Ik sprak haar taal niet....\

haar taal niet... Vannacht is onze oude buurvrouw gestorven. Ze zat meestal voor haar huis. En bijna elke dag kwam ik er langs. Ze groette dan vriendelijk. Ze leerde mij teruggroeten in haar eigen taal.

Maar de laatste dagen zat ze er niet meer. Ik dacht: ze is vast naar haar familie. Tot op een avond plotseling de stilte van de Afrikaanse nacht verbroken werd. Een luid gejammer en geklaag. Uren achtereen. Wat een verdriet.

Onze oude buurvrouw was gestorven... Onwillekeurig dacht ik aan de bekende regels 'Mijn buurman is vannacht gestorven, en ik heb niets tot zijn behoud gezegd". Een variatie op hetzelfde thema: 'Mijn buurvrouw is vannacht gestorven en ik heb niets tot haar behoud kunnen zeggen...' Ik sprak haar taal niet. Ik kon, helaas, haar

hart niet bereiken. Ik dacht aan Nederland, jij spreekt dezelfde taal als je buurman of buurvrouw. Dan ben je erg bevoorrecht. Want de taal hoeft dan geen hinderpaal te zijn om met hen over God te praten. Wat een verantwoordelijkheid heb je dan voor de mensen in je eigen omgeving. Daar zal de Heere op terugkomen. En dan zul je niet kunnen antwoorden: '...en ik heb niets tot zijn of haar behoud kunnen zeggen...'

Guinée,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen