Hé, een nieuwe in de klas

Wat een grote school...

Het vertrouwde groepje uit 3 D loopt naast Willemien mee naar het fietsenhok. 'Wat is alles hier groot', zegt Willemien verbaasd. 'Hoeveel leerlingen gaan hier wel op school? ' 'Bijna vijftien honderd', gilt Janneke, 'veel hè! Maar dat went wel hoor, we hebben hier verschillende leshuizen: voor de onderbouw havo/vwo. voor de mavo en voor de bovenbouw havo/vwo. De meeste lessen krijg je in hetzelfde leshuis, een enkele keer in een ander. Trouwens we zullen samen wel zorgen, dat jij hel hier gauw gewend bent op onze school'.

Er valt een pak van Willemiens schouders. Wat heeft ze er tegenop gezien om tc verhuizen van de vertrouwde Veluwe naar een behoorlijk grote plaats in het Rijnmondgebied. En wat zag ze tegen die eerste schooldag op.

Zelf zat ze op een school van nog geen vijfhonderd leerlingen en nu ineens drie keer zoveel. Ze kende daar alle leraren, ook degenen, van wie ze geen les kreeg.

Hoe zou het zijn?

De hele zomervakantie was het niel uit haar gedachten geweest. En 't meest zag ze nog op tegen de nieuwe klas. Hoe zal ze ontvangen worden? ledereen heeft natuurlijk al een vriendin! En zij... ze hangt cr zomaar bij! Wat heeft ze een negatief beeld gehad en wat is het tot nu toe meegevallen. Ze krijgt zelfs overdreven veel aandacht, iets dal Willemien helemaal niet gewend is. Fijn, dat ze haar zo helpen: bij het zoeken van de vele lokalen, met het regelen van de melkbonnen, het 'invullen' van de drie tussenuren cn snel leren kennen van de 'eigenaardigheden' van de docenten. Ze heeft een redelijk goed rooster: 's maandags zeven uur, dinsdags zes. woensdag les lol één uur, donderdags is haar langste dag, dan heeft ze acht uur les en vrijdagsmiddags weer om één uur uil. '

Zelfs een vriendin

't ls ook fijn, dat ze elke dag met Annemieke mee kan fietsen. Ze wonen niet zo ver van elkaar en Annemieke had geen speciale vriendin met wie ze omging. Ze was geen eenling in de klas, maar omdat er een oneven aantal meisjes in de klas zat, gebeurde het regelmatig dat ze weieens alleen overbleef. Dat is nu vanzelf ook opgelost. Ze hebben ook dezelfde hobby: dwarsfluit spelen. 's Woensdags om de veertien dagen oefenen ze voor het spelen op ouderavonden, kersten paasbijccnkomsten.

Willemien kan haar geluk niet op, dat alles zo 'anders' gelopen is, dan ze gedacht had. 's Avonds komen de tranen van blijdschap naar boven, als ze eenvoudig de Heere dankt voor al die zegeningen.

Gaat het altijd zo?

Was dat maar waar! Ik denk aan Kees, die van een mavo-school naar een scholengemeenschap voor havo/vwo werd overgeplaatst, omdat hij zulke hoge cijfers had. Dc docenten vonden het jammer, dat hij beneden zijn niveau werkte. In goed overleg is Kees na de kerstvakantie zijn nieuwe school gaan bezoeken.

Maar wat liep dat verkeerd zeg! De woorden: studie, uitslover en vriendje van de leraren waren niet van de lucht. Arie en Gert, die meestal het hoogst scoorden.

konden hem niet uitstaan. Zij waren nu niet meer nummer één! En dal valt niet mee...

Jaloezie

In het begin had Kees daar niet zo'n erg in, maar later merkte hij de jaloezie des te meer. Hij kon geen goed doen. Zijn ijver was er nog wel, maar het lukte allemaal niet meer zo goed. Tegen het paasrapport had hij een gesprek met de mentor/leerlingbegeleider, die vroeg hoe het ging. Een verbaasde leerkracht zag plotseling dc waterlanders komen bij een jongen van vijftien jaar: onbegrijpelijk! Toen kwam het hoge woord eruit: het gaat niet meer, ze mogen me niet, ik ga terug naar m'n oude school. Met z'n tweeën hebben ze de zaken eens op een rijtje gezet en na verloop van tijd bleek dat er misschien toch wel iets aan te doen was.

Een bekentenis

Op een woensdag toen Kees naar de orthodontist moest, stapte Versteeg, de leerlingbegeleider de klas binnen. Op de man (en de vrouw) af heeft hij indringende vragen gesteld.

Eerlijkheidshalve moet gezegd worden, dat Arie en Gert behoorlijk snel door de mand vielen en toegaven, dat zij in het bijzonder Kees onredelijk en onrechtvaardig behandeld hadden. Versteeg, Kees, Gert en Arie hebben de volgende dag een open en eerlijk gesprek gehad. In het begin verliep het wat stroef, maar na een half uur gingen ze als 'goede' klasgenoten uit elkaar. De mentor heeft openlijk in de klas de situatie uitgelegd en recht proberen te zetten. Dc lucht was opgeklaard en zo hoort het ook.

Wat jij niet wilt...

We kennen allemaal het spreekwoord: 'Wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet'. Eigenlijk is dat een 3oodse versie. De christelijke tegenhanger hoort te zijn: 'Wat jij wil, dat men jou doet, doe dat ook bij je naaste'. Voelen jullie het verschil? De samenvatting van de wet door de Heere Jezus wijst ook in die richting: God liefhebben boven alles en je naaste als jezelf! Wie heeft ooit zichzelf gehaat?

Wat kunnen mensen hard zijn voor elkaar, wal is het moeilijk om te minste tc zijn. om ccn stapje terug te doen. Dat dit al vroeg begint, hebben jullie zeker wel eens meegemaakt op school, in het gezin, op de vereniging, catechisatie, zomaar onder elkaar. Probeer er niet aan mee ic doen. Wees een vriend, een vriendin voor de ander, daar ben jezelf ook goed mee en bovenal: de HF.r.RE vraagt het, eisl het van je! Dal is het belangrijkste. Niet wat ik wil. niet wat een ander er van zegt. niet: ze doen het allemaal. dan kan ik toch niet achterblijven. maar... Heere, wat wilt Gij dat ik ook in deze doen zal? Dan moet je wel eens tegen jezelf ingaan, inhidden zelfs, want wij zijn van nature haters van God en haters van onze naaste.

Hé, een nieuwe in de klas...

Heb je sommige dingen her-kend? Hoe ga jij cr mee om? Veranderingen op zichzelf kunnen al moeilijk genoeg zijn. Als er dan nog moeilijkheden bijkomen, kan dat veel verdriet en problemen geven. Wil jij daar de schuldige van zijn? Ncc toch? En denk eens in. dat jou overkomt, wat Kees heeft meegemaakt. Dan zul je je toch wel tien keer bedenken om aan plagerijen, minachting en jaloersheid mee te doen.

Ik las ergens een mooie spreuk: 'De enige manier om een vriend/vriendin le krijgen, is er een te zijn'. Moeilijk, nee onmogelijk in eigen kracht. Maar de Hfizrf wil er om gebeden zijn, om ook deze zaken van Hem af te smeken. Waar dan heen? Tot U alleen. Gij zult ons niet verstolen!

Waar liefde woont, gebiedt de HEER' den zegen. Daar woont Hijzelf, daar wordt Zijn heil verkregen. En 'i leven tot in eeuwigheid.

H.I. Ambacht

B. S. van Groningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen