De chirurg

Met wit hiërotisch bekleed en steeds op de rand van rouw bevecht hij het lot en het leed en blijft aan het leven trouw.

De priester erkent hij niet en zeker niet in zichzelf. Hij schrijdt ook niet als een lied door het schemerlicht van een gewelf,

hij snijdt als een dissonant in de duisternis van het lijf, hij heeft een profetische hand als die waarvan God zei Schrijf:

de dood haat Ik als een gezwel en het leed is een carcinoom, gehoorzaam en schrijf: Ik herstel het leven weer tot mijn droom!

Wij weten niet wat hij gelooft, het maakt mij ook geen verschil; wanneer hij de mensen verdooft, hij doet hem om Christus' wil

en ik vraag mij af als ik preek: verdoof ik ze tot hun verderf? de Christenheid ziet zo bleek, ik ben bang dat zij sterft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen