'Buitenaf' en 'Binnenuit'

Een huishouden in het binnenland van Irian is bewerkelijker dan in Nederland. Als je dan ook nog aan twee kleuters lesgeeft, kun je het niet zonder hulp in de huishouding stellen. Ik prijs me gelukkig met m'n twee hulpen: Elisabet en Derewina. Allebei getrouwd meteen theologisch student.

Een paar weken geleden is Elisabet bevallen. Een zoon. En na twee weken stond ze al weer op de stoep, met de kleine Nahasson in het net op haar rug.

De andere hulp, Derewina, heeft het er moeilijk mee. Ze is al twee keer bevallen. Beide keren overleed het kind binnen één dag. Daarom zei ik tegen haar: „Ik hoop dat jij en je man ook nog eens een gezond kind mogen krijgen". Ze begon te huilen. „Dat kan nooit meer voor ons, want ik ben immers door een oom vervloekt".

„Maar Derewina, je weet toch dat God veel machtiger is dan de satan en zijn boze machten? " Mijn woorden landden niet. Ik besloot er later nog eens op terug te komen. Ik moest denken aan onze catechismus. Daarin gaat het over de strijd tegen onze doodsvijanden: de duivel, de wereld en ons eigen vlees. Zou de strijd in Irian soms meer gericht zijn op de vijanden van buitenaf? En in Nederland meer op de vijand van binnenuit?

De catechismus houdt Yali's en Nederlanders hetzelfde gebed voor in deze strijd: „...zo wil ons toch staande houden en sterken door de kracht van Uw Heilige Geest, opdat wij in deze geestelijke strijd niet onderliggen, maar altijd sterke wederstand doen, totdat wij eindelijk ten enenmale de overhand behouden" (antwoord 127). De Heidelberger, aktueel in Holland en Yalimo in 1995.

Edith van Kranenburg, Irian Jaya

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen