Straatkinderen

In de wereld zoals wij die vandaag kennen, zijn ongeveer 140 miljoen thuisloze kinderen. Dit aantal groeit iedere dag!

Zuid-Amerika, Azië, Afrika, Europa, in elke grote stad kun je ze vinden. Talloze kinderen die op straat slapen. De vraag die bijna meteen ontstaan is: „Hoe komt het dat al die kinderen dakloos zijn'? Eens moeten ze toch ouders gehad hebben? " Verschillende oorzaken zijn aan te wi jzen voor het straatkinderen-probleem.

Oorlog

In Ruanda en Bosnië is oorlog. Hele gezinnen vluchten voor hun leven cn komen in vluchtelingenkampen terecht. Dysenterie en cholera-epidemieën breken uit. Vader en moeder overlijden. De kinderen blijven bij elkaar, moeten op zoek naar eten en raken elkaar in de grote massa mensen kwijt. Ze zijn alleen en moeten maar zien hoe ze aan eten komen.

Ik zag een foto van een jongetje dat probeerde op een wagen te komen die hem terug zou brengen naar zijn geboortedorp.

Hij werd vertrapt door de mensen en een journalist had hem gered. Zijn gezichtje was bebloed, zijn lichaampje bont en blauw, zijn ogen leeg. Hij was ongeveer vijfjaar.

Urbanisatie

Vader besluit met zijn gezin naar de grote stad te verhuizen. De oogst is al vier jaar achtereen mislukt en vader heeft gehoord datje in dc stad werk kunt krijgen. En werk betekent eten voor zijn vrouw en vier kinderen. Het gezin vertrekt vol hoop naar Rio de Janeiro en na dagen hobbelen in een gammele bus komen ze op hel grote busstation aan. Het krioelt er van mensen en moe en hongerig zoekt het gezin naar een plaatsje om te slapen.

De eerste nacht brengen ze buiten door. Na enkele dagen vindt vader een krotje waar ze voorlopig kunnen wonen. Dan begint de zoektocht naaiwerk... Drie weken later heelt vader nóg geen werk gevonden en op ccn dag is hij verdwenen.

Moeder vindt al gauw werk als prostituée. Er is nog steeds voedsel tekort en moeder jaagt de kinderen weg. In het begin blijven de kinderen nog wat bij elkaar, maar dc een na de ander verdwijnt uil het gezicht. Het jongetje van vier jaar schuimt de vuilnisemmers af. Zijn zevenjarig broertje sluit zich aan bij een bende gewiekste winkeldieven. Het negenjarig zusje komt terecht in de prostitutie en de oudste broer wordt drugsdealer.

Straatbaby's en hoertjes

Junés is nog maar elf jaar oud maar gelukkig lijkt ze al wel veertien. Dat is handig, want daardoor krijgt ze gemakkelijker klanten. Er zijn mannen die het liefst een elfjarige hebben, maar veel mannen beginnen zich dan toch wat schuldig ge voelen. Bij een veertienjarige hebben ze daar minder last van. Junés is prostituée. Ze woont ergens in Manila, de hoofdstad van de Filippijnen. Een vaste verblijfplaats heeft ze niet. Soms zwerft ze over de rokende vuilnishopen van Smokey Mountain, soms verblijft ze enkele dagen in een van de andere sloppenwijken van Manila. Het meest is ze te vinden in het centrum van de stad. Daar krijgt ze de meeste klan-

ten! Af en toe wordt ze half in elkaar geslagen door een klant en heeft ze geen inkomsten.

Meestal houdt Junés genoeg over om elke dag wat eten te kopen en af en toe een nieuw T-shirt. Junés heeft nog geen baby, andere straatmeisjes die al langer in de prostitutie zijn, al wel. Vroeger stapten de meisjes naar een obscuur adres om abortus te laten plegen. Nu is het mode om de baby's te krijgen en te houden. Jaarlijks worden cr zestien miljoen straalbaby's geboren en twee miljoen daarvan hebben minderjarige moeders.

Hen elfjarig moedertje kwam in het nieuws doordat ze haar baby lijm liet snuiven. Het kind huilde zo cn zc dacht dat het dan wel stil werd. Dc baby overleefde het niet.

Gebroken gezinnen

Vader en moeder drinken allebei. Vader slaat moeder regelmatig in elkaar en moeder gaat er vandoor. De kinderen zorgen nog een poos voor de vader, maar wanneer vader zijn agressie op de kinderen afreageert, verdwijnen de kinderen één voor ccn. Beter om op straat te leven dan om iedere avond vol builen en wonden en hoofdpijn in een hoekje van de kamer gegooid tc worden.

Drie soorten straatkinderen

Dc verschillende oorzaken hebben verschillende soorten straatkinderen tot gevolg. Op dit moment verdeelt men ruwweg de thuisloze kinderen in drie groepen. i

1. De kinderen OP de straat. Dit zijn voornamelijk werkende kinderen die de kost verdienen door te werken als schoenpoetsers, krantclopers enzovoort. Soms slapen ze thuis, soms op straat.

2. De kinderen VAN de straat. Deze kinderen eten, slapen en leven op straat. Ze overnachten in portieken, op stations of in een kartonnen doos. Zij kennen hun familie meestal niet meer. |

3. De kinderen IN de straat. Dit zijn de verlaten kinderen die vaak van het platteland afkomstig zijn en vanwege de armoede, die hun ouders overkwam in de stad waar ze hun geluk zochten, verlaten zijn.

Het leven van de kinderen

Als wij opstaan is het eerste dat we doen een ontbijt klaarmaken en eten. Meestal zijn we dan al lekker gewassen en hebben we schone kleren aan.

Als een straatkind wakker wordt in zijn hoekje, portiek of in een kartonnen doos, is zijn eerste gedachte: hoe kom ik aan mijn eten vandaag en hoe lang zal het duren voordat ik wat tc pakken heb? Het meest voor dc hand liggend werkje is het doorzoeken van de vuilnisemmers of afvalhopen.

Dat is een schrijnend gezicht, dat ik meerdere malen gezien heb loen ik in Bandung was (MA). Een volgende optie is stelen, winkeldiefstal, zakkenrollen. Kinderen die beter af zijn, verkopen kranten en poetsen schoenen.

Dit allemaal voor ze hun eerste maaltijd te pakken kunnen krijgen. En misschien wel hun enige maaltijd.

Prostitutie zowel voor jongens als meisjes vormt een bron van inkomsten. Wanneer je echter pech hebt en geen eten bij elkaar kunt scharrelen, is het fijn dat er zoiets als drugs beslaat waardoor je hel hongergevoel en de ellende even kunt vergeten.

Drugs

Het grootste gedeelle van de straatkinderen gebruikt drugs. Meestal snuifmiddelen waaronder lijm en thinner. Dit zijn de goedkoopste middelen om even van je hongergevoel af te komen.

In Zuid-Amerika is het roken van Basuco sigaretten populair. Basuco is van een zeer lage kwaliteit en komt ti jdens de produktie van cocaïne vrij. Het is bijzonder giftig!

Wanneer bovengenoemde drugs niet meer helpen, slap jc over op marihuana, cocaïne of crack. Drugs zijn ook goed om je te helpen de ellende van de prostitutie te verdringen.

Aids en prostitutie

In Costa Rica maken meisjes een kwart van de straatkinderen uit en bi jna 80% van hen is werkzaam in de prostitutie.

In Guatemala is een derde deel van alle straatkinderen een meisje en van hen werkt zelfs 98% als hoertje.

In de grote steden van Brazilië werken tenminste 500.000 meisjes als prostituée. We spreken nu over meisjes vanaf zeven jaar!

Verschrikkelijke cijfers en ik kan er nog meer noemen.

Achter elk cijfer gaat een dramatisch verhaal schuil. Een verhaal van verstoten zijn, van geweld, van drugs en van aids. Juist de angst voor aids zorgt ervoor dat steeds jongere kinderen de prostitutie binnen worden gelokt. Klanten vermoeden dat de kans dat het kind aids heeft kleiner is naarmate het kind jonger is. Aids leidt tol kinderhandel, kinderen worden op grote schaal ontvoerd en verkocht om elders in dc prostitutie terecht te komen.

Gezondheid van straatkinderen

Zowel geestelijk als lichamelijk zijn de straatkinderen in een slechte konditie. Slecht eten, drugsgebruik leidt tot allerlei infektieziekten cn ondervoeding. Gonorrhoe en syfilis worden tegenwoordig nogal eens vergeten doordat aids zo'n gevaar vormt. Ze zijn echter niet verdwenen en gaan vaak samen met aids. Een straatkind kent veel bedreigingen, ziekten en honger.

Geestelijk zijn ze misvormd. De politie en de winkcleigenaars zijn hun vijanden.

Razzia's

In Brazilië is de politie met razzia's begonnen. De straatkinderen zorgen voor ontelbare problemen en de individuele politieman weet maar een oplossing voor deze 'beesten'.

Opruimen, doodschieten, martelen. Bij een razzia worden straatkinderen in busjes geduwd en ver buiten de stad losgelaten. Andere kinderen worden gemarteld, getrapt, geslagen, alsnog doodgeschoten of in de gevangenis opgesloten. Mensen die getuige waren bij deze individuele handelingen van politiemannen zijn naar de bureau 's gestapt om dit aan te geven. Deze mensen zijn later zelf vermoord en dit schrikt anderen af om aangifte te doen van moorden of martelingen. Ook dc straatkinderen zelf zijn bang om over deze gebeurtenissen tc praten. Enkele getuigenissen die anoniem gegeven zijn.

„Ik ben tien jaar. De politic gooit ons in dc gevangenis en giet kokend water over ons heen, ook slaan ze ons."

„Ik ben elf jaar. In de gevangenis bonden de bewakers mijn armen vast en ze hielden brandende aanstekers onder mijn polsen. Dal deed heel erg pijn. Hier, kijk maar."

Een jongen die in het bezit was van een waterpistooltje werd door de politie doodgeschoten omdat hij deze zogenaamd bedreigd had!

Kinderslavernij

Kinderroof en - handel tiert welig in en rond de slums en de krottenwijken. Dit zijn de belangrijkste gebieden waaruit de kinderhandelaren putten. Soms stelen dc handelaren dc kinderen uit de huizen, soms verkopen de ouders de kinderen. Het gemakkelijkst is echter om kinderen die alleen op straat lopen te ontvoeren.

Jaarlijks worden honderden kinderen opgepakt en als slaaf verkocht. Soms gaat de schuld van de ouders over op de kinderen en worden de kinderen al als slaaf geboren. Deze kinderen werken vaak tien tot twaalf uur in een fabriek.

Op de grote visplatforms van Sumatra zouden kinderen van tien jaar gemiddeld zestien uur in touw zijn. En dit voor maanden achtereen, waarbij zc niet meer dan anderhalve gulden per dag ontvangen. In India maken kinderen die nog geen vier jaar oud zijn, dagen aan het weefgetouw van vijftien uur zonder onderbreking.

Ontvoeringen voor illegale adoptie

Deskundigen schatten het aantal baby's en jonge kinderen dat ontvoerd wordt voor illegale adoptie-doeleinden op tenminste vierduizend per jaar. Ze worden ontvoerd uit huizen en kraamklinieken. In toenemende mate zijn ook straatkinderen het slachtoffer van ontvoeringen. Deels komt dat doordat dc kinderen op steeds jongere leeftijd op straat belanden.

Straatkinderen van drie of vier jaar zijn allang geen uitzondering meer in de Zuidamerikaan.se landen.

Kinderen van die leeftijd zijn via illegale adoptie prima onder tc brengen.

Straatkinderen laten zelden of nooit sporen na.

Een vrouw die de markten van Quito (Ecuador) afstroopte, vertelde dat ze ƒ 40, - per kind verdiende. De kinderen die zc op deze manier verkocht, werden voor ƒ 10.000-naar het buitenland verhandeld. Deze vrouw had het geld nodig om haar eigen drie kinderen te onderhouden. Niet ieder kind dat voor illegale adoptie aangeboden wordt, is ontvoerd. Sommigen zijn door hun eigen ouders verkocht.

Ontvoering voor orgaanhandel

De ontvoering van kinderen om organen uit hun lichaam te verwijderen is moeilijk te bewijzen. De aanwijzingen stapelen zich echter op. In dc Zuidindiase stad Madras heeft een van de sloppenwijken de bijnaam gekregen van Nierkolonie. De meeste inwo-

ners hebben wel een nier of een ander orgaan vcrkochi. Als er geen verkoopluslige donoren meer zijn. ontvoert men kinderen. die vervolgens op de snijtafels verdwijnen.

Straatbendes

De straatkinderen proberen te overleven door het vormen van straatbendes. De straatbende geelt ccn gevoel van bescherming en kameraadschap cn vormt daardoor voor veel kinderen min of meer een gezinsvervangend orgaan. Binnen de straatbendes heersen hiërarchische verhoudingen en een kind krijgl een bepaalde status in de groep. Dc leiders eisen discipline, erekodes cn regels mogen niet verbroken worden.

Deze straatbendes komen tegemoet aan de behoefte van de kinderen aan een eigen identiteit. Sommige straatbendes lijken op paramilitaire organisaties. De bendes hebben elk hun eigen specialisatie: tasjes roven, fietsen stelen, bedelen.

Dc buit wordt altijd binnen de bende verdeeld. De straatbendes vormen een groot probleem. In georganiseerde vorm zijn de kinderen tol meer en harder geweld in staal.

Politiemannen klagen dat dc kinderen het werk van de maffia hebben overgenomen.

Hulpverleners verlcllcn dat ze bendeleden nauwelijks kunnen bereiken. De kinderen zijn bang de bende te verlaten. Bij toetreding tot dc bende heeft ieder kind ccn eed afgelegd en het breken van die eed kan dc dood tot gevolg hebben.

Ons antwoord

Nadat ik hel boekje gelezen had, voelde ik me verslagen. Een onmenselijk groot probleem, wat kunnen wij daar aan doen?

I let staat zover van ons af en wij leven in ons kleine veilige kringetje. Ondanks dat ik nu in San José woon, zil ik ook lekker veilig in een middenklasbuurt. En als ik niet wil, hoef ik de ellende niet te zien. En toch zullen u en ik ons meer bezig moeten houden met het straatkinderenprobleem.

Wat is ons antwoord op deze ellende? Leggen wc hel naast ons neer met de gedachte dal we er toch niets aan kunnen veranderen? Het probleem is groot, maar onze God is groter! Hij kan ons ideeën cn middelen geven om enkele straatkinderen te helpen.

Laatst hoorde ik een predikant zeggen: „Als wij Gods opdracht in ons leven niet verslaan en de tijd voorbi j laten gaan, gaat God óns voorbij en gebruikt hij andere mensen."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen