Vis en graten

Misschien is het je ook wel eens overkomen. Je bent in het buitenland. En je komt daar in kontakt met medechristenen. Het gesprek gaat fijn. Het klikt. En er is over en weer herkenning ov? r wezenlijke zaken. En naarmate je langer met elkaar praat, ervaar je ook echte verbondenheid.

Natuurlijk wist je wel dat onze belijdenis zegt dat 'deze heilige Kerk verspreid en verstrooid is door de gehele wereld', maar nu je het zelf in de praktijk meemaakt, is het toch anders. En dan ineens doen die anderen iets waarmee ik, met mijn Nederlandskerkelijke achtergrond, de grootste moeite heb. Ze gaan op zondagmiddag heerlijk dineren in een restaurant of met de trein op familiebezoek, je kunt het daar best wei eens moeilijk mee hebben, je had het ook helemaal niet verwacht van mensen met wie je je zo verbonden voelde.

Misschien wel goed om dan door te geven wat die ervaren zendingswerker zei, toen ik het met hem hierover had.

Hij wees me er op in zo'n geval niet zo gauw de integriteit van de ander in twijfel te trekken. Hij zei: doe nou maar hetzelfde wat iemand doet die vis eet. Hij haalt zorgvuldig de graten er uit en legt die op de rand van het bord. En hij zegt achteraf toch dat hij vis gegeten heeft, ook al heeft hij een deel ervan niet opgegeten.

Dezelfde man was het ook die wel eens tegen me zei, als ik voor een belangrijke beslissing stond en niet goed wist welke keus ik moest maken:

„Bij mist niet uitvaren". Het zou me eigenlijk niets verbazen als blijkt dat zo'n zendeling uit een vissersdorp afkomstig is.

Waddinxveen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen