Christelijke beroepscode

De Christelijke Beroepscode is verkrijgbaar bij het Bondscentrum.

Wat is een beroepscode eigenlijk? En als het gaat om een taak in de gezondheidszorg, dat is toch typisch een werk van barmhartigheid? Daartoe roept Jezus op in Lukas 10:37. Waarom dan voor werkers in de gezondheidszorg een christelijke beroepscode opgesteld? Kortom: r is reden genoeg om aan deze code aandacht te besteden.

Beroep en beroepscode

Het woord beroep duidt op een maatschappelijke werkkring. Voor die werkkring heeft de beroepsbeoefenaar de vereiste bekwaamheid en bevoegdheid gekregen. Om arts te worden, volg je een medische opleiding aan de universiteit. Als die opleiding is voltooid, leg je een eed af om te worden ingeschreven in het artsenregister. Daarmee ben je dan wettelijk bevoegd tot het uitoefenen van de geneeskunst. Zo moet je als verpleegkundige of verzorgende zijn gediplomeerd om zelfstandig je taak te mogen verrichten.

Beroepsbeoefenaren hanteren vaak een bepaalde maatstaf. Die hebben ze onderling afgesproken en daaraan zijn ze te herkennen. Een röntgenfoto wordt in Groningen op dezelfde manier gemaakt als in Maastricht. Een beroepscode geeft aan welke regels er binnen een bepaalde beroepsgroep gelden en waaraan men zich dient te houden. Als je daarvan afwijkt, moet je je verantwoorden tegenover je kollega's. Bovendien weet de samenleving met de beroepscode wat ze kan verwachten van die beroepsgroep.

Christelijke beroepscode

De Kommissie Verzorgende Beroepen van onze Jeugdbond heeft met vier andere organisaties gewerkt aan een christelijke beroepscode voor verpleegkundigen en andere werkers in de gezondheidszorg. Deze vijf organisaties vertegenwoordigen ongeveer vijfduizend werkers. De code is van belang voor alle werkers die beperkingen zien in het zelfbeschikkingsrecht van artsen, verpleegkundigen/verzorgenden en patiënten.

In de christelijke beroepscode wordt een samenvatting gegeven van de christelijke waarden en normen voor de praktijk van de zorgverlening: naastenliefde, barmhartigheid en beschermwaardigheid van het leven. Vanuit dat principe willen christenverplegenden en - verzorgenden zich inzetten voor de verlichting van het lijden. Dat geldt ook als artsen en kollega's de dood als enige oplossing zien voor de patiënt. De christelijke beroepscode wil ook voorkomen dat andere codenormen - die uitgaan van het zelfbeschikkingsrecht en het 'kwaliteit van leven-denken' - een monopoliepositie krijgen. De code wil de rechtspositie verbeteren van verplegenden/ verzorgenden die vanwege gewetensbezwaren een beroep moeten doen op het recht om bepaalde opdrachten te weigeren.

De christelijke beroepscode laat zien dat moderne rechten van patiënten en verpleegkundigen/verzorgenden niet in strijd zijn met Gods geboden. In de achtereenvolgende hoofdstukken gaat het om een algemene inleiding (1), principiële uitgangspunten (2), richtlijnen voor de vereiste kennis en vaardigheden (3), de relatie met de patiënt (4), de relatie met kollega's, leidinggevenden, andere opdrachtgevers en de organisatie (5), de maatschappelijke verantwoordelijkheid (6) en een samenvatting van de verwoorde waarden, normen en gedragsregels (7).

Van harte aanbevolen; zeker voor degenen die in opleiding zijn of gaan is deze beroepscode onmisbaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen