Stil zitten
Men zegt dat hij er jarenlang heeft gezeten. Op een stenen pilaar. In Syrië. Hij heette Simeon en leefde in de vierde eeuw. Hij was trouwens niet de enige. Er waren meer kluizenaars die zich terugtrokken in de woestijn. Ze voelden zich niet zo thuis in de wereld. Evenmin in de kerk. Ze hielden zich daarom - alleen of in groepjes - bezig met bijbellezen, meditatie en gebed. Ze werden de voorlopers van de monniken.
Het voorbeeld van Simeon is erg extreem, je zou veel kunnen afdingen op wat die kluizenaars deden. Eén ding hadden ze echter wel begrepen: dat God Zich openbaart in de stilte. Denk aan Elia.
Zet daar ons leven eens naast. Wij worden niet zelf wakker, wij wórden gewekt door een wekker. Snel wassen, aankleden, eten en naar school of werk. 's Middags wat drinken, gauw even naar de bieb, eten, huiswerk maken en naar bed. Zes dagen achter elkaar. Zondag is een mooie dag om even uit die sneltrein te stappen. Zo, dan kunnen we er weer een weekje tegenaan. Ik denk dat Simeon ons met verbazing zou vragen: kennen jullie de stilte nog?
Hoe komt het dat we iedere week weer in die maalstroom terecht komen? Eén van de oorzaken is de komst van de komputer. Niet iedere sekönde telt, maar iedere mikrosekonde. Als je je komputer één dag nieuw hebt, is hij alweer verouderd. Het transport wordt ook steeds sneller: over een poosje duurt een treinreis Amsterdam-Parijs nog maar drie in plaats van vijf uur. En als de kruidenier op de hoek het bedrag op een papiertje uitrekent, staan we ongeduldig te denken hoe snel het bij de supermarkt gaat, waar ze van die mooie leespennen hebben, je zou verwachten, dat we door al die tijdbesparende ontwikkelingen meer rust kregen, maar het lijkt alsof iedereen het alleen maar drukker krijgt. We komen steeds meer tijd tekort. Simeon had zeeën van tijd.
Door die onrust vliegen we van hot naar her. De Engelsen noemen dat 'to zap': racen, zoeven. Het is inmiddels al een Nederlands woord geworden: 'zappen'. Dat slaat dan op het kiezen van steeds verschillende tv-programma's met een afstandbediening. Ik denk dat 'zappen' een van de meest kenmerkende trekken is van onze tijd. Je kiest waar je zin in hebt, en als je het zat bent, zoek je iets anders. Simeon hoefde niet te kiezen.
Bestaat er misschien ook niet zo iets als 'zappen' in onze gezindte? Als je de krant leest, dan kun je iedere zaterdagavond naar talloze bijeenkomsten. De ene keer ga je hierheen, dan weer ergens anders heen. Het moet vooral vrijblijvend zijn, je moet niet verplicht zijn om er altijd te zijn. Wie heeft er niet een stapeltje van minstens vijf boeken naast zijn bed liggen? Nu eens dit boek een paar bladzijden, dan weer dat boek een hoofdstukje. Niet altijd hetzelfde boek, dat houden we niet vol.
En wie kan een half uur lang zijn gedachten op één punt koncentreren? Onze gedachten vliegen net als wijzelf overal heen. Koncentratie op een preek van een uur is bijna onmogelijk. En in het onderwijs werken we er ook aan mee: straks mogen de leerlingen in de bovenbouw zelf kiezen welke lessen ze volgen.
We ontkomen niet aan de tijdgeest. We zitten er midden in. Maar het ergste is dat we dat bijna niet beseffen. In de meest alledaagse dingen leven we volgens het schema van de wereld. Het zou al goed zijn als we ons dat realiseren. Wat moeten we doen? Een mogelijkheid is om met Simeon ons in alle stilte terug te trekken en het gewone leven te laten voor wat het is. Dat is, denk ik, niet de juiste weg. De Heere vraagt van ons om onze taak in dit leven op ons te nemen. Maar juist daar binnen moeten er rustpunten zijn. Momenten waarop we onze bezigheden laten rusten en overdenken wie wijzelf zijn, wie God is en wie Christus is, en wat Zijn wil voor ons leven is. Bijbelstudie, meditatie en gebed. En dan niet alleen op zondag. Maar elke dag weer. Die tijd is, als God hetzegent, geen verloren tijd, maar eeuwige winst.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 maart 1995
Daniel | 32 Pagina's