.

De vraag rijst dan of je daar iets aan moet doen, of dat je de zaak op zijn beloop moet laten. Er zijn toch wegen via de bestaande hulpverleningsinstanties of via de ambtsdragers?

Reeds vele jaren bestaan er zogenaamde SOS-lijnen. Het probleem met deze lijnen is echter, dat men hier geen bijbels verantwoorde antwoorden en adviezen krijgt. De stap naar de ambtsdragers is voor velen, althans in eerste instantie, te groot.

Een en ander heeft ertoe geleid, dat het deputaatschap Algemene Diakonale Zaken het plan heeft opgevat om de Luisterlijn op te zetten teneinde mensen van een bijbels gefundeerd advies te kunnen voorzien. De Generale Synode van 1992 heeft ermee ingestemd om de Luisterlijn bij wijze van experiment van startte laten gaan. De Generale Synode van 1995 zal beslissen of de Luisterlijn wordt voortgezet.

Hoe is de Luisterlijn georganiseerd? Er is een koördinator aangesteld en er zijn (via de kerkeraden) vrijwilligers geselekteerd, die als telefonisten moeten optreden. Een bepaalde opleiding is hiervoor niet nodig. Doorslaggevend is, dat de vrijwilligers beschikken over de nodige levenswijsheid, gekoppeld aan een bijbelse bewogenheid met hun naaste. Verder moeten zij kunnen zwijgen en moeten zij stressbestendig zijn.

De vrijwilligers worden terdege voorbereid op hun taak. Verder worden zij op de hoogte gehouden van de aktuele maatschappelijke en ethische problemen.

Anonimiteit

Hoe wordt de anonimiteit gegarandeerd? De gesprekken worden niet gevoerd bij de vrijwilligers thuis, maar in een telefodnkamer 'ergens in het Rijnmond-gebied'. Om het adres geheim te houden, is ook gekozen voor een 06-nummer, ook al roept dit misschien ongewenste associaties op.

Het logo is geplaatst in vrijwel alle kerkelijke bladen, die binnen de Gereformeerde Gemeenten verschijnen. Niet in het RD omdat de doelgroep van de Luisterlijn beperkt is tot de Gereformeerde Gemeenten.

De gesprekken

Het voeren van een telefoongesprek is vaak uitermate spannend, zowel voor de beller als voor de telefonist. Soms is luisteren alleen al voldoende. De beller is dan al blij, als hij zijn hart eens heeft kunnen luchten. Als de beller echter met een probleem komt, dan is het nodig dat de telefonist zich daarin inleeft om een oplossingsrichting te kunnen zoeken. Soms moet de beller worden doorverwezen naar de kerkeraad of naar een hulpverlenende instantie.

Problemen, die via de Luisterlijn aan de orde komen, betreffen voornamelijk eenzaamheid, schuldgevoel,

konflikten met ambtsdragers, relaties en seksualiteit, verslaving en dergelijke.

Uit de gesprekken komt in het algemeen naar voren, dat de eenzaamheid enorm is onder jong en oud. Verder blijkt dat het voor velen erg moeilijk is om naar ambtsdragers toe te gaan („die hebben toch al genoeg aan hun hoofd"). Wij moeten de ambtsdragers echter meer mee laten delen in onze blijdschap en droefheid.

De verwoestende gevolgen van de zonde zijn alom waarneembaar. De grootste nood is echter, dat de weg van Psalm 86 zo weinig meer wordt bewandeld: „Ik ben gewoon, in bange dagen, mijn benauwdheid U te klagen". Dan zou de Luisterlijn het minder druk hebben.

Op verzoek van de heer De Raaf wordt gezongen Psalm 86 vers 4 en 9. Tijdens het zingen wordt een kollekte gehouden ten bate van de vakantieweken voor gehandicapten. Hierna is het pauze.

Sluiting

Na de pauze verzoekt ds. Honkoop te zingen Psalm 1 36 vers 26. Hij deelt mee, dat de kollekte ƒ 1.044, heeft opgebracht

Daarna geeft hij het woord aan mevrouw A. de Witte-Hooglander, die het gedicht 'Onze naaste in nood' voordraagt.

De heer De Raaf geeft vervolgens antwoord op een groot aantal ingediende vragen.

Tenslotte betuigt ds. Honkoop namens het Bondsbestuur dank aan allen die aan de avond hun medewerking hebben gegeven.

In zijn slotwoord zegt hij dit soort bijeenkomsten zeker niet te willen afkeuren. Wij moeten er echter niet op uit zijn om onszelf te zoeken, maar het mt gaan om de eer des Heeren.

De vergadering wordt gesloten door de heer De Raaf, die nog laat zingen Psalm 73 vers 13 en voorgaat in gebed.

Amersfoort

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen