Moet het anders?
Tweede lezing Jeugdwerkdag
Er zijn veel verandering in de samenleving te konstateren. In 1960 was 20% van de jongeren in de leeftijdskategorie van 17 tot 30 jaar buitenkerkelijk, nu 72%. Dat laatste percentage zal in 2020, als God het niet verhoedt, gelden voor de totale Nederlandse bevolking. Door de voortgaande sekularisering (leven alsof er geen God is) worden steeds meer terreinen van het leven en samenleven onttrokken aan de invloed van de Bijbel. De godsdienst zelf wordt teruggedrongen tot het persoonlijke leven van de mens. Anders gezegd: door de verkerkelijking van het christendom wordt het godsdienstig leven een aparte sektor in onze samenleving. Het beperkt zich alleen tot het kerkelijk leven. Het gevolg is dat het zicht op de betekenis van het christelijk geloof voor al de facetten van het leven: abortus - euthanasie - huwelijk - gezin - zondag(sviering) en dergelijke ontbreekt. Degenen die ernst willen maken met de eis van Gods Woord in hun persoonlijk en maatschappelijk leven, vormen een kleiner wordende minderheid.
Niets nieuws onder de zon
Mozes verkeerde in een puur heidense omgeving. Jozef eveneens. Door genade kon Jozef weerstand bieden aan de verleidingen van de vrouw van Potifar; kon hij de dromen van farao uitleggen. In de hoge staatspositie heeft Jozef veel mogen doen.
Datzelfde geldt van Obadja, de hofmeester, ten tijde van koning Achab. De geschiedenis van Daniël en zijn drie vrienden is bekend. Ondanks het drinken van alleen water en het eten van alleen brood, waren zij toch gezonder dan de andere jongelui aan het hof. In de vurige oven was de Heere bij de drie vrienden en in de leeuwenkuil was de zorg van de Heere te zien.
De Heere heeft in het leven van het Joodse meisje bij de generaal Naaman dc liefde gegeven om te wijzen naar de God van Israël die zij diende. En we weten de uitslag. Als je zo mag leven, ben je echt een zoutend zout en een lichtend licht. En dan mag je een schakeltje vormen bij de uitvoering van Gods raadsplan. Dat kan nu toch ook nog? !
Geen vergissing dat jullie nu leven
Jongeren groeien op in een klimaat waarin God de grote Afwezige is. Alles draait om de mens zelf en om het materiële.
Ervaren jongeren in de thuissituatie wel dat er heilige eerbied is voor de levende God?
Is er diep ontzag te bespeuren bij het getuigenis over de inhoud van de dienst van de Heere? Of is het gestolde lava? Is het krachteloos en gaan we zwijgzaam als ouders en ouderen onze levensweg? Dat zou ik de gereformeede godsverduistering willen noemen. Het besef van de aanwezigheid van de levende persoonlijke God is er dan niet (meer). In dc situatie waarin wij leven, is de beklemtoning van de noodzaak van een goede godsdienstige opvoeding in gezin, school en kerk hopelijk een open deur. Maar dan moet het wel gebeuren. Deze studiedag is een eerste aanzet.
Het gezin: een kerkje in de kerk
Alle onderzoeken geven aan, ook ons onderzoek, dat het gezin een heel belangrijke schakel in het leven van kinderen is. De moeder vormt een echte spil, op afstand volgt vader (behalve als het over geld gaat) en dan weer verderop de vriendenkring.
De waarde van de kerk(gang) voor jongeren wordt vooral bepaald door het voorbeeld dat ze thuis en in hun omgeving zien. De aandacht voor alles wal met de kerk te maken heeft, komt met rente terug.
Het gezin vormt met recht een basis. Zeker nu het huwelijk
als één van de wettige mogelijkheden wordt om je samenleven vorm te geven. Dan luistert het heel nauw hoe we gezin zijn. Want de geest van de tijd heeft ook in onze kring invloed op ons denken. Uit het onderzoek blijkt dat het vertrouwen in de toekomst in de afgelopen acht jaar sterk toegenomen is. Begrijpelijk: de koude oorlog is voorbij, maar...
Het werken aan een glanzende carrière scoort hoog. De houding ten opzichte van de buitenlanders roept vragen op: er zijn er genoeg, volgens de meerderheid en een aantal voelt zich veel beter dan de vreemdeling.
Aandacht voor het milieu en de Derde wereld is gedaald als de uitslag vergeleken wordt met een onderzoek in 1987. Dat stemt zeker tot nadenken.
Niet in het isolement
Het is nodig dat we de geesten die uitgaan, onderscheiden. Het is belangrijk om nuchter (!) te blijven, want het gevaar is groot dat de drempel tassen kerk cn wereld steeds lager wordt. We gaan ons zo Ihuisvoelcn in deze wereld, dat we vergeten dat we op weg zijn naar een nimmer eindigende eeuwigheid (Openbaring 12:7 e.v.).
Het isolement heeft voordelen, maar ook nadelen: wereldvreemd, onvoldoende voorbereid om in dc poort ook met de vreemdeling te spreken, zijn groter. Het opgaan in de wereld, leven naar het schema van de wereld wijzen we grondig af.
We staan voor de roeping en opdracht die we hebben om in de samenleving een plaats in te nemen en daarin onze talenten aan te wenden naar de eis van Gods Woord. Er zijn nu al gebieden die voor christenen niet meer te betreden zijn. Laten we waakzaam zijn, want om in deze samenleving staande te kunnen blijven, is nodig toegerust te worden. Het gevaar is anders groot dat we net als Dcmas de tegenwoordige wereld lief krijgen.
Zo'n levenshouding vraagt dat we letten op onze levenswijze of die in overeenstemming is met wat de Heere vraagt. Daar hoort spijbelen, stelen en het rijden door rood licht ook bij. De uitslagen van de enquete geven aan dat we die zaken niet zo serieus nemen: wie het kleine niet eert...
De plaats van de kerk
Bij de toerusting om straks in de samenleving een bepaalde plaats in te nemen, speelt dc kerk een belangrijke rol door de prediking, de catechese en het jeugdwerk.
Dan is het nodig dat de jongeren zich ook in de kerk thuis voelen. Het onderzoek bevat heel wat bemoedigende uitslagen, maar blijvend aandacht vraagt: de catechisatie.
Laten we zorgen dat de groepen niet te groot zijn. dat er naar leeftijden gekeken wordt, dat er ruimte is om vragen te stellen en om naar elkaar te luisteren. Catechese is investeren voor de toekomst. Laten de predikanten en de ouderlingen in elk geval in alle leeftijdsgroepen catechisatie geven, zodat we de jongeren kennen en hun vragen ook kunnen plaatsen. En die ook meenemen, niet alleen in het gebed, maar ook in de preek. Dan ervaren onze jongeren dat ze serieus genomen worden.
De enquete wijst ook op de noodzaak om in de preek de bi jbelse woorden cn begrippen wat vaker en nader toe te lichten. Er gaat veel over de hoofden heen. Dat geldt ook voor de leespreken. De preek - en ik spreek uit eigen ervaring - die in de huissituatie al moeite geeft bij de voorbereiding, moeten we niet lezen in de gemeente, waar gelukkig veel kinderen in de kerk zijn. Uiteraard mag ook van de jongeren iets gevraagd worden. Hoe staat het met de voorbereiding op de kerkdienst’?
Laat er blijvend aandacht zijn voor gemeenteavonden, naast of in plaats van de bijbellezingen, waarin dogmatische en praktische onderwerpen (eventueel met medewerking van deskundigen op een bepaald terrein) aan dc orde komen voor oud(eren) cn jongeren. Het gaat om de
gemeente en om het behoud daarvan. Daarbij zijn niet dc jongeren maatstaf maar het is wel belangrijk hen er bij te betrekken.
Blijvend aandacht vraagt de liefde tot dc eigen kerk. Daarbij moet wel een eerlijk beeld gegeven worden van de andere kerken en vrije groepen. Liefde tot de eigen gemeente slaat haaks op kerkisme. De liefde tot dc gemeente kan bevorderd worden door goed aandacht tc geven aan de manier waarop huisbezoek gegeven wordt aan dc jongeren in de gezinnen.
Laat aan de bovengenoemde zaken eens een kerkeraadsvergadering besteed worden, want het gaat om de jongeren, die als God het geeft, onze plaatsen in zullen nemen.
Roeping en opdracht
Om staande te kunnen blijven in deze zondige wereld is het nodig dat onze jongelui opgevoed worden in de vreze des Heeren. Dan gaat het om de verborgen omgang met God. Om de hartvernieuwende genade die God de Heilige Geest in ons plant, in ons zonder ons, zichtbaar wordend in geloof en bekering. In het dagelijks leven betekent dat konkrcct dat we ons niet moeten schamen voor het Evangelie. Na ontvangen genade willen we ook niet anders, al is het met vallen en opstaan, dan de Heere groot maken en Zijn dienst aanprijzen.
Levend en denkend vanuit deze houding hoeven we ook niet bang te zijn voor de resultaten van het gehouden onderzoek. Wc moeten bewaard worden voor: het zit bij ons echt wel goed, enkele kotTckties en dc levenstrein kan doorrijden. Zo'n farizees antwoord is dc zelfgenoegzaamheid optima forma: ik dank U dat ik niet ben als de rest van de jongelui. Vroeg of laat komt dan openbaar hel tijdgeloof, want als dc Heere zegt: verkoop alles wal je hebt. dan blijkt dat cr geen staatsverwisseling plaats heeft gevonden. Dan kiezen wc toch voor het schema van dc demonische wereld.
Laten we de bouwstenen van dit onderzoek in alle geledingen in de kerk meenemen. Er is veel om dankbaar te zijn, maar er is ook veel dat zorg geeft.
De roeping en opdracht van ons wordt heel goed getekend in de brief van Diognetus waarin beschreven wordt de levenswijze van de eerste christenen in een heidense omgeving:
„Zij bewonen het eigen vaderland, maar als bijwoners. Ze nemen aan alles deel als burgers, tegelijk verdragen zij alles als waren zij vreemdelingen. Zij huwen als anderen, verwekken en brengen kinderen voort, maar zij leggen hun kinderen niet te vondeling. Hun tafel staat open voor iedereen, doch niet liun bed. In het vlees bevinden ze zich, maar zij leven niet naaide begeerten van het vlees. (-) Zo wonen de christenen weliswaar in de wereld, nochtans zijn zij niet van de wereld.”
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 november 1994
Daniel | 32 Pagina's