Never again

Boven de ingang van het vernietigingskamp Auschwitz stond te lezen: 'Arbeit macht frei'. Vertaald: 'Werken maakt vrij'.

Wat een leugen! Tijdens het naziregime gingen duizenden door die poort. Ze hebben gewerkt tot ze er bij neervielen. Letterlijk! Tot ze stierven van honger en uitputting. Of tot ze in elkaar werden getrapt door SS-laarzen. Uiteindelijk vergast... verbrand... Gruwelijk! Ongelooflijk! Maar toch... waar.

’Dit nooit weer', zei men na de oorlog: 'Never again!'. In een grote gedenksteen werden deze woorden gebeiteld. En men méénde het! Dit mocht echt nooit weer gebeuren. Maak de balans eens op na vijftig jaar: oorlogen, martelingen, onderdrukkingen, Bosnië, Golfoorlog, Ruwanda... Never again?

Helaas klopt again and again beter: telkens weer. De wereld is niet beter geworden. We zijn ten diepste geen haar veranderd.

Vind je dit doemdenken? Daar zou inderdaad reden toe zijn als hier een punt stond. Maar Gode zij dank mag jij meer weten: et Evangelie van Gods reddende genade! Voor mensen die again and again zondigen. Het Evangelie van de grote Vredevorst. Hij geeft ware vrede. Aan wie? Aan degene, die niet 'arbeit'(daardoor word je nóóit vrij), maar gelooft in Hem, Die de goddeloze rechtvaardigt (Romeinen 4:5).

Voor allen die Zijn verschijning hebben liefgekregen komt straks de grote bevrijdingsdag. Het eeuwige vrederijk!

Daar geldt inderdaad voor alle lijden, zonde, moord, onderdrukking, haat, bedrog, lasteren dood: Never again! Dan is het eeuwig... shaloom!

H. van Groningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen