AIs de Heere je bekeert dan mag je alles, maar dan doe je niet alles

Vrijheid - gelijkheid - broederschap

De beginselen van de Franse revolutie-vrijheid, gelijkheid en broederschap-hebben niet geleid tot een echt vrij zijn van de mens. Dat kan ook niet. Want de mens is door de zondeval eera slaaf. Een slaaf van de zonde en een slaaf van de duivel. En telkens zien we dat er weer nieuwe pogingen in het werk worden gesteld om vrij te zijn. In onze tijd komt dat vooral tot uiting in de roep om zelfstandigheid van elk mens. Individualisering is de leus. Huwelijk en gezin moeten daarvoor sneuvelen. Elk mens moet in staat zijn zijn leven in te richten naar zijn believen, ongebonden. En zo knelt de mens zich in een nieuw keurslijf, het keurslijf van het zichzelf willen zijn, dat er tenslotte toe zal leiden, dat de in individuen uiteengevallen samenleving stikt in de zelf opgeroepen eenzaamheid.

hristelijke vrijheid

Uit de reeds genoemde tekst Galaten 5:1 blijkt dat dit niet hetzelfde kan ijn als de ongebondenheid van de ens der zonde. We behoeven niet aar de wereld te kijken, want die ucht naar ongebondenheid, bandeoosheid, zit ons, julli en mij, in het loed. Dat is in het paradijs begonnen, toen we ons van God hebben losgescheurd. Daardoor dacht de ens vrij te zijn, maar hij heeft zich uist daardoor gebonden als een slaaf in de banden en de boeien van de zonde en van de dood. De Heere Jezus zegt in Johannes 8:34 tegen de Joden, die dachten dat zij vrij waren, omdat zij Abrahams zaad waren en nooit iemand gediend hadden: Voorwaar, voorwaar, zeg Ik u: en iegelijk die de zonde doet, is een dienstknecht der zonde". De zonde, de wetsovertreding, de schending van de door God gestelde grenzen tussen goed en kwaad, is niet een bewijs van vrijheid, maar berooft iemand ten diepste van zijn vrijheid. De mens van nature is niet vrij, maar machteloos gebonden. Het ergste is dat we ons van die zonde-sJavernij in ons leven niet bewustzijn. En als we aan de zonde, aan de zucht naar ongebondenheid, toegeven, dan raken we al meer verblind en verstrikt in het web van de vorst der duisternis en voert het ons naar de eeuwige slavernij.

Bevrijding door de waarheid

De echte bevrijding van de mens, die zijn leven in de vrijheid stelt, die hem verlost van de banden van de zonde, vindt plaats door de waarheid. In het reeds aangehaalde hoofdstuk had de Heere Jezus eerder tegen de Joden gezegd: „De waarheid zal u vrijmaken". De waarheid, zoals Hij die ons in Zijn Woord voorhoudt. Daardoor laat Hij het licht

schijnen over ons leven. Dat kan ons ook alleen genezen van ons zelfbedrog, waarmee we onszelf wijsmaken, dat we vrij zijn. Is dat in ons leven al gebeurd? Heeft door het licht van de Heilige Geest die Waarheid al in je hart geschenen? Of wil je daaraan niet ontdekt worden? Als we daarvan iets hebben verstaan, dan kunnen we niet meer in onze geestelijke narcose voortleven. We gaan dan uitzien naar werkelijke vrijheid.

Want als de Heilige Geest een mens zaligmakend bearbeidt, neemt die Geest intrek in het hart en „waar de Geest des Heeren is, aldaar is vrijheid" (2 Korinthe 3:1 7). Deze vrijheid is christelijke vrijheid. Een vrijheid die met Christus te maken heeft. Want een wedergeborene krijgt deel aan Christus en Zijn weldaden.

Wat is christelijke vrijheid?

Wat is nu de inhoud van die christelijke vrijheid? Betekent het dat de wet des Heeren voor iemand die door de waarheid is vrijgemaakt geen betekenis meer heeft? Dat hij daar boven en daar buiten staat? Integendeel. De vrijheid der heerlijkheid der kinderen Gods, zoals de apostel Paulus die vrijheid in Romeinen 8:21 omschrijft, is het herstel van de vrijheid, zoals die voor de val het deel van de mens was. Het is een vrijheid in de gelovige gemeenschap met en gebondenheid aan God, aan Zijn Woord en inzettingen. Dan zijn we niet los van de wet, maar vrij van de vloek van de wet. Deze vrijgemaakten leren er iets van verstaan wat de dichter van Psalm 119 zegt: Hoe lief heb ik Uw wet! Zij is mijn betrachting de ganse dag”.

Middelmatige dingen

Is er dan onder Gods kinderen geen verschil van opvatting mogelijk over hoe aan die christelijke vrijheid invulling gegeven moet worden? Zeker wel. De Bijbel is geen encyclopedie die je maar hebt op te slaan om te wetwen hoe we ons leven hebben in te richten. Eén ding is zeker: we kunnen veel over christelijke vrijheid praten en over de vraag wat wel en wat niet mag, zonder in waarheid de vraag te stellen: Heere, wat wilt Gij dat ik doen zal. Maar, om het met de woorden van wijlen ds. J. van Haaren te zeggen: „Als de Heere je bekeert, dan mag alles, maar dan doe je niet alles". Want dan is er een begeerte om in beginsel te leven naar de geboden des Heeren. Maar wat de één nu rekent tot het terrein van de christelijke vrijheid behoeft dat voor de ander nog niet te zijn. In middelmatige dingen kan er best verschil van mening zijn en is dat er ook, zonder dat we elkaar daarom nu direkt mogen veroordelen.

Paulus spreekt daarover in het geval van het eten van verschillende dingen (Romeinen 8) en van het eten van de dingen die de afgoden geofferd zijn (1 Korinthe 8). Als je nu de dingen die de afgoden geofferd zijn eet met een geweten dat voelt dat de afgod wat is en macht heeft de spijze te bezoedelen, dan eet je dat tegen je gemoed. Het door Gods Woord genormeerde geweten mogen we geen geweld aandoen. Toch zijn er ook in het leven van christenen van vandaag dingen aan te wijzen, waarvan we mogen zeggen dat die tot de christelijke vrijheid behoren en waarin we elkaar vrij moeten laten. Zo denk ik bijvoorbeeld aan het gebruik in de Zuidafrikaanse gemeente om de Psalmen tijdens de eredienst staande te zingen. Wij zijn dat niet gewend. Zo zouden er meer liturgische ver schillen zijn aan te wijzen, die tot het terrein van de christelijke vrijheid behoren. Dat het hier niet gaat om wezenlijke dingen zal duidelijk zijn. Ook in het persoonlijk leven kunnen die verschillen er zijn. In de aan ons verwante Angelsaksische kerken is het drinken van alkohol niet toegestaan. Wij daarentegen zijn niet tegen het gebruik van alkoholhoudende drank, mits met mate.

Zijn eigen gemoed...

Het Schriftwoord: Een ieder zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd" (Romeinen 14:5) opent niet de deur om dan maar te doen wat hij of zij denkt dat goed is. Alsof het er niet op aankomt. 'Verzekerd zijn' wil zeggen: oor zichzelf heel goed weten, wat voor hem kan en wat voor hem niet kan, wat zijn geestelijke vrijheid bevordert en waardoor die geestelijke vrijheid geschaad zou kunnen worden. Dat die geestelijke vrijheid in ieder geval begrensd is door de liefde tot de geboden des Heeren en het heil van de naaste, zal iedereen beamen. Als we het heil van de naaste op het oog hebben, dan zullen we die naaste ook niet willen kwetsen in zaken, die we voor onszelf niet in strijd achten met de geboden des Heeren, maar om ergernis te voorkomen zullen we dat dan nalaten. Dat is christelijke vrijheid. Een leven als slaaf van Christus. Dat is een leven door geloof. Geloof waardoor alleen die zekerheid kan worden gekend. Want door het geloof krijg ik verstand van God en goddelijke zaken. Ik hoor je zeggen: aar als je dan geen zaligmakend geloof hebt, hoe moet dat dan? Mag ik je dan deze weg wijzen: ch schonkt Gij mij de hulp van Uwen Geest, Mocht Die mij op mijn paan ten leidsman strekken! 'k Hield dan Uw wet, dan leefd' ik onbevreesd.

Dat is: in christelijke vrijheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen