Samen-op-Weg en het herstel van Sion

Tenzij er een wonder gebeurt...

Ook in de Nederlandse Hervormde Kerk zijn gemeenten, predikanten cn kinderen des Heeren, waarmede wij ons over de kerkmuren heen hartelijk verbonden weten om deiwaarheid wil. Zij hebben geen vrede met dc onbijbelse leervrijheid die deze kerk in de praktijk beheerst. Echte hervormden kunnen de mensen van de midden-orthodoxie en de vrijzinnigheid onmogelijk als gereformeerd erkennen. Dc positie van dc gereformeerde minderheid in de Nederlandse Hervormde Kerk zal bij het doorgaan van het Samen-op-Weg-proces menselijk gezien onhoudbaar worden. De vereniging met de Gereformeerde Kerken tot Verenigde

Protestantse Kerk betekent immers een grote versterking van de machtige middenorthodoxie in de Hervormde Kerk en van alles wat daarbij behoort: de schriftkritischc benadering van het Woord, de vrouw in het ambt, liturgische experimenten, de prediking van de algemene verzoening enzovoort. Dc V.P.K. wordt de kerk van de moderne vaagheid. 'Leerstellige tolerantie' is het sleutelwoord. Iedereen mag op zijn wijze de Schrift uitleggen! Iedereen moet kunnen beli jden en verkondigen wat men wil!

Ik heb veel respekt voor het getuigenis en het vertragende optreden van een groepering als de Gereformeerde Bond. Men ziet heel scherp, dal hel niet allereerst gaat om een nieuwe kerkorde voor de V.P.K., maar om de opheffing van de Nederlandse

Hervormde Kerk. Er zijn tal van kerkeraden en predikanten, die op grond van de gereformeerde belijdenis het SOWproces volstrekt afwijzen.

Maar het proces laat zich niet tegenhouden! De Bond is nooit een kerk geweest. Het gaat om een vereniging, die bovendien een minderheidspositie inneemt. Ook is het nog maar zeer de vraag of deze vereniging wel het gevoelen van de 'vage bonders' vertolkt. Bij veel hervormden komt hel verzet tegen SOW mede voort uit een romantische, onwerkelijke visie op dc huidige

Nederlandse Hervormde Kerk als dc kerk der vaderen. Ook het "Hervormd Pleidooi' van maarl 1994 is helaas goeddeels in een dergelijke romantische waas gehuld, ook al ontkennen de schrijvers dat. Het lijkt erop, dat bij sommigen déze geïdealiseerde kerkvisie belangrijker is dan de handhaving van de gezonde leer.

Jammer genoeg ontbreekt hier maar al te zeer het besef, dat de kerk der vaderen principieel daar is waar de leer der vaderen wordt gepredikt. Intussen zijn feiten en ontwik-

kelingen wel duidelijk. Er is een forse tegenwind opgestoken. Daardoor heeft het SOWproces aanzienlijke vertraging opgelopen. De cijfers blijven echter spreken. Hele provincies zijn vóór. Er is een meerderheid op papier. Tenzij er een wónder gebeurt, wordt de V.P.K. werkelijkheid.

Twee mogelijkheden voor bezwaarde hervormden

Dan blijven er voor bezwaarde hervormde belijders, voor zover wij kunnen zien, maar twéé mogelijkheden over.

De architekten van de V.P.K. zullen bij een nadere uitwerking van de kerkorde zeker zorgdragen voor voldoende ruimte voor gemeenten met een buitengewoon karakter.

Dat biedt bezwaarden in ieder geval de mogelijkheid om zich nog meer dan vroeger alleen te richten op dc plaatselijke gemeente. In feite zal men dan het independcnlisme nog veel inniger de hand geven dan nu in een aantal plaatsen reeds het geval is. Men neemt noodgedwongen op een uiterst minimale wijze deel aan het kerkelijke leven. Daarmede geeft men het leven in een gereformeerd kerkverband volledig prijs. Voor deze verzoeking zullen velen vallen is te vrezen!

De tweede mogelijkheid is, dat men alléén de Nederlandse Hervormde Kerk voortzet. Als bijvoorbeeld ccn aantal ambtelijke vergaderingen — denk aan de behoudende classes op de Veluwe en in Zuid-Holland — weigeren om op grond van Schrift en belijdenis de Nederlandse Hervormde Kerk op te heffen, is de breuk met SOW een feit, ook als men geen aktie of afscheiding beoogt! Het is wel zeer te hopen, dat men daarbij de kerkelijke goederen kan behouden. Bij wie berusten dc eigendomsrechten? Bij de plaatselijke kerkvoogdijen of bij het hervormde kerkgenootschap als zodanig? Mij bespringt het bang vermoeden, dat het deze echte hervormden zal gaan zoals het ds. Hendrik dc Cock en ds. L. G. C. Ledeboer gegaan is. Zij hebben om der wille van de waarheid het hervormd zijn voortgezet onder de blote hemel... zonder kerkgebouwen... zonder pastoriën... zonder kerkelijke kassen...

Onze positie en roeping

In dit tweede geval worden wij krachtens Schrift en belijdenis geroepen om de vereniging met déze Hervormde Kerk te zoeken. We hebben immers nooit afscheiding gezocht om de afscheiding. We werden uitgeworpen, omdat we in belijdenis en prediking, in kerkregering en eredienst de lijn van kerk der hervorming wilden vasthouden. De Heere bracht en bond ons daartoe samen in de Gereformeerde Gemeenten. De nóód drong ons tot hel zuiver bewaren van de gezonde leer. Daarom staan we vandaag buiten het instituut van dc huidige Hervormde Kerk. We konden niet anders.

Geschiedenis en praktijk van onze gemeenten geven overigens alle reden tot ootmoed en bescheidenheid. Maar één ding is door Gods genade nog altijd waar. We begeren gereformeerd te zijn en le blijven in de oude, klassieke zin van dal woord. Anders gezegd: we zijn als leden en doopleden van de Gereformeerde Gemeenten werkelijk hervormd in hart en nieren. We onderschrijven het bekende woord van ds. Ledeboer: „Het (geheel van de Hervormde Kerk) is het onze cn God zal het ons wedergeven op Zijn tijd en de vijanden verdrijven".

Als échte hervormden de Hervormde Kerk in de een of andere vorm zouden voortzetten, begeren wij samen met hen én allen die in de lijn van Reformatie en Nadere Reformatie slaan, die weg te gaan. Dat is echter geen mensenwerk. De Geest van Christus zal over Zijn erfdeel in dc Hervormde Kerk én over ons vaardig moeten worden. Dan zal in de binnenkamers en op de kansel het gebed worden vermenigvuldigd om elkander te mogen zoeken en vinden: Doe wel bij Sion naar Uw welbehagen; bouw de muren van Jeruzalem op" (Ps. 51:20) Laten we vooral niet aan onszelf voorbijzien. Ons vlees kan zo hechten aan met veel zorg en offers opgebouwde kerkelijke strukturen en aan de betrekkelijke komfortabele positie, die wij in kerkelijk Nederland innemen. Dat alles j moet worden losgelaten, heroverwogen en herschikt bij een gezamenlijk voortzetten van de Hervormde Kerk... En toch... wat zal een dergelijke hereniging een zeer blijde dag zijn. Wat zal het Gods kinderen tot diepe verwondering en ootmoedige dankbaarheid stemmen jegens de Koning deikerk. Dan krijgt immers de éénheid van de kerk van Christus in een ontkerstende samenleving in ons land wéér en méér op een zichtbare wijze gestalte.

Een onmogelijkheid?

Het gezamenlijk voortzetten van de Nederlandse Hervormde Kerk in een gezuiverde vorm is op dit moment een onmogelijkheid. Die konstatering is menselijk bezien terecht. Ds. Ledeboer verwachtte cchler door het gelóóf een omkeer in de Nederlandse Hervormde Kerk. Het geloof is een bewijs van de zaken dc men niet ziet. God kan het onmogelijke mogelijk maken.

De Schrift zegt immers: De HEERE bouwt Jeruzalem" (Ps. 147:2). Wij weten niet hoe de toekomst van Gods kerk in Nederland zal zijn. Eén ding geloven en belijden wc van harte: e Kerk was, is en blijft ten diepste de zaak van Sions grote Koning. Het verlangen van de oude ds. G. H. Kersten is het ónze: Moge de Heere samenbrengen al degenen, die Gods Woord recht beminnen met allen die Gods Woord recht zoeken, opdat Hij verenigen moge, wat nu gedeeld is" (Bedroefden om der bijeenkomst wil, blz. 82).

Haren (Gn) ds. M. Golverdingen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen