Door het water

Als ze het wisten... Maar daar vinden we niks aan. Geen pottekijkers!"

„Nou, dat klinkt ook niet bepaald vriendelijk!" antwoordt vader. „Denk eens niet alleen aan je eigen plezier...!"

Het is stil in de klas. De rekenboeken liggen op tafel.

Lastige breuken. André's gedachten dwalen af. Een mooi verhaal was het vanmorgen. Overbekend, maar de meester kan goed vertellen, 't Ging over de Israëlieten dooide Rode Zee. Geen kant konden ze uit. Alleen de weg omhoog bleef open, had de meester gezegd. Wat zullen ze bang geweest zijn, die Israëlieten. En dan Mozes, die daar zo maar rustig stond. „Vreest niet. de HF.F.RE zal voor u strijden."

Na dc Bijbelles had Marcella haar vinger opgestoken: „Meester, dat kan nü toch niet meer? " Even kijkt André naaide meester, die aan zijn bureau iemand een som uitlegt. Fi jne meester! Zo eerlijk als hij antwoord gegeven had: „Denk je? Waaromzou e Heere dat nü niet meer kunnen? "

„Maar ik heb voor jullie ook een vraag, " had hij toen gezegd.

„Wie weet waar de Rode Zee een voorbeeld van is? " Niemand wist het.

, , 't Is ook een beetje moeilijk. De Rode Zee is een voorbeeld van de Doop. De Israëlieten waren gered. Zc waren dooide Rode Zee apart gezet van Egypte met een doel: om God te dienen. Zo zijn jullie en ik door de Doop apart gezet,

opdat we de Heere zullen die ncn. Weet jc nog dat de Israëlieten na de Rode Zcc bij dc berg Sinaï kwamen? Daar kregen ze de wet. Daardoor wilde de Heere hen leren wat het dienen van Hem betekent: God liefhebben boven alles en je naaste als je zelf. En met dat doel zijn wij gedoopt. Apart gezet van de wereld, opdat we de Heere en onze naaste zullen liefhebben."

„Ja maar. meester, " had er toen écn gezegd, „dat kunnen we toch niet door de zonde? " „Ja, dat is zo, " was het antwoord. „En Wie hebben we daarom zo heel hard nodig? " 't WAs even stil gebleven. „De Hccrc Jezus? " had iemand aarzelend gezegd. „Juist. Alleen door het werk van dc Heere Jezus kun je de Heere dienen. Zijn liefde léért liefhebben."

„André! Dromen doen we 's nachts hoor! Of réken jij 's nachts? Doorwerken, vriend!" Met een kleur buigt André zich over zijn schrift. Meestal weet hij wel een antwoord.

Maar hij was met z'n gedachten nu zo ver weg.' Doorwerken...! Zeker! 't Is immers woensdag!

Die middag rijdt een jongen langs sloten en plassen.

„Hier moeten ze toch ergens in de buurt zitten met die boot, " mompelt hij in zichzelf. Zoekend kijkt hij rond. Al meer keren heeft hij zo rondgereden.

Vanmorgen in het speelkwartier had hij voor de zoveelste keer gevraagd: „Zal ik vanmiddag met jullie gaan spelen? "

Met een blik van verstandhouding hadden ze elkaar aangekeken. Robcrt had geantwoord: „Nee, dat kan niet."

En André's antwoord klinkt nog na in zijn oren: „Sorry Wim, maar jou kunnen we er nu eenmaal niet bij gebruiken..."

Hij ziel nog, hoe ze naar elkaar keken en naar hem. Wacht... Hoort hij daar stemmen?

Wim stapt af. Hi j legt zijn fiets neer cn sluipt naar de rietkraag. Geen boot te zien. Toch hoort hij wat. Niet zo dichtbij, maar wel duidelijk. Kreten lijken het wel.

Arjan! Zulke indianenkreten maakt alleen Arjan! En dan ziet hij het ook. Die kleine eilandjes. Daar zitten ze natuurlijk. Daar hebben ze natuurlijk een geheime hut. „We kunnen jou er nu eenmaal niet bij gebruiken..." En waarom toch niet?

Wims gedachten gaan snel. Het ene plan na het andere verzint hij. Maar niet écn plan is uitvoerbaar...

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen