Reformatorische jongeren en mensenrechten

Dit voorjaar is op een aantal +12 verenigingen nagedacht over de rechten van de mens. Dit naar aanleiding van 'Reporter', een uitgave van het Reformatorisch Dagblad bestemd voor jongeren.

In het kader van de herdenking van de bevrijding verscheen een nummer over de bevrijding. Als aktuele spits werd gekozen voor bezinning op de rechten van de mens in de wereld. Door middel van een enquete werd de jongeren ook gevraagd hoe ze over de situatie van hun eigen mensenrechten dachten en of ze zich daarin bedreigd voelden.

De jBGG werkte aan deze uitgave mee en heeft de krant op de +12 verenigingen verspreid met de vraag de inhoud te bespreken en de enquete in te vullen.

'Reporter' is een onderdeel van het projekt 'Krant in de klas'. De Stichting 'Krant in de klas' gaat uit van de Nederlandse Dagbladpers en heeft als doel het krantlezen van jongeren te bevorderen. Twee leden - Marjon en Wilma - van de +12 vereniging 'Hananja' uit Slikkerveer werden uitgenodigd om de offiële overhandiging van de uitslag aan premier Kok bij te wonen. Daarbij kregen ze de gelegenheid hun mening toe te lichten. Het rapport wordt dit najaar gepresenteerd op het kongres 'Jongeren en mensenrechten' in Stockholm.

We zijn blij dat op deze wijze ook het geluid van reformatorische jongeren gehoord kon worden. Het werd voor Marjon en Wilma een (in)spannende dag. We hebben hen gevraagd hun ervaringen aan de 'Daniël'-lezers door te geven. Wij gingen maandag 15 mei namens de +12 vereniging 'Hananja' van de Gereformeerde Gemeente te Slikkerveer en het R.D. mee. Ik mocht iemand uitkiezen en dit werd dus Marjon.

's Morgens moesten we al om half negen op school zijn, want we zouden opgehaald worden door Reporter-koördinator A. van Stuijvenberg. Hij had pech met zijn auto, dus werd dit kwart over negen. Toen hij er was, reden we naar NS-station Zoetermeer en gingen we per trein verder naar Den Haag. Toen we daar kwamen, moesten we nog even lopen en zoeken naar het Perscentrum 'Nieuwspoort' (een heel bekend perscentrum op het Binnenhof).

Daar aangekomen werden we hartelijk ontvangen door verschillende journalisten, mensen van de radio en medewerkers van het R.D., de heer P. Fiedelij Dop (direkteur) en een ober met koffie en cake! Dat ging er wel in na zo'n reisje! Hierna werden we (Marjon en ik) even 'toegesproken' door de samensteller van het rapport 'Nu mag jij het zeggen - jongeren van 12-18 jaar over de Mensenrechten' en dooreen paar R.D.-medewerkers. Zij vroegen ons ons christelijk standpunt te verdedigen, wat we natuurlijk beloofden. Daarna kregen we even tijd om onze 'toespraak' voor te bereiden. Marjon koos voor 'Reformatorische jongeren mogen niet worden gediskrimineerd omdat ze andere kleren dragen of anders denken'. Ik koos voor 'Ongeboren leven mag niet worden gedood'. We moesten de reden aangeven waarom we voor zo'n onderwerp gekozen hadden, en deze (vanuit onze christelijke overtuiging)

verdedigen. Later zijn we meer met hel onderwerp van Marjon verder gegaan, omdat de journalisten en mensen van de radio daar meer interesse voor toonden. Lang tijd hadden we niet om ons voor te bereiden, want er kwam al gauw iemand van de radio om ons te interviewen. Hij stelde ons verschillende vragen. Toen dit gebeurd was, gingen we met de andere zeven jongeren kennismaken. Dit verliep heel vlot, en niemand lachte ons uit omdat we een rok aanhadden of maakte een opmerking. Om elf uur begon de bijeenkomst. Peter Fiedelij Dop liet ons verschillende uitslagen zien over opstellen die jongeren gemaakt hadden. Een zal ik er opschrijven:

Vrede en vrijheid

Iedereen heeft het recht op vrijheid, zoals arme mensen in oorlogslanden op blijheid.

Dat ze kunnen zeggen wat ze willen zeggen, maar vooral dat ze hun wapens neerleggen.

Hou op met schieten en vechten, want alle mensen hebben rechten, je doet onschuldige mensen veel pijn, als ze weer een familielid kwijt zijn. Hou er eens mee op, want de VN komt er voor op. Voor alle onschuldige mensen, die in hun diepe hart kijken door lenzen,

die hopen op vrede en vrijheid. (gedicht van een meisje van twaalf jaar).

P. Fiedelij Dop liet allerlei meningen zien: Nederland is te gastvrij voor jongeren, je moet op je vijftiende brommer mogen rijden, iedereen moet z'n mening kunnen geven enzovoort.

Hierna werd het woord gegeven aan de heer W. F. de Pagtervan de Nederlandse Dagbladpers. Hij hield een toespraak tot de 'jonge Dagbladlezers', de geachte ministerpresident, Herman van Veen, dames en heren, belangstellenden, kontaktpersonen en medewerkers van de Stichting 'Krant in de Klas' (Kik). Toen hij klaar was, hield Herman van Veen een toespraak 'namens de jongeren'. Hij eindigde met deze woorden: 'Jongeren zullen hun stem laten klinken, het is nu aan volwassenen deze te willen horen'.

Het woord was toen aan ons. Om de beurt moesten we achter een katheder gaan staan en ons standpunt verdedigen. Ik was eerst en verdedigde dus ons standpunt over abortus. We moeten dit afwijzen, want God heeft in Zijn Woord gezegd: 'Gij zult niet doden'. Een ongeboren leven heeft recht op leven, maar heeft niet het recht om als een stukje oud vuil weggegooid te worden. Toen ik klaar was, was Marjon aan de beurt. Zij zei: 'We moeten ons als christenen kunnen gedragen, zonder dat we uitgelachen of nagewezen worden. Ook al leven we (als het goed is) anders dan de rest van ons volk. Toen ook de rest van de jongeren geweest was, (eerst hebben we het rapport aan premier Kok overhandigd), hield premier Kok een toespraak. Hij vond, zei hij, het fijn dat wij onze meningen gegeven hadden en beloofde dat hij ze ook aan de

Tweede Kamer voor zou leggen. Daarna hield de heer W. F. de Pagter nog een toespraak en hij eindigde met deze woorden: „Voor de bevordering van dialoog met de jeugd bieden De Nederlandse Dagbladpers en 'Krant in de Klas' u vanaf nu een drankje naar keuze aan".Dit was ook zo, en onder het genot van het drankje werden we eerst door het R.D. geïnterviewd.

Daarna interviewden nog een paar journalisten en mensen van de radio ons en moesten we zoals je in de krant kon zien, met minister Kok op de foto.

Toen we gegeten hadden, konden we weer naar huis gaan, maar we hadden nog lang geen zin. Dus hebben we met meneer Van Stuijvenberg het Binnenhof en Den Haag verkend en hebben we een kommissievergadering in de Tweede Kamer bijgewoond. Na deze vermoeiende dag was het fijn weer thuis te zijn, maar het zal een dag blijven, die we niet gauw zullen vergeten!

Deze dag hebben wij ons christelijk standpunt mogen verdedigen. God geve dat onze meningen, die we gegeven hebben nog eens toegepast mogen worden in ons land... Bid Hem daarom!

Drievliet/Slikkerveer

Wilma de Vreugd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen