GEDICHT BELICHT
Dit gedicht is de laatste tijd wat in opspraak geraakt. Het geldt als één van de beste en bekendste verzen van de dichter P. N. van Eyk (1887-1954), maar hij schijnt in eerste instantie zonder nadere verantwoording hier een bron naverteld te hebben. En dat geldt als plagiaat, ongeveer het ergste wat een schrijver of dichter doen kan. In latere versjes van het gedicht heeft Van Eyk overigens wel aangegeven, dat hij een oud verhaal doorgeeft. Hij deelt immers mee wat een Perzisch edelman vertelt...
Hoe die kwestie ook precies in elkaar zit, het gedicht geeft een levenswijsheid door die het waard is om ter harte te worden genomen. Het heeft bovendien in zijn pure eenvoud een vormkracht, waardoor de boodschap wel op een indringende wijze móét overkomen. Een tuinman schrikt van de Dood, door hem gezien; hij vlucht ver weg, maar juist naar die plaats waar de Dood hem halen moet. De moraal: de dood kun je nooit ontlopen. Hij komt precies op de tijd en de plaats die voorbeschikt is. Voor Van Eyck was dit de hoogste levenswijsheid: verzoen je met de dood; dan kan die je ook nooit verrassen. Voor de dichter is de dood als het natuurlijke levenseinde de króón op het leven. Van Eyck had de dood een plaats gegeven in zijn levensbeschouwing. Daardoor kon hij dit oude oosterse verhaal ook zo buitengewoon trefzeker weergeven. Maar als dit het enige is wat gezegd kan worden, blijft het toch een armzalige 'waarheid'. Enerzijds mag dit gedicht ons tot bezinning zijn. Het is de mens gezet eenmaal te sterven. Dat wordt op een ontroerende wijze duidelijk gemaakt.
Anderzijds is duidelijk dat de dichter geen bijbelse oplossing aandraagt voor het ontzaglijke van het feit, dat de dood in jouw en mijn leven zeker zal komen.
Gods Woord zegt ons dat we moeten leren sterven voor het sterven wordt. Sterven aan ons eigen ik. Zo alleen zullen we het leven vinden in de Heere jezus Die vrijwillig en onschuldig de dood is ingegaan. Hij deed dat voor mensen die niet anders dan de eeuwige dood verdiend hebben. Mag je iets kennen van Zijn middelaarswerk ook voor jou? Dan blijft de dood wel een laatste vijand, maar mag je ook ervaren dat hij een doorgang is tot het eeuwige leven in Christus.
Wees daarom niet als deze tuinman, die de dood denkt te ontlopen, maar leer je dagen tellen opdat je een wijs hart bekomt. En vlucht tot Christus, Die door Maria Magdalena werd aangezien als een tuinman maar Zich met één woord openbaarde als de Opgestane Die de dood definitief heeft overwonnen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 21 juli 1995
Daniel | 32 Pagina's