Kijken in de spiegel, durf je dat?

Toekomst

Donde rdagm i ddag. 'Kling.' De deurbel gaat. Twee keurig geklede mensen staan voor de deur. Een van de twee, een keurig geklede jongeman, blijft wat op de achtergrond staan. De ander, een meisje dat zo weggelopen kan zijn uit een kerkdienst van de Gereformeerde Gemeenten, stapt naar voren cn begint hel gesprek. 'Meneer, benl u geïnteresseerd in een gelukkige toekomst'? ', zo probeert ze het gesprek te openen.

'Ja natuurlijk, waarom niet? ', antwoordde ik 'argeloos'. En zo ontspon zich een gesprek over toekomstverwachting, het verwachten van de dag des Heeren, het bezig zijn met de tekenen der tijden. Een gesprek waarin ik indringend gewezen werd op de noodzaak van het bezigzijn hiermee. Inmiddels is duidelijk met wie ik sprak.

Het gaat er hier niet direkt om om bepaalde zaken uit de leer van de Jehova's getuigen tc weerleggen. Tijdens dit gesprek is uiteraard gesproken over het feit dat de Bijbel een veel rijker Evangelie brengt, zoals wij dat zondag aan zondag mogen horen, bijvoorbeeld de komst van Christus in het vlees. Zijn lijden, sterven en verlossingswerk, enzovoort. Uiteindelijk brachten zij mij een uiterst beperkt 'Evangelie': hel ging hun (inderdaad niel onbelangrijk) slechts om dc (mijn) toekomst.

Hiermee is niet alles gezegd. Wc doen deze mensen niet helemaal recht, als wc het hierbij laten. Het trof mij hoe deze mensen bezig zijn met de verwachting van de dingen die staan tc gebeuren. Zaken waar ook de Bijbel nadrukkelijk over spreekt en die inderdaad zeer belangrijk zijn in hel leven van ccn christen. Misschien kunnen wij op dit punt nog veel van hen leren. Waar het mij eigenli jk om gaat en wat me nog sterker trof, is het volgende. Wij denken vaak dat deze mensen de straat opgaan omdat het moet. Enerzijds is dit zondermeer waar. Er is een grote druk vanuit de gemeente zelf. Verklaringen van ex-Jehovagetuigen spreken wat dit betreft boekdelen. Maar toch bleek mij in de loop van het gesprek, dat het deze twee mensen ook heel nadrukkelijk ging om wat in hun ogen mi jn heil is. Indringend werd ik bevraagd op mijn bezigzijn hiermee. Al pratend keek ik in de spiegel. Dit gesprek riep veel gedachten bi j mij op.

Dianetics

Woensdagmiddag. Op een plein voor een filiaal van een van 's lands bekende supermarktketens lopen mensen af en aan. Boodschappen doen, inladen, kletsen met een bekende, enzovoort. Ook staat cr ccn busje. Dc grote sticker op het busje meldt:

‘Dianetics. De nieuwe wetenschap over geestelijke gezondheid.' Bij het busje stond een kraampje met vele tientallen exemplaren van het gelijknamige boek van een Amerikaanse filosoof, L. Ron Hubbard. De mensen uit het kraampje klampen iedereen die voorbijliep aan. Ook ik werd aangesproken door een jonge vrouw. In haar beste Nederlands vroeg ze:

‘Meneer, bent u gelukkig? ’, cn probeerde ze mij duidelijk te maken dat na hel lezen van het boek 'Dianetics' cr voor mij een gelukkige toekomst zou aanbreken. Zc liet mij de achterflap lezen: 'Dit is de indrukwekkende bestseller die de wereld deed schudden met dc verborgen waarheid over u en ieder ander menselijk wezen op aarde. Reeds 16 miljoen exemplaren van verkocht over de hele wereld.' Het voert te ver om precies uiteen tc zetten wal deze mensen nu precies leren. In elk geval is hel geluk waarover zij spreken puur aards geluk:

jezelf beter voelen en jezelf en anderen beter begrijpen. Tijdens liet gesprek kreeg ik de indruk dat het hier een aan New Age verwante organisatie betrof en dal achter deze mensen een sterk kommerciccl getinte organisatie zit. Het trof mij wel met welke indringendheid (zo kwam het over) dit meisje zelf mij probeerde te overtuigen van hel feit dat ik de weg naar het geluk zou mislopen als ik dit boek niet kocht en de volgende dag zou zc hier niet meer staan. Ook dit meisje wilde getuigen van dc volgens haar beste weg naar een gelukkige toekomst in deze niet gelukkige wereld. Dit bock had haaide weg gewezen cn volkomen gelukkig gemaakt, vertelde ze met tranen in dc ogen. Ja. ze was ook christen en respekteerde de Bijbel. Voorzichtig wees ik haar op hel feil dat juist dit andere Boek en die andere Leidsman nog veel meer geluk in haar leven zouden betekenen. Einde gesprek.

Zij getuigde van waar volgens haar het geluk te vinden was. Al kijkend in de spiegel, keek ik naar mijn en jouw beeld.

En wij?

Het ging er mij in het bovenstaande niet om, om mijzelf, mijn ervaringen en gesprekken op de voorgrond te stellen. Waar het mij wel om gaat, is de gedachten door tc geven die bij mij opkwamen bij het kijken in de spiegel. Waarom stonden wij niet met een busje met Bi jbels bij dit filiaal? In gedachten zag ik het kraampje vol met Bijbels liggen. Ik wil hier geen blind aktivisme stimuleren, maar slechts de vraag stellen: waarom doen wij dat niet?

Waarom zi jn wij geen wegwijzers naar Het Geluk en De Toekomst, wegwijzers naaide enige Bron van geluk? Schamen wij er ons voor of hebben wij ook geen kennis van hèt Geluk en dc Toekomst, zoals de mensen om ons heen en laten we daarom onze naaste voortleven zoals hij nu leeft? Voelen wij de begeerte in ons leven om te getuigen van de hoop die in ons is. zoals Paulus zegt? Of als jij dit niet voelt: vertel jij dan aan je naaste welk een geluk er door het lezen van Gods Woord te vinden is? Ik weet zeker dat een indringend (bijbel)woord iets nalaat, ook bij mensen die nog nooil in de Bijbel hebben gelezen. Dc lleere zegt in Zijn Woord immers dat Zijn Woord niet ledig weerkeert. Wij leven in een wereld die zonder God leeft en wil leven. Ook een wereld die niet zit te wachten op wegwijzers naar geluk cn toekomst. Het duidelijkst bleek mij dil bij de Dianeticsbus. Zomaar ccn aantal reakties: afgewende hoofden, "Ben al lid van de klub', een schichtige blik op het busje, gehaaste mensen, gericht op het boodschappen doen en het alledaagse leven. Reakties die mensen bi j een 'bijbelkraampje' ook (en misschien nog veel meer) zouden krijgen. Toch hebben wij in Nederland wegwijzers nodig naar het Geluk en dè Toekomst.

Jehova's getuigen en de mensen bi j het Dianelicsbusje voelen blijkbaar op hun manier iels van de nood van deze wereld cn bleken zeer bctrokken tc zijn op hel heil, het geluk cn dc toekomst van hun naaste. Zij wierpen op hun wijze hun 'brood' uil op het water (even afgezien van eventuele motivatie). Werpen wij HET BROOD al uit op hel water? Weegt het geluk cn dc toekomst, kortom het heil van onze naaste jou al? Zi j houden ons een spiegel voor. Durf jij tc kijken?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen