Alles went!
Abortus! Het is erg, maar er is al zoveel over gepraat. Alles went... Euthanasie! Je schrikt soms, maar het gaat zo geleidelijk allemaal. Alles went...
Hongersnoden! Vreselijk als je die foto's ziet van uitgemergelde lichamen, maar... alles went. Aardbevingen! Waar was die laatste ook alweer? Ver weg in ieder geval en... alles went. De Bijbel! Misschien zijn er wel tien in huis? Een wonder, maar... alles went.
De zondag! Woord-verkondiging: „Zie Ik sta aan de deur en Ik klop..." Voor de zoveelste keer! Ach... alles went.
Onbekeerd! Een oude vrouw: „Vroeger raakte het Woord me weieens. Nu nooit meer. Ik wacht het maar af..." Vreselijk! Onbekeerd en afwachten, omdat... alles went.
Schrik jij er weieens van dat alles went? Laat het daar niet bij. Na een paar keer schrikken, schrik je ook daar niet meer van. Wat dan? Toch wennen, maar dan wel zo: Gewen u toch aan Hem en heb vrede..." (Job 22:21 a). Wat er dan gebeurt? Dan spel je je naam:
„Zondaar...” Daar wen je nooit aan. Dat blijft pijn doen: „Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen.., ? "
Maar je leert ook een andere Naam spellen: jezus... Dat is: Zaligmaker! En dat voor mij...!! Wat een verwondering! Wat een aanbidding: „Ik dank God, door Jezus Christus...!"
Daar wen je ook nooit aan. In geen honderdduizend jaar. Daar is een eeuwigheid voor nodig.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 17 maart 1995
Daniel | 32 Pagina's