Komend voorjaar

Er Iuitigt een vertenigei i in de lucht. Er dwarrelt een verdwaalde vlucht van kleuren langs de wegen. Er gaan gedempte woorden rond en uit den overvollen grond komt n ieuwe gei t r ges legen.

Er komen vrezen op mij aan: zie hoe met bloten hoofde slaan de h toppet i te overnachten, en hoe de bleke bladertjes hun fijne rimpel-adertjes al te bewegen trachten.

De blaren van het dode jaar schudden vermanend hier en daar mei diepgebruinden hoofde: och, dat dit jonge leven dan hel deernisvoile beven van die wijzen loch geloofde!

Ik vreze zeer, - ik vreze zeer... Maar jong gekwetter gaat te keer al, uit de kille hoti len. Om verre toppen gloeil het groen en, schreeuwend door de tuinen, doen al spreeuwen leven komen.

ban wordt mijn angst terzij gelegd. J let wordt zo zeker uitgezegd en moet ik 't wel geloven: de jonge Xente word/ gewacht! •Kijk, moedig door de takken, lacht liet zonnetje van boven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen