In dienst van de koning

deel 1

Op een druilerige vrijdagmiddag hebben de kinderen bij meester Dankhorst helemaal geen zin meer om nog iets te doen. De meester heeft al geprobeerd om ze aan het werk te krijgen door een leuke tekenopdracht te geven. Maar op de één of andere manier blijft er een beetje een nare sfeer in de klas hangen.

Eigenlijk komt dat niet door het weer. Het is ook niet, omdat het aan het einde van de week is. Er is iets anders; iets dat al een hele tijd speelt in de klas. Er zijn enkele kinderen die anderen erg plagen. En het verdrietige is, dat ze precies die kinderen plagen, die heel erg hun best moeten doen op school. Die kinderen, die soms niet zo goed weten hoe je een woord moet schrijven of die wel eens iets verkeerd lezen. Deze kinderen worden geplaagd en uitgelachen. Dit gaat zelfs op een heel geniepige manier door tot in de klas. Meester Dankhorst heeft het al een hele tijd gevoeld. Maar toen de moeder van Harm bij hem was komen klagen omdat haar kind thuis al maar huilde en heel naar droomde, wist de meester zeker dat hij er iets aan doen moest. Maar wat?

Op deze regenachtige middag weet hij het opeens. Hij zal de kinderen een verhaal vertellen. Een verhaal dat hen duidelijk maakt dat het niet eerlijk is om neer te kijken op andere kinderen. Een verhaal ook, waarin naar voren komt dat de Heere dat niet goed vindt.

De meester ziet wel, dat de kinderen niet echt bij de opdracht zijn.

Niemand is er enthousiast mee aan het werk gegaan. Als Toos al het derde vel tekenpapier uit de kast heeft gehaald en Tim niets anders doet dan bij de puntenslijper staan, vindt de meester het welletjes.

‘Luister eens, allemaal', begint hij streng. 'Zo kan het niet langer. Ruim allemaal je tekenspullen maar op en ga met je armen over elkaar zitten.' Beduusd beginnen de kinderen hun papier en potloden op te ruimen. Wat is er aan de hand? Ze hebben nog geen half uur getekend, terwijl de meester eerst zei dat ze de hele middag hadden om het af te maken. 'We krijgen vast straf, omdat we niet doortekenden', fluistert Martin tegen Tim. 'Hij is heel boos', mompelt Tanja tegen Marjan. De kinderen weten niet, hoe snel ze alles weg moeten bergen. Als iedereen stil zit, gaat ook meester Dankhorst rustig zitten op de punt van zijn bureau. 'Ik ga jullie een verhaal vertellen', zegt de meester. 'Maar voor ik begin, stel ik jullie een vraag, jullie moeten proberen om het antwoord op die vraag te geven. Je mag er tot maandag over denken. Dan zullen we samen gaan praten over het antwoord. Nu mag niemand het zeggen. Als ik het verhaal verteld heb, gaan we eindigen en mogen jullie naar huis. De vraag is: Wat kunnen wij uit dit verhaal leren? '

Sommige kinderen vinden het heel spannend. De meester kan prachtig vertellen. Zou het iets worden over ridders? Zouden ze moeten onthouden hoe de ridder heet? Of zou het over het milieu gaan en moeten ze nu goed de krant lezen om het antwoord te vinden? Toch zijn er ook kinderen, die voelen dat het niet zomaar een verhaal is. De meester is echt ergens boos over. 'Luister maar.'

ledereen gaat recht zitten. De meester begint te vertellen.

De vertelling

‘Er was eens een koning, die over een heel mooi land regeerde. In het land waren veel dingen om van te genieten: er waren prachtige bomen, mooie geurende bloemen en grote huizen. Alle mensen in het land hielden van de koning en van elkaar, ledereen was blij, dat hij voor de koning mocht werken, ledereen had ander werk. Er waren heel knappe professoren, die allerlei nieuwe dingen bedachten. Er waren schoolmeesters en - juffrouws, die de kinderen veel leerden. Er waren winkeliers, die er voor zorgden, dat iedereen eten kon kopen. Er waren boeren, die melk en vlees leverden. Er waren tuinlieden die bij de plantsoendienst werkten en alles keurig schoonhielden. ledereen had wat te doen in het land van deze koning: de heel knappe mensen, die dingen wisten die bijna niemand wist en de mensen, die heel goed met hun handen konden werken. Er was vrede en geluk in het koninkrijk.

Dat bleef helaas niet zo. Op een dag deed een buurvolk een inval in het land. Het was een machtige vijand, die het hele land ging bezetten.

wordt vervolgd

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen